Chapter Title : ഗോൾ 4 [കബനീനാഥ്]
സല്ലുവാണ്…….
പക്ഷേ എല്ലാത്തിനും ഉത്തരം നൽകേണ്ടത് താനാണ്……….
കാരണം താനവന്റെ ഉമ്മയാണ്…
മക്കൾ വലിയ നിലയിലെത്തിയാൽ ബാപ്പയുടെ പേരോ, തറവാട്ടു മഹിമയോ പറഞ്ഞ് നിർവൃതിയടയുന്നവർ ഉമ്മയുടെ കഷ്ടപ്പാട് സാധാരണ കാണാറില്ല…
മക്കൾ നശിച്ചാലോ… ….?
അതിനുത്തരവാദി ഉമ്മ മാത്രമാണ്…
ഇവിടെയും അതിനു മാറ്റമില്ല… ….
പ്രഭാത കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ വരെ മറന്ന് ജനാലയ്ക്കൽ പുറത്തേക്ക് നോക്കി സുഹാന നിന്നു…
കടയിൽ പോകുന്നില്ല…
മകനെ വേശ്യയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പിടികൂടിയ കാര്യം മഞ്ചേരി മൊത്തം അറിഞ്ഞു കാണും…
ബാപ്പ രാഷ്ട്രീയവുമായി നടക്കുന്നതിനാൽ എങ്ങനെയൊക്കെ ഒതുക്കിത്തീർത്താലും എതിർ പാർട്ടിക്കാർ മണത്തറിഞ്ഞ് കുത്തിപ്പൊക്കുമെന്നുറപ്പ്…
മൂസയെക്കൊണ്ട് ഒന്നിനും കൊള്ളില്ല……
ബാപ്പയ്ക്കും ഉമ്മയ്ക്കും ഒരു സഹായമാകട്ടെ എന്ന് കരുതി നിർത്തിയതാണ്…
പക്ഷേ അതിങ്ങനെ കറങ്ങി തിരിഞ്ഞു വരുമെന്ന് കിനാവിൽ പോലും കരുതിയില്ല……
അല്ലെങ്കിലും മൂസ….....?
ന്റെ റബ്ബേ…….............!
സുഹാന ഉള്ളു കൊണ്ട് കരഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു…
അടുത്ത നിമിഷം ഗേയ്റ്റ് കടന്നു വരുന്ന കാർ അവൾ കണ്ടു..
സമയം പാഴാക്കാതെ അവൾ പടികൾ ഓടിയിറങ്ങി ……….
മെയിൻ ഡോർ അവൾ വലിച്ചു തുറന്ന് സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് വന്നു…
ആദ്യമിറങ്ങിയത് അബ്ദുറഹ്മാനാണ്…
അയാൾ ഇടതു ചെവിയോട് ചേർത്ത് ഫോൺ വെച്ചിരുന്നു……
കാറിനു മുന്നിലൂടെ വന്ന് അയാൾ മറുവശത്തെ ഡോർ തുറന്നു…
സല്ലുവിനെ ബാപ്പ പിടിച്ചിറക്കിയത് സുഹാന കണ്ടു…
അവൾ മുറ്റത്തേക്ക് എത്തിയതും ഫാത്തിമ സിറ്റൗട്ടിലെത്തിയിരുന്നു……
ഒരൊറ്റ ഓട്ടത്തിന് സുഹാന സല്ലുവിന്റെ മുന്നിലെത്തി.
കാറിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ സല്ലുവിന്റെ ഇടതു കവിളടച്ച് ഒരടി വീണു…
“” ഹറാം പിറന്നോനേ…… “
സുഹാന ഗർജ്ജിച്ചു……
അവന്റെ ഷർട്ടിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചുലച്ച് അവൾ ഒരടി കൂടി കൊടുത്തു…
മരവിച്ച മുഖവുമായി സല്ലു ഇത്തവണ മുഖമുയർത്തി……
സുഹാന അന്ധാളിച്ചു പോയി…
മുഖത്ത് മുറിപ്പാടുകൾ…
കവിളിലും പുരികങ്ങളിലും രക്തവും ഓയിൽമെന്റും കൂടിക്കുഴഞ്ഞ് നീരൊഴുകിയ പാട്…….
“” നാട്ടുകാര് അത്യാവശ്യത്തിന് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്……ഇനി നീ കൂടി തല്ലണ്ട… “
അബ്ദുറഹ്മാൻ അവളുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് പിന്നോട്ടു വലിച്ചു…
അവനെ തല്ലിപ്പോയല്ലോ എന്നൊരു ചിന്ത സുഹാനയിലുണ്ടായി…
ദൈന്യവും അപമാനവും സങ്കടവും സല്ലുവിന്റെ മുഖത്തു കണ്ട് അവളുടെ മനസ്സൊന്നിടിഞ്ഞു…
ഇരുവരെയും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അബ്ദുറഹ്മാൻ അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി…
“ സല്ലൂ…….....”
സുഹാന പൊട്ടിയടർന്ന് വിളിച്ചു…
സൽമാൻ പതിയെ കുനിഞ്ഞു പോയ മുഖമുയർത്തി…
“” നീയിത്ര അധ:പ്പതിച്ചു പോയല്ലോടാ… …. “
ഉമ്മയുടെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഉത്തരമില്ലാതെ അവൻ ചൂളിപ്പിടിച്ചു നിന്നു…
പിന്നെ ഒരു നിമിഷം പാഴാക്കാതെ അവളെ മറികടന്ന്
💬 Comments
View all comments