Chapter Title : ഗോൾ 5 [കബനീനാഥ്]

മടക്കി , അടുക്കി വെക്കുമ്പോഴാണ് ഫോൺ ബല്ലടിച്ചത് അവൾ കേട്ടത്……

വാട്സാപ്പ് കോൾ.....

സഫ്നയായിരുന്നു..

ആഴ്ചയിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണയേ വിളിയുള്ളൂ…….

അല്ലാത്തപ്പോൾ വോയ്സും മെസ്സേജുമാണ് പതിവ്… ….

മൂസയ്ക്ക് അവളുടെ അടുത്തു നിന്ന് മുന്നൂറു കിലോമീറ്റർ മാത്രമേ ദൂരമുള്ളൂ എന്നാണ് കഴിഞ്ഞ തവണ വിളിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞത്…

വന്നു കണ്ടിട്ടില്ല എന്നും പറഞ്ഞു…

അവൾ ഫോണെടുത്തു.

വിശേഷങ്ങൾ തിരക്കിയ ശേഷമാണ് സല്ലുവിന്റെ കാര്യം സഫ്ന പറഞ്ഞത്…

മൂന്നാലു ദിവസം മുൻപ് അവളെ വിളിച്ചിരുന്നു…

മെസ്സേജ്  സ്ഥിരം ചെയ്യാറുണ്ട്…

തലക്കടി കിട്ടിയതു പോലെ സുഹാന നിന്നു… ….

പിന്നീട് സഫ്ന പറഞ്ഞതോ കോൾ കട്ടായതോ സുഹാനയുടെ ഓർമ്മയിൽ ഇല്ലായിരുന്നു..

അവൾ കട്ടിലിലേക്കിരുന്നു…

സഫ്നയുടെ ഫോണിലേക്ക് സല്ലുവിന്റെ നമ്പറിടാൻ പറഞ്ഞ് മെസ്സേജിട്ട ശേഷം, അവൾ അതേ ചിന്തയോടെ ജോലികളിൽ മുഴുകി……….

സന്ധ്യയായി… ….

വൈകുന്നേരത്തെ നിസ്ക്കാരം കഴിഞ്ഞതും അന്ന് നേരത്തെ അബ്ദു റഹ്മാൻ എത്തി…

ഉമ്മ നിസ്ക്കാര മുറിയിലായതിനാൽ, സുഹാനയാണ് ബാപ്പയ്ക്ക് ചായയുമായി ചെന്നത്…

“” മോളെ സല്ലു വിളിച്ചിരുന്നോ… ?””

ചായ ഒരിറക്ക് കുടിച്ച ശേഷം അബ്ദുറഹ്മാൻ ചോദിച്ചു…

“” ഇല്ലുപ്പാ… എന്തേ… ….?””

നേരിയ ആകാംക്ഷ അവളുടെ സ്വരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു..

“” ഇവിടെ കുഴപ്പമില്ല , ഓനോട് ദേഷ്യമൊന്നും വിചാരിക്കല്ലേ എന്നു പറഞ്ഞ് വോയ്സ് വന്നു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു… ഞാനത് ഇന്നാ കാണുന്നത്… “

ഇത്തവണ സുഹാനയുടെ ഹൃദയത്തിനായിരുന്നു ആഘാതമേറ്റത്……

കാലിയായ ചായഗ്ലാസ്സുമായി അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി……

അവന്റെ ഉമ്മയല്ല താൻ… !

ശത്രു…….........!

ശത്രു മാത്രം…….........!

അവന് പെങ്ങളെ വിളിക്കാം…

ഉപ്പൂപ്പാനെ വിളിക്കാം…

പെറ്റുമ്മയായ തന്നെ വിളിക്കാനാവില്ല…

ഹൃദയം