Chapter Title : ഗോൾ 6 [കബനീനാഥ്]

അവൻ പറഞ്ഞതിനർത്ഥം……….?

“”ടാ...........””

വാക്കുകളുടെ അർത്ഥം മനസ്സിലായതും സുഹാന അവനു നേരെ കയ്യോങ്ങി…

“”ന്നെ വെറുതെ വിട്ടൂടേ………. “

കരച്ചിൽ പോലെയായിരുന്നു അവന്റെ സ്വരം…

സുഹാന ഉയർത്തിയ കൈത്തലം അവനെ ഉറ്റുനോക്കിക്കൊണ്ട് തന്നെ താഴ്ത്തി…

അവൾ പുറത്തിറങ്ങിയതും പിന്നിൽ വാതിലടഞ്ഞു…

അവൾ പതിയെ സ്റ്റെപ്പുകളിറങ്ങി…

അവളുടെ മിഴികൾ നനഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു…

ഓനാരേയും അകത്ത് ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടില്ല……

അവൻ പറഞ്ഞത് അങ്ങനെയാണ്…

അവൾ പത്രം വായിക്കുകയായിരുന്ന ബാപ്പയുടെ അടുത്തേക്ക് ചായയുമായി ചെന്നു…

“ സല്ലു എവിടെ…….?””

“” മുറിയടച്ചിരുപ്പുണ്ട്.....””

അവളുടെ സ്വരത്തിലെ ദീനത അബ്ദുറഹ്മാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു……

“” ഇയ്യതൊന്നും കണ്ടില്ലാന്ന് കരുതിയാൽ മതി…… ഓന്റെ പ്രായം വകതിരിവില്ലാത്തതല്ലേ… ….””

അയാൾ അവളുടെ കൈയ്യിൽ നിന്നും ചായ വാങ്ങി…

“ ന്നോടാ ഓന് ദേഷ്യം… …. ഉപ്പയ്ക്കറിയോ, ഞാനെത്ര ദിവസായി ഉറങ്ങീട്ടെന്ന്… …. “

സുഹാന കണ്ണുനീരില്ലാതെ കരഞ്ഞു…

അബ്ദുറഹ്മാൻ അവളിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ചു……

“ ഓന്റുപ്പയുടെ വായിലിരിക്കുന്നത് മുഴുവൻ കേട്ടിട്ടാ ഞാനോനെ…….....””

ബാക്കി പറയാതെ സുഹാന തിരിഞ്ഞു നടന്നു……….

പാവം… ….!

അബ്ദുറഹ്മാൻ പിറുപിറുത്തു…

അയാൾ ചായക്കപ്പുമായി എഴുന്നേറ്റു…

പത്രം മടക്കി ചൂരൽക്കസേരയിലേക്ക് ഇട്ടു കൊണ്ട് അയാൾ ചായ ഒറ്റ വലിക്ക് കുടിച്ചു തീർത്ത് ഹാളിലേക്ക് കടന്നു……

ടേബിളിൽ ഗ്ലാസ്സ് വെച്ച ശേഷം അയാൾ പടികൾ കയറി…

അബ്ദുറഹ്മാന്റെ രണ്ടാമത്തെ വിളിക്ക് സൽമാൻ വാതിൽ തുറന്നു …

കരഞ്ഞതു പോലെയായിരുന്നു അവന്റെ മുഖം…

അയാൾ അകത്തേക്ക് കയറി …

“ അനക്കെന്തിയാ പറ്റിയത്……?”

അബ്ദുറഹ്മാൻ അവനെ നോക്കി……

“” ഒന്നുമില്ല ഉപ്പൂപ്പാ……””

സല്ലു പെട്ടെന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു……