Chapter Title : ഗോൾ 7 [കബനീനാഥ്]

സല്ലു മന്ദഹസിച്ചതേയുള്ളൂ…

എങ്കിലും, അത്രയും ആളുകളുടെ ഇടയിൽ .സുഹാനയ്ക്ക് നേരിയ പരിഭ്രമമുണ്ടായിരുന്നു…

അഊദ് ഓതിത്തുടങ്ങി… ….

ബിസ്മി ചൊല്ലിയ ശേഷം സഖാഫി, അബ്ദുറഹ്മാനെ നോക്കി……

“ സല്ലൂ….....””

അബ്ദുറഹ്മാൻ പതിയെ വിളിച്ചു…

കാര്യം മനസ്സിലായ സല്ലു , പാന്റിന്റെ പോക്കറ്റിലിരുന്ന പായ്ക്കറ്റിനുള്ളിൽ നിന്നും കത്രികയെടുത്ത് സുഹാനയ്ക്കു നേരെ നീട്ടി…

സഖാഫി പുഞ്ചിരിക്കുന്നത് , അബ്ദുറഹ്മാൻ കണ്ടു…

എന്തിനോ, അറിയാതെ അബ്ദുറഹ്മാൻ മിഴികൾ വിരലാൽ തുടച്ചു പോയി……….

കത്രിക മുന്നിലേക്കു വന്നതും സുഹാന അമ്പരന്ന് സല്ലുവിനെ നോക്കി…

അവൻ കണ്ണുകൾ ചിമ്മി ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു…

പിന്നിലെയും വശങ്ങളിലെയും ജനങ്ങളെയൊന്നും സുഹാന കണ്ടതേയില്ല… ….

മിഴിനീർ പാട വന്ന് മിഴികൾ മൂടിയിരുന്നു…

അതിനു മുന്നിലും തെളിഞ്ഞു നിന്നത് ഗ്ജ്ജ്‌ സല്ലുവിന്റെ മുഖം .....!

അവന്റെ മുഖം മാത്രം…....!

കാലുകൾ ബന്ധനത്തിലായിരുന്നു…..

കൈകൾ മരവിച്ചു പോയിരുന്നു… ….

ഹൃദയം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നു……….

ശ്വാസത്തിനും നിശ്വാസത്തിനും അത്തറിന്റെ ഗന്ധമുണ്ടെന്ന് സുഹാനയ്ക്ക് തോന്നി…

“ ഉമ്മാ….....””

അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും സന്തോഷം നനയിച്ചു കളഞ്ഞ മിഴികൾ ഒന്നിറുക്കി , അവൾ തുറന്നു… ….

രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണുനീർ അവളുടെ നെഞ്ചിലൂടെ ഉരുണ്ട് താഴേക്ക് വീണു…

സല്ലു , അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് മുന്നോട്ടു നിർത്തിയതും , കുതി കുത്തി പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ പാകമായ ഹൃദയവുമായി അവൾ കത്രിക നീട്ടി……

ഒരു ചെറിയ ശബ്ദം കേട്ടു.....

വർണ്ണക്കടലാസു പൂക്കളും തിളക്കമുള്ള വർണ്ണങ്ങളും തന്റെ മുന്നിൽ , ചാറ്റൽ മഴ പോലെ പെയ്തിറങ്ങുന്നത് സുഹാന കണ്ടു……

സല്ലു പറഞ്ഞേല്പിച്ച കുട്ടികളാകും , പോപ്പർ പൊട്ടിച്ചതെന്ന് അവൾക്കുറപ്പായിരുന്നു……

ക്യാമറയുടെ ശബ്ദവും