Chapter Title : ഗോപിക 7 [Vivek]

ബാത്റൂമിലോട്ട് തള്ളി വിട്ടുആഹ് എടി പിശാചേ എനിക്കിട്ട് ഒരു കടി കിട്ടി.മുള്ളിയപ്പോൾ അല്ലെ കണ്ടത് ഇതുവരെ ശരിക്ക് എടുക്കാൻ പഠിച്ചില്ലേ നീ.ജയകൃഷ്ണൻ ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് ചോദിച്ചു. അതെ എന്റെ കുഴപ്പമല്ല പെട്ടന്ന് പുറത്തു ശബ്ദം കേട്ട് തിരിഞ്ഞത് ഞാനല്ല.അപ്പോൾ പറ്റിയതാ .ഇനീം എവിടേലും പോകുമ്പോൾ അനുഗ്രഹം വേണം എന്നും പറഞ്ഞു വാ ഞാൻ തരാം.ഒരു കോപ്പും തരൂല്ല.അവൾ പരിഭവിച്ചു.എടിയേ ഞാൻ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ.നീ അത് കാര്യമാക്കിയോഎവിടെയെങ്കിലും പോകുമ്പോൾ നിന്റെ നിന്റെ അനുഗ്രഹം ഇല്ലേൽ ഒരു സുഖവും ഉണ്ടാവില്ല.ജയകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു. ഉവാ അനുഗ്രഹത്തിനാണ് എന്നും പറഞ്ഞു വന്ന് എന്നെ കടിച്ചും നക്കീം ഉമ്മ വെച്ചും ഒടുക്കം എന്റെ പിന്നിൽ വിരൽ കേറ്റിയും കൊന്നിട്ടല്ലേ പോണേ.എന്റെ പിന്നിൽ വിരൽ കുത്തി കേറ്റി ഇറക്കി അതും മണത്ത് പോകാനല്ലേ.ഇടത്തെ കയ്യിൽ ആരും തൊടൂല്ല.വണ്ടിയുടെ ഗിയർ സ്റ്ററിങ്ങിൽ തന്നെ ആയത് കൊണ്ട് വലത് കൈ ഉപയോഗിച്ചാൽ മതി.ഒന്നിലും തൊടാതെ മണത്തോണ്ടു നടക്കാം.നിങ്ങടെ ഒരു അനുഗ്രഹം.ദുഷ്ടൻ.ഗോപിക പറഞ്ഞു.നീ തന്നല്ലേഒരിക്കൽ ആ പേര് ഇട്ടത്. പിന്നെ ഇനീം ഇത് ഞാൻ ചെയ്യും. ജയകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾഗോപിക എന്നെ ആ ജനലക്ക് വെച്ച് കിച്ചേട്ടൻ എന്റെ പിന്നിൽ ചെയ്തപ്പോൾ എനിക്ക് എന്താണ് തോന്നിയത് എന്നറിയാമോ.ബാത്റൂമിന് പുറത്തു നിന്ന് ഗോപിക ചോദിച്ചു.അതിന് ഇന്നൊന്നും നിന്റെ പിന്നിൽ ഞാൻ ചെയ്തില്ലലോ.ചിരിയോടുള്ള മറുപടിയുമായി ജയകൃഷ്ണൻ വന്നു.എന്നിട്ട് ഗോപികയുടെ സാരിത്തുമ്പിൽ മുഖം തുടച്ചു.ച്‌ഹേയ്‌ ..ഈ മനുഷ്യൻ ഇന്ന് സമയമില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ലേ.കിച്ചേട്ടൻ പറ.ഞാൻ എന്തരിക്കും ഓർത്തിട്ടുണ്ടാകുക.മിക്കവാറും ഞാൻ ആദ്യം നിന്റെ പിന്നിൽ കേറ്റിയതാരികും.ഹോ എന്നാ ബഹളമരുന്നു അന്ന്.ഒടുക്കം എന്തോ തുണി ആ വായിൽ കുത്തി കേറ്റിയ കാറിച്ച നിർത്തിയേ ജയകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു.എന്തോ തുണി അല്ല കിച്ചേട്ടന്റെ ഷഡിയരുന്നത്.ഹോ അത് ഇന്നും മറക്കില്ല ഞാൻ.ഗോപിക തന്റെ ചന്ദി തടവിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.ഇത് അതല്ല ഞാൻ ഓർത്തത് എന്താണെന്ന് പറയാമോ. നീതന്നെ പറ മുത്തേ ജയകൃഷ്ണൻ ഗോപികയുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ കയ്യിട്ട് പറഞ്ഞു .പണ്ട് സുഭദ്രാമ്മയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് എന്നെ ആ ജനലിന്റെ അടുത്തുവെച്ച് ചെയ്തത്.ഗോപിക പറഞ്ഞു.ആ കണ്ണിൽ നാണവും പകയും എരിയുന്നത് ജയകൃഷ്ണൻ കണ്ടു.ബാക്കി കൊഞ്ചലൊക്കെ പിന്നെ ഇപ്പോൾ മോൻ ആ പഴയ സംഭവവും ഓർത്തോണ്ട് പോകാൻ നോക്ക്. ഗോപിക പറഞ്ഞു.ഗോപികയുടെ മൂർദ്ധവിൽ ചുമ്പിച്ചിട്ട് ജയകൃഷ്ണൻ പുറത്തേയ്ക്ക് ഇറങ്ങി. തന്റെ പഴയ മോഡൽ അമ്പാസിഡർ കാറിൽ കയറി പുറത്തോട്ടിറങ്ങുമ്പോൾ ഗോപിക ഹാളിലെ ജനലിലൂടെ തന്നെ നോക്കി നില്കുന്നത് കണ്ടിരുന്നു. പോകുന്ന വഴി എല്ലാവരുടെയും