Chapter Title : ഗ്രീഷ്മത്തിനപ്പുറം പൂക്കാലമുണ്ടാവും.. 1 [സ്പൾബർ]

എണീറ്റ് മുണ്ടുടുത്തു.. ബീന സ്വിച്ചോഫാക്കി വെച്ച ഫോണെടുത്ത് ഓണാക്കി മാത്തുക്കുട്ടിക്ക് വിളിച്ചു..

“എടാ… ഇവിടെ വന്നാരോ ബെല്ലടിക്കുന്നു… നീ ഗേറ്റ് പൂട്ടിയില്ലായിരുന്നോ… ?”..

പരിഭ്രമത്തോടെ ബീന ചോദിച്ചു..

“ അത് ഞാനാ മമ്മീ… മമ്മി വാതിൽ തുറക്ക്…”..

മാത്തുക്കുട്ടി പറഞ്ഞത് കേട്ട് ബീന ആശ്വാസത്തോടെയൊന്ന് നിശ്വസിച്ചു..

“ അത് മാത്തുക്കുട്ടിയാടാ…”.

ചിരിയോടെ പറഞ്ഞ് അവൾ ഒരു നൈറ്റിയെടുത്തിട്ട് മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി..പിന്നെ ഹാളിലൂടെ നടന്ന് ചെന്ന് മുൻവാതിൽ തുറന്നു.. പുറത്ത് അക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കുന്ന മാത്തുക്കുട്ടി വേഗം അകത്തേക്ക് കയറി..

“എന്താ മാത്തൂ… എന്തേലും എടുക്കാനുണ്ടോ… ?. ഞാനാകെ പേടിച്ച് പോയി… “..

വാതിലടച്ച് ലോക്ക് ചെയ്ത് ബീന ചോദിച്ചു.. മാത്തു മമ്മിയെ ഒന്ന് നോക്കി… സംതൃപ്തി കളിയാടുന്ന മുഖം… ഒന്ന് കഴിഞ്ഞെന്ന് അവന് മനസിലായി.. മമ്മിയുടെ മുറിയിൽ നിന്നും മുനീർ എത്തിനോക്കുന്നത് മാത്തുക്കുട്ടി കണ്ടു..

“മുനീർ ഭായ്… നീ കുറച്ച് സമയം അവിടെ ഇരിക്ക്… എനിക്ക് മമ്മിയോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്… “..

ബീന അമ്പരന്ന് നിൽക്കുമ്പോ മാത്തുക്കുട്ടി അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് തൊട്ടപ്പുറത്തുള്ള മുറിയിലേക്ക് നടന്നു… ബീനക്കൊന്നും മനസിലായില്ല.. മുറിയിൽ കയറി അവൻ ബീനയെ ബെഡിലേക്കിരുത്തി വാതിൽ ചാരി..

“എന്താടാ മാത്തൂ… എന്തേലും പ്രശ്നമുണ്ടോ… ?”..

മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ മുഖഭാവം കണ്ട് ബീനക്കെന്തോ പന്തികേട് തോന്നി..

“ഉം… ചെറിയൊരു പ്രശ്നമുണ്ട്…. അതിന് മുമ്പ് ഒരു ചോദ്യം… നിങ്ങള് തമ്മിൽ… ചെയ്തോ…?”..

സ്വന്തം മകന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ബീന ഒന്ന് ചൂളിയെങ്കിലും അവൾ തലയാട്ടി..

“മമ്മിക്ക് സുഖിച്ചോ… ?”..

അതിനും അവൾ തലയാട്ടി..

“ മമ്മിക്ക് ഞാൻ ചെയ്ത് തന്നത് വലിയൊരു സഹായമാണെന്ന് മമ്മിക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ…?”..

അവന്റെ ഉദേശം എന്താണെന്ന് ബീനക്ക് ഒരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല..

“ ഉം… വലിയൊരു സഹായാ… ഒരു മകനും ചെയ്യാത്ത സഹായം…”..

ബീന പതിയെ പറഞ്ഞു..

“എങ്കി… ആ സഹായത്തിന് ഒരു പ്രത്യുപകാരം ഞാൻ ചോദിച്ചാ മമ്മിയെന്ത് ചെയ്യും… ?”..

ബീന സംശയത്തോടെ അവനെ തുറിച്ച് നോക്കി..

“എ… എന്ത്… പ്രത്യുപകാരം… ?”..

വിറച്ച് കൊണ്ട് ബീന ചോദിച്ചു..

“മമ്മീ… എനിക്ക് ഇരുപത്തിനാല് വയസായി…