Chapter Title : ഗ്രേസമ്മയുടെ പുൽക്കൂട് [തനിനാടൻ]

അടിമയായി അയാള്‍ സന്തോഷപൂര്‍വ്വം അവിടെ ജീവിച്ചു.

ഇവിടെ കാര്യങ്ങള്‍ അത്ര സുഖകരമായിരുന്നില്ല. മാപ്ല മരിച്ച് രണ്ടു മാസം കഴിഞ്ഞതും കാമവികാരം അടക്കുവാന്‍ ആകാതെ ഗ്രേസമ്മ വിരലും വഴുതനങ്ങയും ഇടാന്‍ തുടങ്ങി. അതിനിടയില്‍ റബ്ബറു വെട്ടാന്‍ വന്നിരുന്ന തൊമ്മിയെ കൊണ്ട് ഒന്നു രണ്ടു കളി നടത്തി. കളിതുടങ്ങി അഞ്ചാം പക്കം മകന്‍ ബെന്നിച്ചന്‍ സംഗതി കണ്ടു പിടിച്ചു. തൊമ്മിയെ അവന്‍ പൊതിരെ തല്ലി എന്നിട്ട് റബ്ബറു വെട്ടുന്ന കത്തികൊണ്ട് പുറത്ത് വരഞ്ഞ് വിട്ടു. ഗ്രേസമ്മ ഇടപെട്ടതുകൊണ്ട് വലിയ പ്രശ്നം ഇല്ലാതെ അയാള്‍ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. “അമ്മച്ചി ഇതെന്നാ കാണിച്ചെ..നിങ്ങള്‍ക്ക് നാണമുണ്ടോ?” “ഓ എന്നാ കാണിച്ചെന്നാ?” “ഞാന്‍ പറയണോ?” “പറയെടാ” “കണ്ട റബറുവെട്ടുകാരനു കാലത്തികൊടുത്ത് കൊണക്കത് തന്നെ. ഒന്നുമില്ലേലും പ്രായം ഇത്രയുമായില്ലെ അപ്പച്ചന്‍ മരിച്ചതല്ലെ” “അപ്പച്ചന്‍ മരിച്ചൂന്ന് കരുതി എന്റെ കടി നില്‍ക്കുമോടാ?“ “എന്നാല്‍ ആരെയെങ്കിലും കെട്ടി പണ്ടാരമടങ്ങ്. അല്ലാതെ കണ്ടവന്റെ ഒക്കെ മുമ്പില്‍ തുണിയഴിച്ചിട്ട് അപ്പച്ചനും മാനക്കേടുണ്ടാക്കാതെ” “ഒരു മാനക്കേട്. എടാ ഞാന്‍ നിന്റെ അപ്പച്ചനു മാത്രമല്ല ദാണ്ടെ ഈ 8 ഏക്കര്‍ റബ്ബറും ആ കെടക്കണ ലോറിയുമൊക്കെ സ്വന്തമാക്കിയതേ അമ്മച്ചിയുടെ കവക്കൂട് കാണിച്ചിട്ടും കൂടാ. നിന്റെ അപ്പച്ചന്‍ തന്ന്യാ റസ്റ്റ് ഹൌസിലും പിന്നെ ബംഗ്ലാവുകളിലും കൊണ്ടു പൊക്കോടന്നത് “ “അമ്മച്ചീ” ബെന്നിച്ചന്‍ ഞെട്ടലോടെ വിളിച്ചു. “ എന്താ അമ്മച്ചിക്ക്. ഞാന്‍ മാത്രമല്ല അങ്ങേതിലെ മറിയേം അപ്പുറത്തെ ത്രേസ്യേം ഒക്കെ കവച്ച് കൊടുത്തിട്ടാടാ ഈ പട്ട*** എന്ന സാധനം ഒക്കെ ഒപ്പിച്ചെടുത്തത്. പ**യം കിട്ടാനേ മലയോരകോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ നേതക്കളില്‍ എത്രപേരുടെ സാധനം കവക്കിടയിലും കുണ്ടിയിലും വായിലും കേറ്റിയിട്ടാണെന്ന് അറിയോ?” “അമ്മച്ചി