Chapter Title : ഹാജറയുടെയും ആസിയന്റെയും [Sabeer]

ഉമ്മ

വേറെ ഒന്നും പറയാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു
അവൾക് ആകെ ദേഷ്യം വന്നു ഉമ്മാക്ക് വരാൻ കണ്ട സമയം ഞാൻ ഈ വിവരം രാജുവിനോട് പറഞ്ഞു

രാജു : അതിന് എന്താ അവരുടെ ആഗ്രഹം അല്ലെ
അങ്ങനെ പോകുന്ന ദിവസം ഉമ്മയും അവളും ഫർദ്ദയും ഈജബും ഇട്ട് ഇറങ്ങി രാജു വന്നു അവർ വണ്ടിയിൽ കയറി രാജു പുറത്ത് വന്ന് എന്നോട്

ഇത് എന്താ മൊത്തം മുടിയാ വസ്ത്രം
ഞാൻ : ഉമ്മയുടെ നിർബന്ധം ആണ് അവൾക് ഒട്ടും ഇഷ്ടം അല്ല
രാജു : നീന്റെ ഉമ്മാനെ അവൾക് പറഞ്ഞ് മനസ്സിൽ ആക്കിക്കൂടെ
ഞാൻ : അവൾക് പേടിയാണ്

രാജു : ഞാൻ പറയാം നിന്റെ ഭാര്യയോട് ഉമ്മാ കാണാതെ ഓക്കേ
അങ്ങനെ മുംബൈ എത്തിയ ഞങ്ങൾ ഫ്രസ്സ് ആയി അന്ന് വഴുകുന്നേരം പുറത്ത് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു

ഹാജറ : ഉമ്മാനെ എങ്ങനെ ഒഴിവാകും
ഞാൻ : രാജുവേട്ടൻ പറഞ്ഞു തരും നീ അവനോട് ചോദിച്ചു നോക് അവൻ എന്നോട് നാട്ടിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു അത് മാത്രം അല്ല ഇങ്ങനെ അല്ലെ നിനക്ക് അവനോട് അടുക്കാൻ പറ്റു
ഹാജറ : ഉമ്മ കാണും

ഞാൻ : നീ ചെല്ല് അവൻ അവിടെ ഉണ്ട് ഉമ്മ വരുന്നത് ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം
കുറച് കഴിഞ്ഞ് ഹാജറ നമുക്ക് പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞു
ഞാൻ : ഉമ്മയുടെ കാര്യം

ഹാജറ : അത് രാജുവേട്ടൻ ഇപ്പോൾ വരും
രാജു ഉമ്മയോട് : ഉമ്മ അവർ കുറച് ലോങ്ങ്‌ ആണ് പോകുന്നത് ക്ഷീണം പിടിക്കും നിങ്ങൾക് നാളെ ഞാൻ അവിടെ കാണിച് തരാം
ഉമ്മ : ശരി മോനെ

രാജു : അഷ്‌റഫ്‌ നീ പോയി വാ ഞാൻ ഉണ്ടാലോ ഇവിടെ എന്തെകിലും ആവിശ്യം ഉണ്ടങ്കിൽ ഞാൻ വിളിക്കാം

നാനും ഹാജറയും അവിടെന്ന് പുറത്ത് പോയി
രാജു : ഉമ്മ വരൂ നമുക്ക് താഴെ പോയി ചായ കൂടികാം
ഉമ്മ : വേണ്ട മോനെ

രാജു : അത് പറയരുത് അവിടെ നല്ല ചായ കിട്ടും