Chapter Title : ഹാജ്യാരുടെ മൊഞ്ചത്തി ബീവിമാർ [സ്പൾബർ]

റസിയയും ചിരിച്ചു..

“അതെന്ത് പറ്റി… ?..ആ പാവത്തിനെ രണ്ടാളും ഒറ്റക്കാക്കിയോ…?”..

“ഹും… ഒരു പാവം… നിനക്കത്ര സങ്കടമുണ്ടെങ്കിൽ ചെന്ന് സഹായിക്കെടാ…”..

സുബൈദ കലിപ്പോടെ പറഞ്ഞു..

“ ഞാൻ സഹായിക്കും… എന്റെ വല്യമ്മായിക്ക് എന്ത് സഹായം വേണേലും ഞാൻ ചെയ്യും…”..

മുബാറക് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി..റസിയയും, സുബൈദയും ആദ്യ ദൗത്യം വിജയിച്ച സന്തോഷത്തിൽ പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു..

മുബാറക് അടുക്കള വാതിലിലെത്തിയപ്പോ തന്നെ നല്ല കണിയായിരുന്നു.. അലീമ കുനിഞ്ഞ് നിന്ന് നിലത്തെന്തോ തിരയുകയാണ്..അവൻ വരുന്നതറിഞ്ഞ് അവൾ മനപ്പൂർവ്വം അങ്ങിനെ നിന്നതാണ്.. അവൻ തന്റെ ചന്തിയിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കില്ലെന്ന് റസിയ പറഞ്ഞത് അലീമക്കോർമയുണ്ട്..

പുറത്തേക്ക് തള്ളി വീർത്ത് നിൽക്കുന്ന അലീമാന്റെ ചന്തിയിലേക്ക് മുബാറക് ആർത്തിയോടെ നോക്കി..ഇത്ര അടുത്ത് നിന്ന് ഇത് വരെ അവൻ ആ ചന്തി കണ്ടിട്ടില്ല..എന്തൊരു വിരിവാണ് വല്യമ്മായിയുടെ ചന്തിക്കുടങ്ങൾക്ക്..അതിനിടയിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്താനുള്ള ആക്രാന്തം പണിപ്പെട്ടാണവൻ അടക്കിയത്..

“ ആ… മുബാറകോ… നീ എപ്പോ വന്നെടാ… ?”..

അലീമ നിവർന്ന് തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് ചോദിച്ചു..

“ ഞാനിപ്പോ വന്നേ ഉള്ളൂ വല്യമ്മായീ…”

ആക്രാന്തം സമർത്ഥമായി മറച്ച് കൊണ്ട് മുബാറക് അലീമയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു..

“ എന്ത് പറ്റി അമ്മായീ…?..മറ്റ് രണ്ടമ്മായിമാരും എന്തോ പണിമുടക്കിലാണെന്ന് പറഞ്ഞു…?”..

“എന്ത് പറയാനാടാ…രണ്ടും സുന്ദരിക്കോതകളല്ലേ… അടുക്കളപ്പണിക്കൊന്നും രണ്ടാൾക്കും വയ്യെന്ന്…”..

“ആര്… അവരോ… ?.. എന്റമ്മായീ… ഈ വീട്ടിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരി ഈ വല്യമ്മായി തന്നെയാ… അവരോട് പോകാൻ പറ… ഞാൻ സഹായിക്കാം…”..

താനാണ് സുന്ദരി എന്ന് മുബാറക് പറഞ്ഞപ്പോ അലീമക്കൊന്ന് കുളിര് കോരി..

“നീ സഹായിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട… ഇവിടെ കുറച്ച് നേരം ഇരുന്നാ മതി… “..

അവൻ ചാടിക്കേറി കിച്ചൺ സ്ലാബിലേക്കിരുന്നു..

“അമ്മായി പോകാൻ പറയുന്നത് വരെ ഞാനിവിടെ ഇരിക്കും…”.

അലീമ അവന് ഒരു ഗ്ലാസ് കാലിച്ചായ കൊടുത്തു.. അതും കുടിച്ച് കൊണ്ട് അവൻ അലീമാന്റെ ചോരയൂറ്റി.. അതവൾ കാണുന്നുമുണ്ട്.. അവന് ശരിക്ക് നോട്ടം കിട്ടാനായി അവൾ ചാഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും കുനിഞ്ഞും നിന്ന് കൊടുത്തു..ഒരാണ് ആർത്തിയോടെ നോക്കുന്നതിന്റെ സുഖം അവൾ ആദ്യമായി അറിയുകയായിരുന്നു..

“എടാ… കല്യാണം വല്ലോം ശരിയായോ… ?”..

അലീമ പതിയെ കാര്യത്തിലേക്ക് കടന്നു.. അവൾക്കെന്തോ,