Chapter Title : ഹാജ്യാരുടെ മൊഞ്ചത്തി ബീവിമാർ [സ്പൾബർ]

“എങ്ങിനെയാടീ റസിയാ നമ്മളീ കാര്യം അവനോടൊന്ന് പറയാ… ?”..

അതാണിനി സുബൈദാക്ക് അറിയേണ്ടത്..

“അതാണിനി നമ്മൾ ചിന്തിക്കേണ്ടത്…

എന്റഭിപ്രായത്തിൽ അവനോടീ കാര്യം ആദ്യം പറയേണ്ടത് അലീമ ഇത്തയാന്നാ… കാരണം അവന് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ളത് ഇത്താനെയാണെന്നാ എനിക്ക് മനസിലായിട്ടുള്ളത്…”..

അത് കേട്ട് അലീമയുടെ പൂറൊന്ന് തരിച്ചു..

“ഒന്ന് പോടീ… നിങ്ങള് രണ്ടാളും ഉള്ളപ്പോൾ എന്നെയവൻ നോക്കിയിട്ട് കൂടി ഉണ്ടാവില്ല… “.

തുടുത്ത മുഖത്തോടെ അലീമ പറഞ്ഞു..

“എന്റിത്താ… ഇത്താന്റെ പിന്നിൽ നിന്നവൻ കണ്ണ് മാറ്റില്ല… അല്ലാ, നോക്കാനും മാത്രമുണ്ടല്ലോ ഇത്…”..

അലീമയുടെ ചന്തിയിലൊന്ന് തടവി റസിയ പറഞ്ഞു..

“ അത് കൊണ്ടാ ഞാൻ പറഞ്ഞത് അവനോട് കാര്യം പറയാൻ ഇത്ത തന്നെയാ ഏറ്റവും നല്ലത്…”..

“ ഞാനോ… അത് നീ പറഞ്ഞാ മതി റസിയാ…”..

“ അല്ലിത്താ… ഇവൾ പറഞ്ഞതിലും കാര്യമുണ്ട്… ഇത്തയാ അതിന് പറ്റിയത്…”..

സുബൈദയും പറഞ്ഞു..

“ ഇത്താ… അവനിപ്പോ വരും… ഞങ്ങള് രണ്ടാളും അടുക്കളയിൽ നിന്ന് മാറി നിൽക്കാം… ഇത്ത ഒറ്റക്കാണെന്നറിഞ്ഞാൽ ഉറപ്പായും അവൻ അടുക്കളയിലേക്ക് വരും… ഇത്ത വേണ്ട രീതിയിൽ സംസാരിച്ച് ശരിയാക്കിയാ മതി…”..

അലീമ തലയാട്ടി..തന്നെയാണ് മുബാറകിന് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമെന്ന് പറഞ്ഞത് അവൾക്ക് ശരിക്കും സുഖിച്ചിരുന്നു..റസിയയും , സുബൈദയും അടുക്കളയിൽ നിന്നിറങ്ങി ഹാളിലേക്ക് വന്നു..ഹാജ്യാർ രാവിലെ സുബഹി നിസ്ക്കാരത്തിനായി പളളിയിൽ പോയതാണ്.. പ്രത്യേകിച്ച് പോകാനൊന്നുമില്ലെങ്കിൽ അയാൾ തിരിച്ചെത്തുമ്പോ ഒരു പത്ത് മണിയാകും..

റസിയയും സുബൈദയും ഇരുന്നതേയുള്ളൂ, പുറത്ത് ബൈക്ക് വന്ന് നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.. മുൻവാതിൽ തുറന്ന് മുബാറക് കയറി വന്നു..

“അല്ലാ, ഇതെന്താ രണ്ടമ്മായിമാരും ഇന്ന് റസ്റ്റാ… ?..അടുക്കളയിലൊന്നും കേറുന്നില്ലേ…