Chapter Title : ഹാഫ് സാരി [കൊമ്പൻ]

വന്നത്...”

“അത് ആ തെണ്ടിയപ്പോ..!!!!!” ചേച്ചിയുടെ മനസിലേക്ക് ആ നിമിഷത്തെ വികാരത്തിന്റെ ആളിക്കത്തൽ ഞാൻ കണ്ടു. ചുണ്ടു വിടർന്നു കൊണ്ട് മുഖമൊക്കെ ചുവന്നിട്ടുണ്ട്….

“സോറി ചേച്ചി…” സോറിയല്ല പൂ..
പക്ഷെ എന്തോ ഞാൻ പറഞ്ഞത് മുഴുവൻ സത്യമല്ലെങ്കിലും അവളത് വിശ്വസിച്ച മട്ടാണ്...

“അനന്തു.… എന്തായാലും അന്നെനിക്ക് പൊതിരെ കിട്ടി…ഇനിയെന്തെലും ഒപ്പിച്ചാ അച്ഛനോട് പറയുംന്നാ അമ്മ പറഞ്ഞേക്കണേ…!!”

“മിണ്ടാതെ അടങ്ങിയിരുന്നോ ചേച്ചി… ഇനിയൊന്നിനും പോണ്ട… ഇനി എന്തേലും വേണേ എന്നോട് പറഞ്ഞാമതി!!!!”

“പടെ!!!!!” കരണം പുകഞ്ഞതും എന്റെ കണ്ണ് ചുവന്നു, ഇവൾക്കിത്രേം അഹങ്കാരമോ!
കട്ടിലിൽ അവളെ മലർത്തിക്കിടത്തി ഞാൻ ദാവണി ഒറ്റവലി, അത് അവളുടെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും ഊർന്നു കറങ്ങുന്ന ഫാനിലേക്ക് ചുറ്റി തെറിച്ചു. വാതിലിലേക്ക് ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അതവൾ തന്നെ അടച്ചിരുന്നു….. ചേച്ചിയുടെ ഇരുകയ്യും കോർത്ത് ഞാൻ അവളെ അമർത്തി പിടിച്ചുകൊണ്ട് ആ പഞ്ഞിമെത്തയുടെ മേലേക്ക് കയറി. അവൾ കുതറാൻ നോക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ തുടയുടെ മേലേ എന്റെ ബലമേറിയ കാൽ കൊണ്ട് ഞാൻ പൂട്ടിയിരുന്നു. അവളുടെ കൊലുസ് കിലുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെമുഖം അവളുടെ കവിളിൽ അമർത്തികൊണ്ട് ആഞ്ഞൊരു കടികൊടുത്തു…..

“ആഹ് ആഹ്!!!!”

“അനന്തൂ ഡാ തെണ്ടി…”

ഞാൻ അവളുടെ മുഖം മുഴുവനുമെന്റെ മുഖം കൊണ്ട് മുത്തുമ്പോൾ അവൾ ബെഡിൽ തലയിട്ടുരുട്ടികൊണ്ടിരുന്നു….

“മാറെടാ അലവലാതി…”

“ഓ ഇയാള് വല്യ പുണ്യാളത്തി, ഞാൻ കരിമ്പൂതത്തോടു മാന്തോപ്പിൽ കണ്ട കാര്യമെല്ലാം പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ ചേച്ചിടെ ഫൈനൽ ഇയർ പഠിത്തം അതോടെ തീരും….”

“പോ പോയിച്ചെന്നു പറ… പോ മൈരേ…..”
ദേഷ്യവും കണ്ണീരും കലർന്നഭാവത്തോടെയവൾ വിക്കി പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. എനിക്ക് അവളെ പിന്നെയൊന്നും ചെയ്യാനായില്ല… ഞാൻ