Chapter Title : ഹാഫ് സാരി [കൊമ്പൻ]

കാന്താരിപെണ്ണ്….. ശെരിയാക്കിത്തരാം…

ഞാൻ പിന്നെ അവളുടെയാ നനഞ്ഞു വിറക്കുന്ന ചുണ്ടിലെന്റെ വെട്ടിയൊതുക്കിയ മീശയുള്ള ചുണ്ടമർത്തി. എന്തൊരു ഇനിപ്പാണ് പെണ്ണിന്. അവളുടെ കീഴ്ചുണ്ട് ഞാൻ വായിലേക്ക് വലിച്ചു ആഞ്ഞു ചപ്പി….
അവൾ ബോധം വരാതെ കണ്ണ് അടച്ചിരുന്നെങ്കിലും, വേണ്ടാന്ന് അർത്ഥത്തിലൊരു മൂളൽ ഞാൻ കേട്ടിരുന്നു.
ഞാനത് എന്നെ വെറുപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ശിക്ഷയായി കൊടുക്കാമെന്നു മാത്രം ചിന്തിച്ചു.
അവളുടെ ചുണ്ടിലെ തേൻ ഞാൻ വലിച്ചു വലിച്ചുകുടിക്കുമ്പോ അവൾ പതിയെ പതിയെ കണ്ണ് തുറന്നുകൊണ്ട് എന്നെ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും എന്നെ തള്ളി മാറ്റാൻ നോക്കി.

“മാറെടാ…ചെറ്റേ”

ഞാൻ അവളുടെ ദേഹത്ത് നിന്നും മാറി പുല്ലിലേക്ക് വീണപ്പോൾ, എന്നെ കലിപ്പിച്ചൊരു നോട്ടം നോക്കി. ഞാൻ ചിരിയമർത്തി പിടിച്ചതും അവൾക്കത് മനസിലായി.
അവൾ നിരങ്ങി എന്റെ മേലെ കിടന്നു കൊണ്ട് എന്റെ കഴുത്തിൽ ഇരുകയ്യും പിടിച്ചമർത്തി ഞെക്കി. അവളുടെ സമൃദ്ധമായ മുടിയിഴകിലൂടെ വെള്ളമെന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശ്വാസം കൂടുതൽ എടുക്കുന്നത് കൊണ്ട് അവളുടെ മുഴുത്ത കരിക്കുകൾ പുറത്തേക്ക് ചാടാൻ വെമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു….

“എന്ത് തെണ്ടിത്തരമാ അനന്തൂ നീ ചെയ്തേ…”

“അത് ഞാൻ… ചേച്ചിക്ക് കൃത്രിമ ശ്വസോച്ചോ..”

“തേങ്ങാകുല!!! ഞാൻ അമ്മയോട് പറയുന്നുണ്ട് നിന്റെ…!!!”

“ചേച്ചീ… പ്ലീസ് ചതിക്കല്ലേ..”

“പറയും…”

“അപ്പൊ ഞാനും കരിംഭൂതത്തിന്റെ അടുത്ത് അത് പറയും….”

“എന്ത്…”

“അത്..”

“അനന്തൂ നീ കളിക്കല്ലേ…നീയല്ലേടാ പറയില്ലെന്ന് സത്യം ചെയ്തത്….”

“അതിനു പകരമായി ഞാൻ ചോദിച്ചത് ഇതുവരെ തന്നില്ലാലോ… ചേച്ചി നീ….
പിന്നെന്തിനാണ് എനിക്ക് മാത്രം നിന്നോട് കരുണ….”

പെണ്ണ് പല്ലുകടിച്ചുകൊണ്ട്‌ കലിപ്പോടെയെന്നൊരു നോട്ടം നോക്കി. ഒപ്പം ചേച്ചി വേഗമെന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നുമെണീറ്റു കൊണ്ട്. നനഞ്ഞ തുണിയും