Chapter Title : ഹനാപുരയിലെ കാമാട്ടിപ്പുര [Bify]

ദാസൻ ഇഡ്ഡലിയും സാമ്പാറും കഴിച്ച് ഡ്രസ്സ് മാറി ഓഫീസിൽ പോകാൻ തയാറായി. പോകുന്നതിനു മുൻപ് വാർത്ത കാണാൻ ടിവി ഓൺ ആക്കി. ടിവിൽ വാർത്ത കണ്ടിരിക്കുക ആണെങ്കിലും ഇന്നലത്തെ കാഴ്ചകൾ അവൻ്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും മാഞ്ഞിരുന്നില്ല. കറൻറ് പോയപ്പോൾ ആണ് സെറ്റിയിൽ ഇരുന്ന് നോക്കിയാൽ കിടപ്പ് മുറിക്കകം ടിവിയിലെ റിഫ്ലക്ഷൻലൂടെ കാണാം ,എന്ന് അവൻ കണ്ടത്. തുണി വിരിക്കാൻ പോയ നന്ദിനി പെട്ടെന്ന് മുഖം ചുളിച്ച് അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു.

"ഒരുത്തൻ എന്നെ വല്ലാതെ തുറിച്ച് നോക്കുന്നു."

അവളെ കണ്ടാൽ നോക്കാൻ ആർക്കും തോന്നും. ഇതിപ്പോ ആരാ നോട്ടം ഉടക്കുന്നതിന് മുൻപ് കണ്ണ് വെട്ടിക്കാൻ മറന്നത്, എന്ന് വിചാരിച്ച് പുറത്തേക്ക് ചെന്ന് നോക്കി .

സാധാരണ അവിടെ കൂടി നിന്ന് കളിക്കുന്ന കുട്ടികളെ അവിടെ കാണുന്നില്ല. ആകെ അസാധാരണമായ ഒരു നിശബ്ദത. അവൻ താഴേക്ക് നോക്കി. ദാസൻ്റെ കാല് വിറച്ചു. തൻ്റെ നേരെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് ഹംസ ആണ്. അവൻ പതുക്കെ പിന്നോട്ട് മാറി. വണ്ടി സ്റ്റാൻഡിൽ വച്ച് ഹംസ കോണിപ്പടി കയറി വരുന്നത് കണ്ട് അവൻ്റെ ചങ്ക് ഇടിച്ചു. ഹംസയുടെ വണ്ടി കണ്ട കുമാരൻ തയ്യൽ കടയിൽ നിന്നും പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങി വന്നു. ഹംസ മുകളിൽ എത്തിയപ്പോൾ ദാസനും നന്ദിനിയും റൂമിന് ഉള്ളിൽ എത്തിയിരുന്നു. തനി റാവുത്തർ. പറ്റെ വെട്ടിയ മുടിയും മുഖത്ത് കരുവാളിച്ച പാടും പല്ലിന് മഞ്ഞക്കറയും എല്ലാം അതുപോലെ.

കട്ടിളയിൽ രണ്ട് കൈയും വച്ച് തല അകത്തേക്കിട്ട് മുറിഞ്ഞ മലയാളവും തമിഴും ചേർത്ത് അവൻ ചോദിച്ചു

"നീയൊക്കെ ഇവടെ വന്നു കേറി എന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. താഴെ എൻ്റെ ഒരു കടയുടെ പണി നടക്കുന്നുണ്ട്. ഒരാഴ്ച പണിക്കാരു കാണും. വെള്ളം കൊടുത്തോണം."

ഇങ്ങനെ ഓർഡർ ഇടാൻ ഇവനാര്? എന്ന ഭാവത്തിൽ ആയിരുന്നു, നന്ദിനി.

ഹംസ അവളെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി.

"ഇതെന്താടി മഠമോ, ഇങ്ങനെ പൊതിഞ്ഞ് കെട്ടി തുണി ഉടുക്കാൻ. സാരി ഇട്ടാൽ അരക്ക് താഴെ കെട്ടിക്കോണം.ഓരോ അവരാതികൾ.."

നന്ദിനിയുടെ മുഖം ചുവന്നു. ഭയൽവാൻ അച്ഛനെ ഭയന്ന് ആരും ഇന്നേവരെ അവളോട് കമൻ്റിന് വന്നിട്ടില്ല.