Chapter Title : ഹനാപുരയിലെ കാമാട്ടിപ്പുര [Bify]

ഇപ്പോഴും എന്നോട് സ്നേഹം ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്. ഏട്ടൻ എന്നോട് പൊറുക്കണം..... എൻ്റെ തെറ്റുകൾ ഞാൻ ഏറ്റു പറയുന്നു .എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം........പ്ലീസ്........."

കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് അപ്പോഴാണ് ദാസന് പിടി കിട്ടിയത്. ഇതായിരുന്നു രേണുവിൻ്റെ സമ്മാനം. രേണു തൻ്റെ ശണ്ടത്തവും കഴിവ് കേടും എങ്ങനെയോ ഹീറോയിസം ആക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഞാൻ പേടിച്ച് ചെയ്തതും ദേഷ്യത്തിൽ ചെയ്തതും എല്ലാം അവള് 180 ഡിഗ്രീ തിരിച്ച് എനിക്ക് പ്ലസ് പോയിൻ്റ് ആക്കിയിരിക്കുന്നു. അത് ഈ പെണ്ണിനെ പറഞ്ഞ് വിശ്വസിപ്പിച്ചു. രേണു ഒരു ജീനിയസ് ആണെന്ന് അവൻ ഓർത്തു.

നന്ദിനി കാലിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരയുക ആണ്. അവളുടെ മാപ്പ് പറച്ചിൽ സത്യസന്ധമായ ത് ആണെന്ന് ദാസന് മനസ്സിലായി. ഉള്ളിലെ ദേഷ്യം മഞ്ഞ് അലിയുന്നപോലെ ഒളിച്ച് പോകുന്നത് അവന് മനസ്സിലായി. രേണു പറഞ്ഞത് ശരി ആണ്. ആത്മാർത്ഥമായ ഒരു മാപ്പപേക്ഷ കൊണ്ട് തീരാവുന്ന ദേഷ്യമെ തൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഉള്ളു.

അവൻ നന്ദിനിയെ എണീപ്പിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.

"സാരമില്ല. ഞാൻ ക്ഷമിച്ചു."

നന്ദിനി നിറകണ്ണുകളോടെ വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റാതെ അവനെ നോക്കി. അവൻ അവളുടെ മുഖം അവൻ്റെ കൈ കുമ്പിളിൽ ആക്കി .

"സത്യം"ദാസൻ പറഞ്ഞു.

നന്ദിനിയുടെ കണ്ണ് നീർ നിറഞ്ഞ് ഒഴുകി.നന്ദിനി ദാസനെ കെട്ടിപിടിച്ച് കരഞ്ഞു. അവൻ്റെ നെഞ്ച് മുഴുവൻ കരഞ്ഞ് നനച്ചു.ദാസൻ ഉള്ളിൽ ചിരി അടക്കി. രേണു വിനെ കാണുമ്പോൾ പറഞ്ഞു ചിരിക്കണം എന്ന് ഓർത്തു.

അപ്പോഴാണ് ദാസൻ ഒന്ന് ഓർത്തത് ഇവളെ നാട്ടുകാർ എല്ലാം കളിച്ച് സുഖിച്ച് പോയതാണ്. ഇത്രയും കാലം അവളുടെ ബോഡി ദൂരെ കണ്ട് ആഗ്രഹം തോന്നിയിട്ട് ഉണ്ട്.

ദാസൻ അവളെ നെഞ്ചില് നിന്നും അകത്തി. ഷർട്ട് ഊരി. മുണ്ട് മാത്രമാണ് ഇട്ടിരിക്കുന്നത്. അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് ചുണ്ടിൽ ചുംബിച്ചു. ശാപ മോക്ഷം കിട്ടിയ ഭാവത്തിൽ നന്ദിനി ലയിച്ച് തിരിച്ച് ചുംബിച്ചു. അവള് കുനിഞ്ഞ് കാലു തൊട്ടു തലയിൽ വച്ചു. അവൻ്റെ പാദങ്ങളെ ചുണ്ട് കൊണ്ട് ചുംബിച്ചു . അവള് ചുരിദാറിൻ്റെ ടോപ് ഊരി. അവള് അടിയിൽ ഒന്നും ഇട്ടിരുന്നില്ല.

"അടിയിൽ ഇടുന്ന ശീലം നീ മറന്നോ?"

"അടിയിൽ