Chapter Title : ഹന്‍സിബ തമ്പുരാട്ടി [ബെഞ്ചമിൻ ബ്രോ]

കണ്ണാടിക്ക് മുമ്പില്‍ വന്ന് നിന്നു മുടിചീകി. ചുണ്ടില്‍ അല്പം ലിപ്സ്റ്റിക് ഇട്ടു. പെട്ടെന്ന് റൂമിന്റെ ബെല്ല് അടിച്ചു. അവര്‍ താളാത്മകമായി കുണ്ടികുലുക്കി നടന്നു ചെന്ന് ഡോര്‍ തുറന്നു. “ഗുഡ് മോര്‍ണിംഗ് സാര്‍..അകത്തേക്ക് വരൂ.“ മാഡം പറഞ്ഞു. അറുപത് വയസ്സ് പ്രായമുള്ള ഒരാള്‍ അകത്തേക്ക് വന്നു. കയ്യില്‍ ഒരു കവറും ഒരു വാട്ടര്‍ ബോട്ടിലും ഉണ്ട്. അയാള്‍ മാഡത്തെ അടിമുടി നോക്കി. “ഇതാ പണം. അയാള്‍ പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും രണ്ടായിരത്തിന്റെ നോട്ടുകള്‍ എടുത്ത് നല്‍കി. ഹന്‍സിബ മാഡം അത് എണ്ണി നോക്കി. രണ്ടായിരത്തിന്റെ പത്ത് നോട്ടുകള്‍. “ ഒകെ സാര്‍” “സാര്‍ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ടോ?” “കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്” അയാള്‍ ഒരു കയ്യില്‍ ഉണ്ടയിരുന്ന കവര്‍ നല്‍കി. “ശരി വൈകുന്നേരം വന്നോളൂ ഞാന്‍ തിരിച്ച് തരാം” “അല്ലാ എനിക്ക് ഒരു കാര്യം കൂടെ ഉണ്ട്” “ഉം എന്തണ്” “അത് അതു പിന്നെ മാഡം എനിക്കത്രയും സമയം കാത്തിരിക്കുവാന്‍ പ്രയാസം. അതു കൊണ്ട്..” അയാള്‍ പാതിയില്‍ നിര്‍ത്തി. “അതു കൊണ്ട്..സാറു മടികൂടാതെ പറഞ്ഞോളൂ എന്താണെങ്കിലും” “അത് ബുദ്ധിമുട്ടില്ലെങ്കില്‍ മാഡം ഇപ്പോള്‍ ഇട്ടിരിക്കുന്നത് കൂടെ തരണം“ “ഓ അതാണോ...ശരി തരാം..അതിന്റെ ചാര്‍ജ്ജ് വേറെ തരണം” “തീര്‍ച്ചയായും തരാം...” “ശരി ” “ഇതാ.. അയാള്‍ വീണ്ടും 2000 ന്റെ നോട്ടുകള്‍ നല്‍കി” ഹന്‍സിബ അതു വാങ്ങി എന്നിട്ട് ബാത്രൂമിലോട്ട് നടക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി. “മാഡം പിന്നെ എനിക്ക് ഒരു ആഗ്രഹം കൂടെ ഉണ്ട്” “എന്താണ്?” “മാഡത്തിന്റെ പാന്റി എനിക്ക് നേരിട്ട് ഒന്ന് ഊരിയെടുക്കാന്‍ പറ്റുമോ?” “ഓ അതിനെന്താ സാര്‍ ആകാമല്ലൊ” അയാള്‍ ഹന്‍സിബയുടെ മുമ്പില്‍ മുട്ടുകുത്തി നിന്നു. അവള്‍