Chapter Title : ഹരികാണ്ഡം 7 [സീയാൻ രവി] [Climax]

ഭോഗിച്ച് ഞാൻ എൻ്റെ വീര്യത്തെ അവളുടെ പൂറ്റിലേക്കൊഴുക്കി.

കണ്ണ ഊരിയെടുത്തപ്പോൾ അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും മേശയിലേക്ക് ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കമല എഴുന്നേറ്റ് വസ്ത്രം ധരിച്ച് മേശയെല്ലാം വൃത്തിയാക്കി എന്നെ ബലമായി കസേരയിൽ ഇരുത്തി ഭക്ഷണം മുമ്പിലേക്കു തന്നു. ഞാൻ ശരിക്കും സുഖിച്ചു ഇന്ന് മാഷേ… അവളുടെ മുഖത്തൊരു സന്തോഷം തെളിയുന്നത് എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു. ഞാൻ ചിരിച്ചിട്ട് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു തുടങ്ങി ഇടക്കൊരു ഉരുള അവളുടെ വായിലേക്കും നീട്ടി. അങ്ങിനെ കഴിച്ചും കഴിപ്പിച്ചും ഭക്ഷണം തീർത്തു...

കമല പാത്രങ്ങൾ ഒതുക്കി, മാഷേ ഒന്നു വീട്ടിലാക്കുമോ… ഇനി നടക്കാൻ വയ്യ…’ അമ്മാതിരി പണിയല്ലേ എടുപ്പിച്ചത്.. അവൾ ഒന്നു കൂടി എന്നെ കെട്ടി വരിഞ്ഞു.. ചുണ്ടുകൾ വീണ്ടും ഏറ്റുമുട്ടി…. പിന്നെ എന്നെ തള്ളി മാറ്റിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. ഇന്നിതു മതി, എനിക്കിനി വയ്യ.. മാഷെന്നെ ഒന്നു വീട്ടിലാക്ക്, ഞാൻ അവളേയും കൂട്ടി പുറത്തേക്കിറങ്ങി സ്കൂട്ടറിൽ കയറ്റി അവളുടെ വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു.

വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ കമല പറഞു… മാഷിരിക്ക് പോയിട്ട് പണി ഒന്നുമില്ലല്ലോ, ചേച്ചി അവിടെ ഇല്ലതാനും, അപ്പോ പണിയെടുക്കാനും പമില്ല... എന്നെ ഒന്നാക്കിയിട്ട് അവൾ ചിരിച്ചു. ചായ തന്നാൽ ഇരിക്കാമെന്ന് ഞാനും… പനി പിടിച്ച കൊച്ചെന്തിയേ…. ഞാൻ ധന്യയെ അന്വേഷിച്ചു… ധന്യേ… കമല ഉറക്കെ വിളിച്ചിട്ട് അകത്തേക്ക് കയറി. ഞാൻ പുറകേ കയറി വരാന്തയിലെ അരേപ്ലസിൽ ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചു.

കിടന്നുറങ്ങുകയായിരുന്നു എന്നു തോന്നുന്നു ധന്യ ഉറക്കപ്പിച്ചോടെ പുറത്തോക്കു വന്നു.. ആകപ്പാടെ ഒരു കോലം കെട്ട രൂപം, നിനക്കൊന്ന് മുടി കെട്ടിക്കൂടെ… കമലയുടെ വക ശകാരം… ഞാൻ ഇരുന്നു ചിരിച്ചു… അതിപ്പോ മാഷ് വരുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നോ… ഞാനീ വീട്ടിനകത്ത് ഒരുങ്ങിയിരുന്നിട്ടെന്തിനാ.... ധന്യയുടെ വക തർക്കുത്തരം കമല ഈ പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് ഞാൻ തോറ്റു എന്നും പറഞ്ഞ് അവളെ തല്ലാൻ കൈയോങ്ങി… ധന്യ ഒന്നു ചരിച്ച് ഒഴിഞ്ഞു മാറി എൻ്റെ അടുത്തു വന്നിരുന്നു.

അമ്മക്ക് കൊടുക്കാനുള്ളത് കൊടുത്തല്ലേ മാഷേ… അമ്മയുടെ മുഖത്ത് എന്താ സന്തോഷം.. അവൾ എന്നെ കളിയാക്കി… അതിന് മറുപടി കൊടുക്കാതെ വിഷയം മാറ്റാൻ ചോദിച്ചു. പനി കുറഞ്ഞോ, ഒരു മൂളൽ മാത്രം മറുപടി. കുറേ നേരം അവിടെയിരുന്ന്