Chapter Title : ഹര്‍ത്താല്‍ ഭാഗ്യം [Master]

കണ്ണുകള്‍ അമൃതയുടെ തെന്നിക്കളിക്കുന്ന ഉരുണ്ട ചന്തികളിലായിരുന്നു.

“അവള്‍ടെ കൂതിയെങ്കിലും ഒന്ന് കിട്ടീരുന്നേല്‍..”

“ഇവക്ക് ചെക്കന്മാരെയാ ഇഷ്ടം. ഏതോ വല്യ വീട്ടിലെ കഴപ്പിയാ. ഭര്‍ത്താവ് ശരിക്ക് ഊക്കികൊടുക്കുന്നുണ്ടാവില്ല..അതാ”

ഞാന്‍ റിക്കോഡ്‌ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന വീഡിയോയില്‍ അവന്മാരുടെ സംസാരവും പതിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു; അമൃതയും പയ്യനും കാറില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി പാര്‍ക്കിലേക്ക് കയറുന്നത് എനിക്ക് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് നിന്നവന്മാരുടെ മുഖങ്ങളും ഞാന്‍ തന്ത്രപൂര്‍വ്വം ക്യാമറയിലാക്കി. അവര്‍ ഉള്ളിലേക്ക് പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ബൈക്ക് വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു; ഇന്നിനി കോളജില്‍ പോയിട്ട് കാര്യമില്ല. അമൃതയെ ഓര്‍ത്ത് എനിക്കൊരു വാണം വിടണമായിരുന്നു.

രണ്ടു ദിവസങ്ങള്‍ ഞാന്‍ കോളജില്‍ പോയി. മൂന്നാമത്തെ ദിവസം ഞാന്‍ നേരെ പോയത് അമൃതയെ കാണാനായിരുന്നു. ഇനി അവളെ കാണുന്നതിന് എനിക്ക് പ്രശ്നം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഹര്‍ത്താലിന്റെ അന്ന് രൂപയെ കൊണ്ടുവിടാന്‍ വന്ന സമയത്ത് മാത്രമാണ് അവളെന്നെ കണ്ടിട്ടുള്ളത്. മിക്കവാറും എന്റെ മുഖം മനസിലുണ്ടാകും അവള്‍ക്ക്; മറന്നു കാണാനിടയില്ല. എന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ജീന്‍സും ടീഷര്‍ട്ടും ധരിച്ച്, അവള്‍ കണ്ടാല്‍ മോഹിക്കത്തക്കവണ്ണം അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയാണ് ഞാന്‍ പോയത്. ഇന്ന് ഞാന്‍ കാണില്ല എന്ന് രൂപയോട്‌ മുന്‍കൂട്ടി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഏതാണ്ട് പത്തരയോടെ ഞാന്‍ അവളുടെ വീടിന്റെ മുറ്റത്തെത്തി ബൈക്ക് സ്റ്റാന്റില്‍ വച്ചു. എന്തോ, അവിടെ എത്തിയപ്പോള്‍ എനിക്കെന്റെ മനസ് കൈമോശം വരുന്നതുപോലെ തോന്നി. എന്തോ ഒരു ഭയം. മനസ്സിന്റെ ഇളക്കം നിയന്ത്രിച്ച് ഞാന്‍ ചെന്നു ഡോര്‍ബെല്ലിന്റെ സ്വിച്ചില്‍ വിരലമര്‍ത്തി.

ഏതാണ്ട് പത്തുമിനിറ്റ് കാത്തു നില്‍ക്കേണ്ടി വന്നു എനിക്ക്.

കതക് തുറന്ന് കുളിച്ച് ഈറന്‍ മാറാത്ത മുടിയും, അവിടവിടെ നനഞ്ഞ ചാരനിറത്തില്‍ കറുപ്പ് പുള്ളികളുള്ള ഇറുകിയ ചുരിദാര്‍ ധരിച്ചു നിന്നിരുന്ന അമൃതയെ കണ്ടപ്പോള്‍