Chapter Title : ഹര്‍ത്താല്‍ ഭാഗ്യം [Master]

ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തി വിടാത്തത്‌ കൊണ്ട് പൂവാലശല്യമോ സദാചാര പോലീസ് ഇടപെടലോ ഇല്ലാതെ അവരവര്‍ക്ക് തോന്നിയതുപോലെ സുഖിക്കാന്‍ അവിടെ സൗകര്യമുണ്ട്. വേശ്യാ പാര്‍ക്ക് എന്നാണ് ചില നഗരവാസികള്‍ അതിനിട്ടിരുന്നെ പേര്. വലുതും ചെറുതുമായ ധാരാളം മരങ്ങള്‍ തിങ്ങി നിറഞ്ഞിരുന്ന അതിനുള്ളില്‍ സൂര്യപ്രകാശം കഷ്ടിച്ചേ കടക്കൂ. ഊക്കുപാര്‍ക്ക് എന്നും അതിനെ ചില അലവലാതികള്‍ വിളിച്ചിരുന്നു. പാര്‍ക്കില്‍ കയറി കടി തീര്‍ത്തിട്ട് ഇറങ്ങുന്ന ചരക്കുകളെ കാണാന്‍ ഹതഭാഗ്യരായ വായീ നോക്കികളുടെ ഒരു കൂട്ടം പാര്‍ക്കിന്റെ മുന്‍പില്‍ മിക്കപ്പോഴും കാണും.

രൂപയെയും കൂട്ടി ഞാന്‍ ചെല്ലുമ്പോഴും വായീനോക്കികളുടെ പട അവിടെയുണ്ട്; ഒലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.

“സ്കൂളീ പോലും പോകാതാ ഓരോ അവളുമാര് കടി തീര്‍ക്കാന്‍ വരുന്നത്. ഇവളുടെയൊക്കെ അയല്‍ക്കാരുടെ യോഗം” ഏതോ ഒരു തെണ്ടി ഞങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കെ പറയുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടു. ഇതൊക്കെ കേട്ടേ പറ്റൂ എന്നെനിക്കറിയാമായിരുന്നു. അവന്മാരോട് മുട്ടാന്‍ പോയാല്‍ പിന്നെ വന്ന കാര്യം നടക്കില്ല. ഇപ്പോള്‍ ഈ പച്ചക്കരിമ്പിന്റെ തെനൂറ്റി കുടിക്കണം; അവളുടെ കൊഴുത്ത മാംസം കടിച്ചു തിന്നണം. ആ മിനുപ്പുകളില്‍ നക്കിത്തിമിര്‍ക്കണം; അതാണെന്റെ ലക്‌ഷ്യം. അവന്മാരെ അവഗണിച്ച് ഞങ്ങള്‍ പാര്‍ക്കിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. രൂപ ചുറ്റും നോക്കിയിട്ട് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോട്ടം മാറ്റി.

“എന്താ, ഇവിടെ മുന്‍പ് വന്നിട്ടുണ്ടോ?”

“ഏയ്‌ ഇല്ല”

പക്ഷെ അവളുടെ മുഖഭാവത്തില്‍ നിന്നും ആ പറച്ചിലിന് ഒരു ആത്മാര്‍ഥത ഇല്ലെന്നെനിക്ക് തോന്നി. കഴപ്പി മുന്‍പും ഇവിടെ വന്നിട്ടുണ്ടാകണം. ആ തുടുത്ത മുഖത്തേക്ക് നോക്കുന്തോറും എന്റെയുള്ളില്‍ കാമം തിരയടിച്ചുയര്‍ന്നു.

“വാ, നമുക്ക് ഉള്ളിലെവിടെയെങ്കിലും ഇരിക്കാന്‍ സ്ഥലം കണ്ടുപിടിക്കാം”

അവളെയും കൂട്ടി മരങ്ങളുടെ ഇടയിലൂടെയുള്ള കല്‍പ്പാതയിലൂടെ നടന്നുകൊണ്ട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.