Chapter Title : ഹൌസ് ഓണർ കം വൈഫ് ഓണർ 4 [M D V] [Climax]

പോലും എനിയ്ക്ക് ഓർമയില്ല.

പിറ്റേന്ന് കാലത്തു ഹോസ്പിറ്റലിലെയ്ക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ നിരുപമയോട്  ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“രാജീവനോട് ഇന്നലെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലാലോ അല്ലെ?”

“പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ വേണ്ടെന്നു വെച്ചു”

നിരുപമയുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സമാധാനമായി.

“അതെന്തേ?”

“നിങ്ങൾ അത്രയ്ക്ക് ദുഷ്ടൻ ആയിരുന്നു എങ്കിൽ, എന്നെ ഇന്നലെ എന്നെ നശിപ്പിക്കാം ആയിരുന്നു, പക്ഷെ നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സലിവ് ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് മിണ്ടാതെ കിടന്നല്ലോ . അതുകൊണ്ട് ഞാനും തിരിച്ചു...ക്ഷമിക്കാം എന്ന് വെച്ചു.”

“ശരി”

അന്ന് വെൽഡിങ് ഷോപ്പിൽ ചെന്ന എന്റെ മനസ് മുഴുവൻ നിരുപമ ആയിരുന്നു , പണിയെടുക്കാൻ ഒന്നും എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. ഒടുവിൽ എന്റെ കുരുട്ട് ബുദ്ധിയിൽ ഒരു ആശയം തോന്നി .

ഞാൻ പതിയെ വണ്ടിയെടുത്തുകൊണ്ട് ഊണ് കഴിക്കാൻ വീട്ടിലെത്തി, രുക്മിണി എനിക്ക് ഭക്ഷണം തന്നു ഞാനതു കഴിച്ചു രുക്മിണി മയങ്ങാൻ വേണ്ടി ഞാൻ കാത്തിരുന്നു .

അവൾ മയങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ നിരുപമയുടെ മുറി തുറന്നു ചെറിയ ഒരു പണി ഒപ്പിച്ചു..! എന്നിട്ട്  ഒന്നുമറിയാതെ തിരിച്ചെത്തി.

വൈകീട്ട് ആറര ആയപ്പോൾ ചോറും കറിയുമായി രുക്മിണിയെ കൂടി ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി .

അവിടെ വെച്ച് നിരുപമ എന്നെ നോക്കിയെങ്കിലും അവൾ ചിരിച്ചില്ല അവൾ എന്റെയൊപ്പം തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ഞാൻ പതിയെ സ്നേഹം നടിച്ചു.

“രാജീവന് എന്നും ചോറും ഉപ്പേരിയുമല്ലേ കഴിക്കാൻ എടുത്തു വരുന്നത്, ഇന്ന് രാത്രി നമ്മൾ ചിക്കൻ കറി ഉണ്ടാക്കിയാൽ നാളെ അതവനു കൊടുക്കാല്ലോ, മുറിവ് വേഗം മാറാൻ മരുന്നു മാത്രം പോര.”

“ഉം, വാങ്ങാം.” നിരുപമ കടുപ്പത്തോടെ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ ചിക്കനും പിന്നെ കുറച്ചു വീട്ടുസാധനങ്ങളും പോകുന്ന വഴി വാങ്ങി നിരുപമയെ റോഡിരികിൽ നിർത്തി അവൾ അപ്പോൾ ചുവന്ന ചുരിദാർ ടോപ്പും വെള്ള ലെഗ്ഗിൻസ് ആയിരുന്നു ഇട്ടത് , അവളുടെ വെളുത്ത തുടത്ത മേനിയഴകിനു ചേർന്ന ഡ്രെസ്, മിക്ക നാറികളും അവളെ ഒരു തവനെങ്കിലും നോക്കുന്നുണ്ട്.

ചിക്കൻ കടയിലേക്ക് ഞങ്ങൾ ചെന്നപ്പോൾ കടയിലെ ഹമീദ് പുറത്തു ബാഗും പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന നിരുപമയെ നോക്കിവെള്ളമിറക്കുണ്ടായിരുന്നു. നിരുപമ അത് കാണുകയും ചെയ്തു.

തിരികെ വീട്ടിലേക്ക്