Chapter Title : ഹീരയുടെ ഓര്മ്മകള് [കമ്പി ചേട്ടന്]
കൊണ്ടേയിരുന്നു. ‘ഹോ കൊള്ളാമല്ലോ’ ഞാന് മനസ്സില് ഓര്ത്തു, ‘സാധാരണ കാമറ ആയിരുന്നെങ്കില് ഇപ്പൊ എത്ര വട്ടം ഫിലിം മാറ്റേണ്ടി വന്നേനെ! മാത്രമല്ല ഫിലിം സ്റ്റുഡിയോയില് കൊടുക്കുമ്പോള് അവിടെയുള്ളവര് എല്ലാം ഈ പടങ്ങള് കണ്ടേനെ. ഇതാകുമ്പോള് വരെ ആരും കാണില്ല’. ഇന്ന് ഇത് വായിക്കുമ്പോള് നിങ്ങള്ക്ക് തമാശ തോന്നുന്നുണ്ടാകും. എന്നാല് അന്ന് ഞാന് അങ്ങനെയാണ് കരുതിയത്. എങ്ങനെ കരുതാതിരിക്കും. അന്ന് സ്മാര്ട്ട്ഫോണ്, വാട്ട്സ്ആപ്, ബ്ലൂടൂത്ത് എന്നൊന്നും കേട്ടിട്ട് പോലും ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ. എന്തിന്, നല്ലൊരു മൊബൈല് കാമറ തന്നെ ഇല്ലായിരുന്നു.
“മോള് ഇനി ആ സോഫയില് വന്നു കിടക്കൂ” ചേട്ടന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടപ്പോള് എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. ഞാന് സോഫയില് മലര്ന്ന് കിടന്നു. എന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസത്തിന്റെ വേഗത കൂടി. എന്റെ നെഞ്ച് ഉയര്ന്ന് താഴ്ന്നു. എന്റെ മുലകള് ഉയര്ന്നു പൊങ്ങി. ബ്ലൗസ് കയറ്റി വച്ചത് കൊണ്ട് എന്റെ പൊക്കിളും വയറും മുഴുവനായും അനാവൃതമായിരുന്നു. എന്റെ മുലകളില് നേരിയ ബ്ലൗസ് ഒട്ടി ചേര്ന്ന് നിന്നത് കാരണം തീര്ത്തും നഗ്നമെന്ന പോലെ എന്റെ മുലകള് ചേട്ടന് കാണാമായിരുന്നു. ചേട്ടന്റെ മൊബൈലില് നിന്നും ക്ലിക്കുകള് ഉയര്ന്ന് കൊണ്ടേയിരുന്നു.
“ഒരല്പം ചരിഞ്ഞു കിടക്കൂ”
“കാല് ഒരല്പം ഉയര്ത്തി വയ്ക്കൂ”
“കാല് കുറച്ച് അകത്തി പിടിക്കൂ”
ചേട്ടന് പല പല പോസുകള് പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു. ഞാന് അങ്ങനെ പോസ് ചെയ്ത് കൊണ്ടേയിരുന്നു. എന്നാലും ചേട്ടന് എന്തോ ഒരു വിഷമം പോലെ. എന്റെ കാലിന്റെ ഇടയിലേക്കായിരുന്നു ചേട്ടന്റെ നോട്ടം മുഴുവന്. ഞാനും അങ്ങോട്ട് നോക്കി. വളരെ സുതാര്യമായ പാവാടയായിരുന്നുവെങ്കിലും അര ഭാഗത്തെ ചുളിവുകളും മടക്കുകളും എന്റെ സാമാനത്തിന്റെ കാഴ്ച ചേട്ടന് മറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചേട്ടന് ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില് എല്ലാം ചേട്ടന് മുന്നില് തുറന്ന് വയ്ക്കുമായിരുന്നല്ലോ ഞാന്! ഞാന് പതുക്കെ എന്റെ അരക്കെട്ടില് കൈപത്തി കൊണ്ട് ഒന്ന് തഴുകി. പാവാട എന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് ചേര്ത്ത് തഴുകി. മടക്കുകള് മാറി പാവാട എന്റെ സാമാനത്തോട് ചേര്ന്ന് കിടന്നു. ഇപ്പോള് തീര്ച്ചയായും ചേട്ടന് എന്റെ സമാനം കാണാം. എനിക്കുറപ്പായിരുന്നു. ചേട്ടന്റെ കണ്ണിലെ ആ തിളക്കം അത് വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചേട്ടന്റെ മൊബൈല് എന്റെ അരക്കെട്ടില്
💬 Comments
View all comments