Chapter Title : ഹീരയുടെ ഓര്‍മ്മകള്‍ [കമ്പി ചേട്ടന്‍]
പാവാട നന്നായി വലിച്ചിറക്കി. എന്‍റെ വയര്‍ മൊത്തമായി അനാവൃതമായി. അതിന്‍റെ നടുക്കില്‍ എന്‍റെ കൊച്ചു പൊക്കിള്‍ ഒരു അലങ്കാരമായി നിന്നു. “ഇത്ര മതിയോ ചേട്ടാ?” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
“ഊം.. ഓ... അല്ലെങ്കില്‍ കുറച്ച് കൂടി താഴ്ത്തൂ മോളൂ” ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ ഒരു മടിയും കൂടാതെ പാവാട കുറച്ച് കൂടി താഴ്ത്തി. പാവാടയുടെ അരക്കെട്ട് ഇപ്പോള്‍ എന്താണ്ട് എന്‍റെ സാമാനത്തിന്‍റെ തൊട്ട് മുകളില്‍ ആണ് നില്‍ക്കുന്നത്. ഇനിയും താഴ്ത്താന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ സാമാനം പുറത്ത് കാണും. എന്നാല്‍ എന്തിനും തയ്യാറായി ചിന്താരഹിതയായി നിന്ന ഞാന്‍ അതും ചെയ്യുമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞില്ല.
മേലോട്ടുയര്‍ത്തിയ ബ്ലൗസും താഴോട്ടിറക്കിയ പാവടയുമായി ഞാന്‍ പിന്നെയും കയ്യും കാലും പൊക്കി പല രീതിയില്‍ ചേട്ടന്‍റെ മൊബൈലിന്‍റെ മുന്നില്‍ പോസ് ചെയ്തു. എല്ലാം കഴിയുമ്പോള്‍ ചേട്ടന്‍റെ മൊബൈലില്‍ എന്‍റെ ഫോട്ടോസ് എല്ലാം നന്നായി ഒന്ന്‍ കാണണം. ഞാന്‍ മനസിലുറപ്പിച്ചു.
“മോളൂ, മോള്‍ ആ ജനാലക്ക്‌ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കൂ.” ഞാന്‍ അനുസരിച്ചു. “ആ കൈകള്‍ ഒന്ന്‍ വിടര്‍ത്തി പിടിക്കൂ, ആ കാലുകള്‍ അല്പം അകത്തി വയ്ക്കൂ” ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞ പോലെയൊക്കെ ഞാന്‍ നിന്നു കൊടുത്തു. ചേട്ടന്‍റെ മൊബൈല്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് കൊണ്ടേയിരുന്നു. ‘ഹോ കൊള്ളാമല്ലോ’ ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു, ‘സാധാരണ കാമറ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ഇപ്പൊ എത്ര വട്ടം ഫിലിം മാറ്റേണ്ടി വന്നേനെ! മാത്രമല്ല ഫിലിം സ്റ്റുഡിയോയില്‍ കൊടുക്കുമ്പോള്‍ അവിടെയുള്ളവര്‍ എല്ലാം ഈ പടങ്ങള്‍ കണ്ടേനെ. ഇതാകുമ്പോള്‍ വരെ ആരും കാണില്ല’. ഇന്ന്‍ ഇത് വായിക്കുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് തമാശ തോന്നുന്നുണ്ടാകും. എന്നാല്‍ അന്ന്‍ ഞാന്‍ അങ്ങനെയാണ് കരുതിയത്. എങ്ങനെ
💬 Comments
View all comments