Chapter Title : ഹീരയുടെ ഓര്മ്മകള് [കമ്പി ചേട്ടന്]
സുതാര്യമായ വസ്ത്രത്തില് ശരീരം മുഴുവന് കാണിച്ചു കൊണ്ട് പൂമൊട്ട് പരുവത്തില് ഒരു പെണ്കുട്ടി മുന്നില് നില്ക്കുന്നതിന്റെ റിയാക്ഷന് ആണ് ഈ കാണുന്നത്. ആ തിരിച്ചറിവ് എന്നില് ഉണ്ടാക്കിയ കോരിത്തരിപ്പ് പറഞ്ഞറിയിക്കാന് പറ്റില്ല. ഞാനും ഏതാനും നിമിഷം അങ്ങനെ നിന്നു പോയി.
പുറത്ത് വലിയ ശബ്ദത്തത്തോടെ ഹോണ് മുഴക്കി പോയ ഒരു ലിമിറ്റഡ് സ്റ്റോപ്പ് ബസാണ് ഞങ്ങളെ സ്വപ്നത്തില് നിന്നും ഉണര്ത്തിയത്. പെട്ടെന്ന് ഞാന് ചോദിച്ചു, “എന്താ?”
ശബ്ദം പുറത്ത് വരാന് കുറെ ബുദ്ധിമുട്ടി കൊണ്ട് അയാള് വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു, “എ.... എന്റെ വണ്ട്... അല്ല, വണ്ടി വര്ക്ക്ഷോപ്പില്......”
“അത് അപ്പൂപ്പനോട് പറഞ്ഞാല് മതി.” ഞാന് പറഞ്ഞു.
“അവിടെ ആരും ഇല്ല” അയാള് പറഞ്ഞു.
“പുറത്ത് എവിടെയെങ്കിലും പോയതായിരിക്കും. ഇപ്പൊ വരും” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാന് വാതില് അടച്ചു. വാതില് അടച്ച ഞാന് വല്ലാതെ കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ നെറ്റിയിലും കഴുത്തിലും വിയര്പ്പ് കണങ്ങള് പൊടിഞ്ഞിരുന്നു. ഹൃദയം പടപടാ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുറെ കാലമായി സ്വപ്നത്തില് മാത്രം കണ്ടിരുന്ന ഒരു പുരുഷന് തൊട്ടടുത്ത് വന്നു നിന്നതിന്റെ പരവശമാണ്. വീട്ടില് ആണെങ്കില് ആരുമില്ല. ഒരു പുരുഷ സ്പര്ശനം കയ്യെത്തും ദൂരത്ത് കിട്ടിയിട്ട് താന് എന്തിനാണ് വാതില് അടച്ചത്? അറിയില്ല. ആ സമയത്ത് അങ്ങനെ തോന്നി പോയി. ഇനി വാതില് തുറക്കണോ? തുറന്നാല് ആ ചേട്ടന് എന്ത് വിചാരിക്കും? ഇനി ചേട്ടന് അങ്ങനെയുള്ള ആളല്ലെങ്കിലോ! ഏതാനും നിമിഷങ്ങളായി ഞാന് വാതില് അടച്ചിട്ട്. ഇനി ആ ചേട്ടന് പോയിക്കാണുമോ? എന്റെയുള്ളില് ഒരു ചെറിയ നിരാശ നുര പൊന്തി. ഞാന് വേഗം വാതില് തുറന്നു.
അതാ ചേട്ടന് മുറ്റത്ത് തന്നെയുണ്ട്. ഞാന് വാതില് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ചേട്ടന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. എന്നെ വാതില്ക്കല് കണ്ടതും ആ മുഖം പ്രകാശ മയമാകുന്നത് ഞാന് കണ്ടു. ചുട്ടു തുടങ്ങിയ എന്റെ ഹൃദയ ഭിത്തിയില് പുഞ്ചിരിക്കുന്ന ആ മുഖം ഒരു കൊച്ചു കുളിര്കാറ്റായി തഴുകി.
“അപ്പൂപ്പന് വരാന് ചിലപ്പോള് കുറച്ച് സമയം എടുക്കം. ചേട്ടന് ഇവിടെ കയറിയിരുന്നോളൂ.” ഞാന് ക്ഷണിച്ചു. ഏതോ സ്വപ്നാടനത്തിലെന്ന പോലെ അയാള് കയറി വന്നു. ഹാളിലെ
💬 Comments
View all comments