Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ [കർണ്ണൻ]

സ്ഥലം പോലെയാണ് എനിക്ക് അവിടെ അനുഭവപ്പെടാറ്..എന്നാൽ അതിനേക്കാൾ പ്രശ്നം വയനാടൻ ചൂരമാണ്.. അത് കയറാതെ ഒരു തരത്തിലും അവിടെ എത്താനും കഴിയില്ല.....!

പത്തു കിലോമീറ്റർ ഉള്ള ആ ചുരം എന്നും എന്റെ പേടി സ്വപ്നമാണ്..
ലോകം മൊത്തം മുടിഞ്ഞു പോകട്ടെ എന്ന് പ്രാകി കൊണ്ടാണ് കാലത്ത് ബസിൽ കയറിയത്....!

അടിവാരം എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ഉള്ള് കിടുങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.ഓരോ ഹെയർ പിൻ വളവുകൾ കയറുമ്പോളും ആ ഭയം പെരുകി തുടങ്ങി....!

അഗാധമായ കൊക്കയിലെയ്ക്ക് നോട്ടം വീഴാതിരിക്കാൻ സകല ദൈവങ്ങളെയും വിളിച്ചു കൊണ്ട് കമ്പിയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ടു തല കുനിച്ചു ഇരുന്നു കളഞ്ഞു......!

അങ്ങനെ ഒരു വിധം ചുരം കയറി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മേമയെ ഞാൻ ഒരായിരം വെറൈറ്റി തെറികൾ മനസ്സിൽ വിളിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.....!

ബസ് സുൽത്താൻ ബത്തേരിയിൽ എത്തി. ഇനിയും പത്തു പതിനഞ്ചു കിലോമീറ്റർ കൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് പോണം.ചെനാട് വരെ കുട്ടി ബസുണ്ട്. പിന്നെ ഒരു മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ ഓട്ടോയിൽ....!

അങ്ങനെ രണ്ടു മണി ആയപ്പോൾ തറവാട് പിടിച്ചു. ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ അമ്മാമയും അമ്മാച്ഛനും ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കൈ കഴുകുകയായിരുന്നു.......!

"ആഹാ ദാരാ വരുന്നെന്നു നോക്കിയേ സുശീലെ"...!!!!

അമ്മാച്ഛൻ എന്നെ കണ്ടു വെളുക്കേ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് അമ്മാമ്മയോടായി പറഞ്ഞു....!

അമ്മാമ്മ കൈ സാരി തുമ്പിൽ തുടച്ചു കൊണ്ട് ഓടിവന്നു എന്നെ കെട്ടി പിടിച്ചു
പിന്നെ കുറച്ചു സമയം രണ്ടു പേരുടെയും സ്നേഹ പ്രകടനങ്ങൾ ആയിരുന്നു..
മേമ അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഒന്ന് എത്തി നോക്കി.....!

"ആഹ്.. കണ്ണാ നീ എത്തിയോ.. കൈ കഴുകി ഇരിക്ക് ഞാൻ ചോറ് വിളംബാം"..!!!!

അതും പറഞ്ഞു അവർ ഉൾവലിഞ്ഞു..
പിന്നീട് ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്ന സമയം അവർ എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. മൂഡ് ഓഫ് ആയത് കൊണ്ട് പലതിനും ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല....!

സ്വന്തം തറവാട് ആയിട്ട് പോലും എനിക്ക് അവിടെ വല്ലാത്ത അപരിചിത്വം ഫീൽ ചെയ്തു......!

അമ്മാച്ഛൻ പതിവ് ഉറക്കത്തിനു മുറിയിൽ പോയിരുന്നു.. അമ്മമ്മയെ ആണേൽ കാണാനും ഇല്ല..എനിക്കുള്ള മുറി ഏതാണെന്നു അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഈ ചാക്ക് പോലുള്ള ഡ്രെസൊക്കെ ഒന്ന് അഴിചെറിയാമായിരുന്നു....!

മേമയോട് അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്നു സംസാരിക്കാൻ