Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 13 [കർണ്ണൻ]

കിടന്നു. തുടകൾ ആ മുഴുത്ത തുടകളിൽ തട്ടി നിന്നു....!

"വേഗം കണ്ണാ..!!"!!

അവരുടെ സ്വരം പതറി. ഇതൊന്നു തീർത്തിട്ടു രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ഒരു വ്യഗ്രത ആ വാക്കുകളിൽ മുഴച്ചു നിന്നിരുന്നു...!

ഞാൻ മെല്ലെ ആ കവിളിൽ വിരലുകൾ ഇഴച്ചു. ശേഷം ചുണ്ടുകൾ മറ്റേ കവിളിലേക്കമർത്തി...!

"ഉം..മ്..മ്…..മ്….മ്…..മ്…!!”

പെട്ടെന്ന് തീർക്കാൻ മനസ്സ് വരാതെ ഞാനാ ഉമ്മ മനപ്പൂർവ്വം വലിച്ചു നീട്ടി. ഇരുട്ടത്ത് മേമയുടെ മുഖം കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ആ ശ്വാസഗതി വർദ്ധിച്ചത് ഞാനറിഞ്ഞു....!

എൻ്റെ വിരലുകൾ ആ കവിളിലൂടെ ഒഴുകി ചുണ്ടിൻ്റെ വക്കിലെത്തിയിരുന്നു. തള്ള വിരലിന്റെ അഗ്രം കൊണ്ട് ഞാനവിടെ മെല്ലെയൊന്നു തഴുകി...!

"കണ്ണാ..മതി...ഇതെത്ര നേരാ...!!"!!

കാറ്റുപോലെ പതിഞ്ഞ ഒരു പ്രതിഷേധത്തോടെ അവരെന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു....!

ഞാനത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ ചൂണ്ടുകൾ ആ കവിളിലൂടെ നിരക്കി, എൻ്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവർക്കിപ്പോൾ നല്ലതുപോലെ കിട്ടുന്നുണ്ട്....!

"കണ്ണാ.. മതി..."!!

ആ കൈ എന്നെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു....!

"മേമേ "..!!

ഞാനാ കാതോരം ചുണ്ടനക്കി....!

"ഉം "..!

മേമ മെല്ലെ മൂളി...!

ഞാൻ അല്പം കൂടെ അവരിലേക്ക് നിരങ്ങിയമർന്നു....!

"ഞാനിനി മാറിക്കിടക്കണോ..?!!"!!

എന്റെ സ്വരം ശരിക്കും തരളമായിരുന്നു...!

"ഉം.. വേണം "..!!

വളരെ ദുർബ്ബലമായ ഒരു മറുപടിയായിരുന്നു അത്....!

"പ്ലീസ് മേമേ ..ഇവിടെ നമ്മൾ മാത്രല്ലേ ഉള്ളൂ...പിന്നെന്താ..!!"!!

ഞാൻ താണു കുമ്പിട്ടു....!

“വേണ്ട കണ്ണാ...അത് ശരിയാവില്ല..."!!

“എനിക്കറിയാം മേമയ്ക്കും അതിഷ്ടാണെന്ന്..പിന്നെന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഒളിക്കുന്നെ..!!"!

തള്ളവിരൽ കൊണ്ട് ആ ചുണ്ടിൽ മെല്ലെയൊന്നു തഴുകിക്കൊണ്ട് ഞാനാ കവിളിലൂടെ ചുണ്ടുകൾ ഉരസി...!

തെല്ലുനേരം മേമയിൽ നിന്നും ശബ്ദമൊന്നും വന്നില്ല. വെളിച്ചത്തിൻ്റെ ഒരു പൊട്ടുപോലും ഇല്ലായിരുന്നതിനാൽ ആ മുഖത്ത് എന്താണ്