Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 2 [കർണ്ണൻ]

രൂപം കണ്ടു......അരക്കെട്ടിന്റെ വിരിവ് മാത്രം മതിയായിരുന്നു അത് മേമയാണെന്നു തിരിച്ചറിയാൻ....!

ഈ മൈരേന്തിനാ ഇരുട്ടത്തു വന്നു നില്കുന്നത്.....എന്റെയുള്ളിൽ അമർഷം നിറഞ്ഞു.....വാതിലടയ്ക്കാൻ മറന്ന നിമിഷത്തെ ഞാൻ സ്വയം ശപിച്ചു.....എന്തായാലും മുറിയിൽ ഇരുട്ടായതിനാൽ എന്റെ ചെയ്തികൾ അവർ കണ്ടു കാണില്ല എന്ന് എനിക്കുറപ്പാണ് അത് തന്നെ ഭാഗ്യം......!

"കണ്ണൻ ഉറങ്ങിയോ"..!!!!

വല്ലാതെ നേർത്തിരുന്നു ആ സ്വരം ഒരു വിഷാദം പോലെ......!

"ഇല്ല കിടന്നേ ഉള്ളു"..!!!!

ഞാൻ കമ്പിളി കൊണ്ട് അര ഭാഗം മൂടി കിടക്കയിലിരുന്നു.....മേമ മുറിയിലെയ്ക്ക് കയറി ലൈറ്റ് ഇട്ടു വന്നു കിടക്കയിൽ എനിക്ക് അരികിലായി ഇരുന്നു......!

"മുറിയൊക്കെ ചെറുതാ.. ഇഷ്ടപ്പെട്ടു കാണില്ല അല്ലെ"..!!!!

അവർ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു എന്നാൽ അത് വെറുമൊരു ഉപചാരം മാത്രമാണ് എന്നും അവർക്ക് മറ്റെന്തോ സംസാരിയ്ക്കാനുണ്ട് എന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായി......!

ചിലപ്പോ നാളെ പശു അധികം തൂറാൻ സാധ്യത ഉണ്ട് അതെല്ലാം വടിച്ചെടുക്കണം എന്ന് പറയാനാകും.....ഞാൻ മനസ്സിൽ ഒന്ന് പുച്ഛിച്ചു......!

"എനിക്ക് ഇതൊക്കെ മതി"..!!!!

വെളുക്കുമ്പോ ഇവിടം വിടുന്നവന് എന്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യങ്ങൾ.....അവരറിയാതെ ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു വിട്ടു....!

"താഴത്തെ മുറികൾ രണ്ടും നല്ല സൗകര്യം ഉള്ളതാണ് അതിലാണ് അച്ഛനും അമ്മയും കിടക്കുന്നതു...ഒരുമിച്ചു കിടക്കില്ല....അച്ഛന്റെ കൂർക്കം വലി അത്ര ഭീകര"..!!!!

അതും പറഞ്ഞു അവരോന്നു ചിരിച്ചു.... ഈ താടകൈക്ക് ചിരിയൊക്കെ വരുവോ...സിറ്റുവേഷൻ തണുപ്പിക്കാൻ ഉള്ള വേഷം കെട്ടലാവും എങ്കിലും ആചാരം തെറ്റിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി ഞാനും ഒരു പച്ച ചിരി ചിരിച്ചു....!

അപ്പൊ ഈ മൈര് എവിടാണവോ കിടക്കുന്നതു.....ഓഹ് തൊഴുത്തിലാവും...സ്വന്തക്കാരൊക്കെ അവിടാണല്ലോ... മനസ്സിൽ അവരെയിങ്ങനെ പരിഹസിക്കുന്നതിൽ എന്നിക്കു വല്ലാതെ സുഖം