Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 4 [കർണ്ണൻ]

പറമ്പ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.....!

ചൂണ്ടയിൽ കുടുങ്ങിയ മീനെ പോലെ ഞാൻ പിന്നാലെയും......!

പുല്ലരിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിയ്ക്കെ ആ കൊല്ലുന്ന നോട്ടം പലപ്പോഴും എന്റെ മേൽ വന്നു വിഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.....!

അവരുടെ മുന്നിൽ തന്നെ ദർശനം കൊടുത്തു് ഞാനുമിരുന്നു.....!

"ആ ദിവാകരൻ ചേട്ടനോട് മുട്ടാനുള്ള ആരോഗ്യമൊക്കെ ഉണ്ടല്ലേ"..!!!!

ആ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു......!

സത്യാവസ്ഥ എനിക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ എങ്കിലും അവരുടെ ആശ്ചര്യം നിറഞ്ഞ വാക്കുകളും അനുമോദനം നിറഞ്ഞ നോട്ടവുമെല്ലാം എന്റെയുള്ളിൽ ഒരു കുളിര് സൃഷ്ടിച്ചു........!!

"മിനിഞ്ഞാന്ന് തന്നെ ഞാനൊന്ന് ഓങ്ങി വച്ചതാ... പക്ഷെ അയാളുടെ സമയമായത് ഇന്നലെയാണ് എന്ന് മാത്രം"..!!!!

ഒട്ടും ഉളുപ്പില്ലാതെ ഞാനങ്ങു പൊങ്ങി.....!

"കരാട്ടയൊക്കെ പഠിച്ചതല്ലേ അപ്പൊ കൈയ്ക്കും കാലിനുമൊക്കെ നല്ല ബലം കാണും"..!!!!

"യാ... ചെറുതായിട്ട്"..!!!!

ഞാനൊരു ഒഴുക്കൻ ചിരി ചിരിച്ചു......!

"ശെരിക്കും അയാളെ എന്തിനാ പിരിച്ചുവിട്ടത്"..!!!!

ലിസ്സി ചേച്ചി പുല്ലരിയൽ നിർത്തി എന്നെയൊന്നു നോക്കി.......!

"കഴപ്പ്....അത് തന്നെ.. അയാൾക്ക്‌ നിന്റെ മേമയുടെ കൂടെ കിടക്കണം.. അവൾ ചെരുപ്പൂരി ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചു. അത്ര തന്നെ"..!!!!

"ഏഹ്"..!!!!

ഞാനൊന്നു ഞെട്ടി....!!

"അങ്ങേരേം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല.. അവളെ കണ്ട ആർക്കും അങ്ങനൊക്കെ തോന്നും"..!!!!

അവർ ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ കണ്ണിറുക്കി....!

"അപ്പൊ അയാൾ ചേച്ചിയോടെങ്ങാനാ"..!!!!

ഞാനൊന്നു തട്ടി നോക്കിയതാണ്. അയാൾ ചാമ്പിയതിന്റെ ബാക്കിയാണോ ഞാൻ നക്കാൻ നോക്കുന്നതെന്നു അറിയണമല്ലോ......!

"അയാള് എല്ലാരോടും അങ്ങനെ തന്നാ... അങ്ങേര് അടുത്തുണ്ടെ എനിയ്ക്കൊന്നു കുനിയാൻ തന്നെ പേടിയാ"..!!!!

"അതെന്താ"..!!!!

എനിയ്ക്ക് ആകാംഷ കൂടി.....!

"അയാളിങ്ങനെ പാത്ത് നോക്കുമെന്നെ.. വഷളൻ"..!!!!

അവരുടെ മുഖത്ത് ശെരിക്കും ഒരു ഈർഷ്യ പടർന്നു.......!

"എവിടെ"..!!!!

എനിയ്ക്കാ സംസാരം ഹരം