Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 5 [കർണ്ണൻ]
നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുകൾ തുടച്ചു.....!
എനിക്കത് വല്ലാത്ത നൊമ്പരമായി. ആ വേദന എന്നിലേക്കും പടർന്നു കയറുകയാണ്.....!
പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഒരു മനോധൈര്യത്തിൽ ഞാനവരുടെ കൈകൾ പിടിച്ചു മാറ്റിയ ശേഷം ആ തുടയിൽ എന്റെ കൈവച്ച് തിരുമ്മാൻ തുടങ്ങി.അവരെന്തു കരുതുമെന്നോ എപ്പോഴും മറച്ചുപിടിക്കുന്ന ഒരു അവയവത്തിലാണ് കൈവെക്കുന്നതെന്നോ ചിന്തിക്കാൻ എനിക്കപ്പോ കഴിഞ്ഞില്ല.....!
“സോറി മേമേ....വേദനിപ്പിക്കായെ മെല്ലെ അടിക്കാനാ കരുതിയത്. പക്ഷെ എങ്ങനെയോ..."!!
എൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ നൊമ്പരം വിങ്ങി....!
'"ങ്ഹും..എനിക്കറിയാം.നീ മനപ്പൂർവ്വം ചെയ്ത്നതാ. എന്നെ വേദനിപ്പിക്കാൻ. "..!!!
മുഖത്തൊര്യ കുസൃതിച്ചിരി വിടർന്നു....!
* ഒന്ന് പോടാ.. എനിയ്ക്കറിയില്ലെ എന്റെ്റെ മോനെ..!! എന്നാലും നല്ല വേദനയുണ്ട് ട്ടോ"..!!!!
അവരൊരു കള്ളക്കെറുവോടെ എന്റെ കവിളിൽ തട്ടി....!
അപ്പോഴും എന്റെ വലം കൈ തുട യുടെ ഇളംകാമ്പിൽ തഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. യൂണിയുടെ ആവരണമുണ്ടായിട്ടു മാർദ്ദവം എന്നെ ഭ്രാന്തു പിടിപ്പിച്ചു കളയുന്നു.....!
എന്തുകൊണ്ടോ മേമയത് തടയാനോ കൈ പിടിച്ചു മാറ്റാനോ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. ഒപ്പം ആ സ്നേഹമസൃണമായ പെരുമാറ്റം കൂടെയായപ്പോൾ എൻ്റെയുള്ളിലെ കാമം വീണ്ടും മെല്ലെ തലയുയർത്തി....!
"മേമയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞപ്പോ എനിക്ക് ശരിക്കും സങ്കടായി."!!
ആ മൃദുലമായ തുടയാകെ മയിൽപീലി കൊണ്ടെന്നപോലെ ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു....!
"അതല്ലേലും മേമയ്ക്ക് അറിയില്ലേ എൻ്റെ മോൻ ആരെ വേദനിപ്പിച്ചാലും എന്നെ മാത്രം സങ്കടപ്പെടുത്തില്ലെന്ന് ശരിയ്ക്കറിയാം.'"..!!
വാത്സല്യത്തിൽ മുക്കിയെടുത്ത ആ വാക്കുകൾ കാതിലെത്തിയപ്പോഴുള്ള ആവേശത്തിൽ അറിയാതെ ഞാനാ വെണ്ണകൊഴുപ്പിൽ മെല്ലെയൊന്നു പിതുക്കിഞെക്കിപ്പോയി....!
പെട്ടെന്നെന്തോ ഒരു തിരച്ചറിവുണ്ടായപോലെ മേമയുടെ മുഖത്തൊരു വൈബ്രേഷൻ പടർന്നു....!
"മതി വേദനയൊക്കെ പോയി.."!!
അവരൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ വേഗത്തിൽ എൻ്റെ കൈ പിടിച്ചു മാറ്റി...!
ഉള്ളം തകർന്നുപോയി, ആവേശം കാണിച്ചുപോയതിൽ അങ്ങേയറ്റത്തെ
💬 Comments
View all comments