Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 5 [കർണ്ണൻ]

മദിപ്പിക്കുന്ന ലഹരിയായി എന്നിലാകെ പടർന്നു കയറി. അതിൻ്റെ ഫലമെന്നോണം ചുണ്ടിൽ അറിയാത്തൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു പോയി....!

“അയ്യേ ചിരിക്കുന്നോ..അപ്പൊ ദേഷ്യമൊക്കെ പോയോ..!!"

കൈ കക്ഷത്തിലിട്ട് ഇറുകെ അമർത്തിക്കൊണ്ട് വീണ്ടും എന്നിലേക്ക് നിരങ്ങി ഒട്ടിച്ചേരുകയാണ് മേമ....!

എൻ്റെ മുട്ടിനുമേലുള്ള ഭാഗം ആ മുലകളിലേക്ക് ആഴ്ന്ന‌ിറങ്ങിപ്പോകുന്ന പോലെയായിരുന്നു ആ പിടുത്തം. എന്നാൽ അതൊന്നും മറ്റൊരു വികാരത്തിന് അടിമപ്പെട്ടല്ലെന്ന് ആ മുഖം വിളിച്ചു പറയുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു....!

എനിക്കതേപോലെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഇരിക്കാൻ തോന്നിപ്പോയി. ഇതുപോലെ ഒരനുഭവം ആദ്യമായാണ്. കോളേജിലെ പ്രേമമൊക്കെ എന്തോ ഒരു കാട്ടിക്കൂട്ടൽ പോലെയായിരുന്നു എന്നിപ്പോ തോന്നുന്നു. ഇങ്ങനൊരു ഫീൽ ഒരിക്കലും ശില്പയിൽ നിന്നോ ആൻമേരിയിൽ നിന്നോ കിട്ടിയിട്ടില്ല....!

"എൻ്റെ കണ്ണനൊരു ആട്ടിൻകുട്ടിയുടെ മനസ്സാ...പിണങ്ങുന്നേനെക്കാൾ വേഗത്തിൽ ഇണങ്ങും...! ആർക്ക് വേണേലും ഇടിക്കാം തോഴിക്കാം വഴക്ക് പറയാം..ഒരു സോറി പറഞ്ഞാ മതി അപ്പൊ അലിഞ്ഞു പോകും..!"!!

അരുമയായൊരു കൊഞ്ചലോടെ ഇടംകൈ നീട്ടി അവരെൻ്റെ മൂക്കിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു വിട്ടു....!

അതുകൂടെ ആയപ്പോ മഴയത്ത് നനഞ്ഞ മരം പോലെ ഞാനങ്ങു പെയ്‌തിറങ്ങിപ്പോയി. അത്രയേറെ മനം മയക്കുന്നതായിരുന്നു ആ നനുത്ത സ്വരം....!

ഞാന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെയുള്ള ആ തിളക്കത്തിന് എന്ത് നിറമാണ് നൽകേണ്ടതെന്ന് മനസ്സിലാവുന്നില്ല. ഒന്ന് മാത്രമറിയാം.. ആ കണ്ണുകളെന്നെ ഒരു അപ്പുപ്പൻ താടിപോലെ എങ്ങോട്ടൊക്കെയോ ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടു പോകുകയാണ്.....!

മേമ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് ആട്ടിൻകുട്ടിയെപ്പോലെ പതുങ്ങി നിന്നുപോകും, പക്ഷെ അതി സമക്ഷത്ത് മാത്രമാണെന്ന് മാത്രം അവർ അറിയുന്നുണ്ടാവില്ല....!

"മെസേജ് കണ്ട കലിപ്പൊക്കെ മാറിയോ..?"

ഞാനാ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ സാകൂതം നോക്കി....!

"അതിനു മെസേജ് കണ്ടിട്ടാണെന്ന് ആര് പറഞ്ഞു..?!"

"പിന്നെ..?"

"നീ എന്ത് ധൈര്യത്തിലാ ഈ