Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 5 [കർണ്ണൻ]

മുരടനക്കി ശബ്ദ‌ം ശരിയാക്കി. മുഖത്ത് കനത്ത ജാഗ്രത നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട്...!

"ഒന്ന്....രണ്ട് മൂ"..!!

"ആഹ്...നിക്ക്..നിക്ക് "

ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ഇടയ്ക്ക് കയറി. അവരെന്നെ ഒരു ചോദ്യഭാവത്തോടെ നോക്കി..!

“അല്ലാ. ഈ രണ്ട് കഴിഞ്ഞിട്ടാണോ മൂന്നു കഴിഞ്ഞിട്ടാണോ... എപ്പോഴാ എടുക്കണ്ടെ "..!!!

ആ കണ്ണുകളൊന്നു കുറുകി, എന്നെ അരച്ചെടുക്കുന്നത് പോലെ ആ നോട്ടം കൂർത്തു..!

“ആഹ്..എന്നാ ശരി...നമുക്ക് മൂന്നു കഴിയുമ്പോ..എടുക്കാം... ഒന്നൂടി എണ്ണ്..!"

ഞാൻ പെട്ടെന്നുതന്നെ ഒരു കോംപ്രമൈസ് പോലെ ചിരിയൊരുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.....!

കടുപ്പിച്ചൊരു നോട്ടത്തോടെ അവർ വീണ്ടും എണ്ണാൻ ഒരുങ്ങി.....!

"ഒന്ന്... രണ്ട്...മൂന്ന്...!"

എണ്ണിക്കഴിഞ്ഞതും അവർ പെട്ടെന്ന് കൈ മാറ്റി....!

എന്നാൽ ഞാനാ കൊഴുപ്പിലേക്ക് കൂടുതൽ മുറുകെ പിടിച്ചതല്ലാതെ കൈ എടുത്തില്ല. പ്രതികരണമുണ്ടാവുമെന്ന് അറിയാമായിരുന്നതിനാൽ മുഖം കൊടുക്കാതെ പറമ്പിലെ ഇരുട്ടിലേക്ക് വെറുതെ നോക്കിയിരുന്നു....!

"ഹെലോ"..!!!

തോളിലൊരു തോണ്ടലും ഒരു കനത്ത ശബ്ദവും....!

ഞാൻ കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിലിരുന്നു കൊണ്ട് ഞാൻ കൈ മെല്ലെ ആ മൃദുലതയിൽ ഒന്ന് തഴുകി വിട്ടു...!

ഒരൊറ്റ അടിയായിരുന്നു എന്റെ കയ്യിൽ. കൈപ്പടയിൽ തന്നെ കിട്ടിയത്. അത്യാവശ്യം നല്ല വേദനയുമുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് കൈ വലിച്ചു പോയി...!

"ഹൌ...ഇതെന്തൊരടിയാ...!"

എൻ്റെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു പോയി,..!

"കണ്ടിടത്ത് കൈ വെക്കുമ്പോ ഓർക്കണം..!"

"അതിനിത് കണ്ടയിടമാണോ.. മേമെടെ തൊടയല്ലേ..!"

ആ വേദനയ്ക്കിടയിലും ഞാനൊരു ചളിഞ്ഞ ചിരി പാസാക്കി...!

"അത് തന്നെയാ ഞാനും പറഞ്ഞത്...ചില സമയത്ത് ചിലർക്കൊരു സ്വഭാവമാറ്റം കാണുന്നുണ്ട്..."!!

അവർ മെല്ലെ അല്പം അകന്നിരുന്നു...!

'ആഹാ എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നെ. അവിടിരി..!"

നേരത്തെ മേമ പറഞ്ഞ അതേ ഭാവത്തിൽതന്നെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാനവരിലേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു. എന്നിട്ട് ആ കൈ