Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 6 [കർണ്ണൻ]

പെട്ടെന്ന് മുഖം മാറ്റിക്കളഞ്ഞു. ഭാഗ്യത്തിന് വണ്ടി മറിഞ്ഞില്ല....!

അപ്പോഴേക്കും ഇറക്കം കഴിഞ്ഞിരുന്നു....!

"ഒരിത്തിരി ഒന്ന് പിന്നോട്ടിരുന്നെ കണ്ണാ..!"

ടാർ റോഡിലെത്തിയപ്പോൾ മായേച്ചി തലയൊന്നു ചെരിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു....!

ഞാൻ വേഗം പിന്നോട്ടിരുന്നു..ഒപ്പം അവരും. എന്നാൽ എനിക്കത് വലിയ നഷ്ടമായി പരതീക്ഷിച്ചതിലും കൂടുതൽ പിന്നോട്ടായിപ്പോയിരുന്നു....!.

ഞാനാകെ വിഷണ്ണനായിപ്പോയി....!

അപ്പോഴാണ് മരുഭൂമിയിലെ ഉറവയായി ആ വാക്കുകൾ എൻ്റെ കാതുകളിൽ കുളിർമഴ പെയ്യിച്ചത്....!

"അത്രങ്ങു പോണ്ട. കൊറച്ചുടെ മുന്നോട്ടിരുന്നോ..."

ഞാൻ വേഗം അവരിലേക്ക് ഒട്ടിച്ചേർന്നു....!

ആ നിമിഷം എനിക്ക് മനസ്സിലായി..എന്നെക്കാൾ ഈ യാത്ര സുഖിപ്പിക്കുന്നത് അവരെയാണ്... ഒരു മറയുമില്ലാതെയല്ലേ പറയുന്നത് ചേർന്നിരിക്കാൻ......!

ഇനി എന്റെ കയ്യിലാണ് എല്ലാം...ഒന്നര കിലോമീറ്ററിനുള്ളിൽ പറ്റാവുന്നപോലൊക്കെ ഈ മൊതലിനെ സുഖിപ്പിക്കണം...!

ഒട്ടും ഭയക്കാതെ ഞാനെൻ്റെ കൈകൾ വീണ്ടും ആ നാഭിയിലേക്ക് വച്ചു. അവർ പ്രതികരിചതെയില്ല. ആ സമയം അവർ മേമയുടെ അസുഖത്തേക്കുറിച്ചൊക്കെ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി. മറുപടി കൊടുക്കുന്നതിനിടയിൽ എൻ്റെ വിരലുകൾ ആ മാംസളതയെ മെല്ലെ തഴുകാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു....!

ആ സ്പർശനം വളരെ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാകുമായിരുന്നിട്ടും അവർ ഒരു തരത്തിലും തടസ്സം നിൽക്കാത്തത് എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉത്തേജിപ്പിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു....!

ഞാൻ വിരലുകൾ വീണ്ടും താഴോട്ട് നിരക്കിയിരക്കി. ഇപ്പോളത് ആ തുടകൾ അരക്കെട്ടിലേക്ക് ചേരുന്നയിടത്ത് എത്തിക്കഴിഞ്ഞു....!

മായേച്ചി അതൊന്നും ഗൗനിക്കുന്നതേയില്ല. അവർ സംസാരത്തിൽ തന്നെ മുഴുകിയെന്നതുപോലെ അഭിനയിക്കുകയാണ്. ആ കള്ളനും പോലീസും കളിയാണ് എന്നെ കൂടുതൽ വട്ടു പിടിപ്പിക്കുന്നത്....!

ഞാൻ വലതുകൈ അരക്കെട്ടിൽ നിന്നും പിൻവലിച്ച് എൻ്റെ മുട്ടിൽ ഊന്നി വച്ചു. എതിരിൽ നിന്നും ഇടക്കൊക്കെ വാഹനങ്ങൾ അന്ന് തുടങ്ങീട്ടുണ്ട്. അവരാരെങ്കിലും കണ്ടാ പ്രശനമാവണ്ട എന്ന് കരുതിയാണ് അങ്ങനെ