Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 7 [കർണ്ണൻ]
കൂടെ അവളുടെ നേരെ അനങ്ങിയിരുന്നുകൊണ്ട് ഞാനാ കാൽപാദം മെല്ലെ താഴ്ത്തി വച്ചു. ശേഷം ഇരുകൈകളും കൊണ്ട് വളരെ മെല്ലെ ആ കാൽവണ്ണ സമൂലം ഉഴിഞ്ഞുണർത്തി....!
അവളുടെ ഒരോ അനക്കവും എനിക്ക് ഉത്തേജനമേകി. മെല്ലെ മെല്ലെ ഇടം കൈ ഞാനാ മടക്കിലേക്ക് കയറ്റി,..!
"ഹ് ഹ് "..!
അവളുടെ ഉടലൊന്നു വിറച്ചു. ഒപ്പം കാൽ അല്പം പിന്നോട്ട് വലിക്കുകയും ചെയ്തു....!
എൻ്റെ കൈ ആ മടക്കിൽ കുടുങ്ങി മുറുകി നിന്നു....!
"ചേട്ടായി "..!!
അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ പോലുമുണ്ടായിരുന്നു ആ വിറയൽ...!
ഞാനൊരു വിളറലോടെ മുഖമുയർത്തി നോക്കി അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ 'അരുതെന്ന് ഒരു അപേക്ഷ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു....!
"ഇൽ. ഇത് ഗോൾ. ഗോൾഡ് തന്നാ..ഉറപ്പാ..."
തപ്പിത്തടഞ്ഞ് പറഞ്ഞൊപ്പിക്കുമ്പോൾ അവൾ കയ്യിൽ നിന്നും വഴുതിപ്പോവാതിരിക്കാൻ ഞാനല്പം ധൃതിപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ പെരുമാറ്റം ചിലപ്പോ ഒരു ഇഷ്ടക്കേടിൽ നിന്നു വന്നതുമാവാം....!
എന്റെ കൈ അപ്പോഴും ആ മടക്കിൽ തന്നെയുണ്ടെന്ന ഓർമ്മയിൽ അവൾ പൊടുന്നനെ എണീറ്റു....!
"ഫയൽ കേറിക്കാണുവോ.. ഞാൻ പൊക്കോട്ടെ..?*
ആ ശബ്ദം നല്ലപോലെ പതറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്തോ മറയ്ക്കാൻ വേണ്ടി വെറുതെ കുറച്ചു വാക്കുകൾ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചതല്ലാതെ അവളാ കല്ലിനടുത്തു നിന്നു മാറാനോ മൊബൈൽ എടുത്തു നോക്കാനോ തയ്യാറായില്ല....!
ഞാൻ അതേ ഇരിപ്പിൽ തന്നെയായിരുന്ന് അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. ആ കൈ നന്നേ വിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു....!
"കൊറച്ചുടെ ഇരുന്നിട്ട് പോയാപ്പോരെ....എനിക്ക് നിന്നോട് സംസാരിച്ചിരിക്കാൻ വല്യ ഇഷ്ടാ ലിസിച്ചേച്ചിയോ മേമയോ കാണാതെ ഇതുപോലൊരു ചാൻസ് കിട്ടില്ല. അതോണ്ടാ പ്ലീസ്. കൊറച്ചു നേരം കൂടെ ഇരിക്കോ..?!*
എന്റെ അപേക്ഷ തള്ളാനും കൊള്ളാനും കഴിയാതെ അവൾ നിന്നു നിന്നുഴറി.
നേരിയൊരു അങ്കലാപ്പോടെ
💬 Comments
View all comments