Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 7 [കർണ്ണൻ]

പാത്രത്തിലിട്ടുകൊടുത്തു....!

'ഒന്നൂടെ മേൽ കഴുകിയെക്ക് പാല് കളഞ്ഞ ആണിൻ്റെ ഗന്ധം പെണ്ണ് വേഗത്തിൽ പിടിച്ചെടുക്കും നിൻ്റെ മേമയെ മദം പൊട്ടിക്കണ്ട..!"

പാത്രവുമായി വേഗത്തിൽ പുറത്തിറങ്ങാൻ നേരം അവരെൻ്റെ ചെവിയിൽ സ്വകാര്യം പോലെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇളകിച്ചിരിച്ചു...!

വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തേക്കൊന്നു പാളി നോക്കിയ ശേഷം ഇറങ്ങിപ്പോകുന്ന ആ കൂറ്റൻ ചരക്കിനെ മനസ്സ് നിറയെ ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ അതിനുള്ളിൽ തന്നെ നിന്നു....!

ഞരമ്പുകൾ ത്രസിച്ചു പോകുന്ന നിമിഷങ്ങളാണ് ഓരോ ദിവസവും സമ്മാനിക്കപ്പെടുന്നത്....! ഇന്നലെ കരുതിയത് അതാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല ദിവസമെന്നാണ്..! മിനിഞ്ഞാന്ന് കരുതി അതാണെന്ന്..!ഇന്നിപ്പോ കരുതുന്നു ഇതാണെന്ന്..! ഇനി നാളെ..??!! ഉറപ്പാണ്.. വരാനിരിക്കുന്ന ഓരോ ദിനങ്ങളും ഇനി ഒന്നിനൊന്ന് എണ്ണം പറഞ്ഞതാവും..!!

അന്ന് കോഴിക്കോട് നിന്നും ബസ് കയറിയ ആ നിമിഷത്തിൽ എന്തൊരു മനപ്രയാസമായിരുന്നു . ജീവൻ കളയുന്ന പോലാണ് ബസ്സിലെ ഓരോ സ്റ്റെപ്പും കയറിയത്. തിരിച്ചു പോകാൻ തോന്നിയ പല നിമിഷങ്ങളിൽ ഒരെണ്ണം വിജയിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ...!!!!

ഹോ...ഓർക്കാനേ വയ്യ...!

ഭൂമിയിലെ ഈ സ്വർഗം എന്നെയൊന്നു കാണിക്കാൻ പടച്ചോൻ എന്ത് മാത്രം ബുദ്ധിമുട്ടി..!!!

പടച്ചോനേ...യൂ ആർ ഗ്രേറ്റ്..!!

എന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞത് കണ്ട് ത്രീ ഇടിയറ്റ്സിലെ ആമീർ ഖാനെപ്പോലെ പടച്ചോന്റെ കണ്ണുകൾ ഈറനണിഞ്ഞു കാണും....!

വീണ്ടുമൊരിക്കൽ കൂടി ബാത്ത്റൂമിൽ കയറി ഫ്രഷ് ആവുമ്പോൾ കുണ്ണത്തൊപ്പിയുടെ അടിയിൽ നീറ്റൽ പോല അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ലെഗ്ഗിങ്‌സിൽ ഉരഞ്ഞതിന്റെയാവും...!

കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് അടുക്കളയിലെത്തിയപ്പോൾ വൃത്തിയാക്കിയെടുത്ത കൂൺ മസാല ചേർത്ത് കുഴച്ചെടുക്കുകയാണ് മായേച്ചി...!

എന്റെ അനക്കം മനസ്സിലാക്കിയെങ്കിലും ആ കണ്ണുകൾ എന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞതേയില്ല. എങ്കിലും ചുണ്ടുകൾ കുട്ടിപിടിച്ചുള്ള ആ നിൽപ്പിൽ മുഖത്തൊരു നേർത്ത പുഞ്ചിരി