Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 8 [കർണ്ണൻ]

തെല്ലൊരു ആശ്വാസമായി അതിലുള്ളവർ ഞങ്ങളെ കാണാൻ സാധ്യതയില്ല....!

മായേച്ചി പെട്ടെന്ന് വണ്ടി നിർത്തി ഇറങ്ങി. ഞാൻ വേഗം മുന്നോട്ടു നീങ്ങി ഹാൻഡിൽ പിടിച്ചു....,!

എന്നെ സ്പർശിക്കാത്ത രീതിയിൽ അവർ പിന്നിൽ കയറിയിരുന്നു.....!

"അവർ കണ്ടു കാണുമോ കണ്ണാ..?”!!

മായെച്ചിയുടെ ശബ്ദത്തിലൊരു വിറയലുണ്ടായിരുന്നു.....!

'ഹോയ്. നമ്മളിത്രേം ദൂരെയല്ലേ കുളായിരിക്ക്."!!

ഞാൻ വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു....!

ഗുഡ്സ് ഓട്ടോയുടെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ഞാനതിലേക്ക് പാളി നോക്കി. അതിനുള്ളിൽ ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല....!

"ഹാവൂ..ഇതാ ആക്രിക്കടയിലെ വണ്ടിയാ..അണ്ണാച്ചികൾ പാട്ട പെറുക്കാൻ വന്നതാവും."!!

മായേച്ചിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടിയതിൻ്റെ ആശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു....!

എനിക്കും ചെറിയൊരു പേടി തോന്നിയിരുന്നു. എങ്ങാനും മേമയുടെ ചെവിയിൽ എത്തിയാലുള്ള അവസ്ഥ.....!

"നമ്മൾ വല്ലാതെ ആർത്തി കാണിക്കുന്നുണ്ട്. കണ്ണാ...! റിസ്‌കാണ്... പരിസരം പോലും ശ്രദ്ദിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല..!"!!

അത് ശരിയാണെന്ന് എനിക്കും തോന്നി. ഇതുപോലൊരു ചരക്കിനെ കയ്യിൽ കിട്ടിയാ എങ്ങനെ ശ്രദ്ദിക്കാനാ....!

"ഞാനിവിടെ ഇറങ്ങാം...നീ അങ്ങോട്ട് വരണ്ട..!"!!

ഞങ്ങൾ ജംഗ്ഷനിൽ എത്തിയിരുന്നു. അവർ വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പാത്രമെടുത്തു....!

"എൻ്റെ മുഖത്ത് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്‌നമുണ്ടോ..നോക്കിക്കേ...'!!

ആ ഭാവം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചിരി വന്നു...!

“നല്ല അസ്സൽ ഒരു കളി കഴിഞ്ഞു വരുന്നപോലുണ്ട്..."!!

"പോടാ..അതല്ല....ആ കെളവൻ അവിടെത്തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ടാവും.അയാൾക്ക് വെറുതെ ഓരോന്ന് തോന്നും..!"!!

അവർ കിലുങ്ങിചിരിച്ചു....!

"ഒരു കൊഴപ്പോമില്ല...ധൈര്യായി പൊയ്ക്കോ..."!!

"അപ്പൊ ശരി..ഇനി കാലത്ത്..."!!

വശ്യമായൊരു ചിരി സമ്മാനിച്ച് അവർ റോഡ് കുറുകെ കടന്നു.....!

ഞാൻ വണ്ടി വിട്ടു....!

എന്റെ തലവട്ടം കണ്ടതും അമ്മച്ചൻ്റെ മുഖത്ത് നിലാവ് പരന്നു. വണ്ടി സ്റ്റാൻഡിൽ വച്ചശേഷം ഞാൻ പൊതിയെടുത്ത് മൂപ്പരുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു....!

പാൽ പാത്രങ്ങളെലമെടുത്ത് അടുക്കളപ്പുറത്തെയക്ക് നടന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു....!