Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 8 [കർണ്ണൻ]

കണ്ണുകളിൽ ഒരു ഉറക്കം കഴിഞ്ഞതിന്റെ ഭാവമാണ്....!

എന്നെയൊന്നു നോക്കി നേരത്തെ കണ്ട അതേഭാവത്തിൽ തന്നെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി....!

അമ്മച്ഛനും അമ്മയുമൊക്കെ കുളു മണാലിയിലിരുന്നാണ് ടീവി കാണുന്നതെന്ന് തോന്നി.. അത്രയ്ക്ക്

മൂടിപ്പൊതിഞ്ഞിരിക്കുകയാണ് ഐസ് ക്രീമിന്

മുകളിൽ ചെറി വച്ചപോലെ രണ്ടിന്റെയും തല മാത്രേ വെളിയിൽ കാണുന്നുള്ളൂ.....!

ദോഷം പറഞ്ഞൂട.. ഇന്നലത്തെക്കാൾ ഇരട്ടിയാണ് തണുപ്പ്...!

ഞാൻ മെല്ലെ എണീറ്റ് അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു....!

"എന്താ ഒരു കലിപ്പ്..?"!!

ഞാൻ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരി വരുത്തി....!

ഗ്യാസടുപ്പിൽ ഒരു ചീനച്ചട്ടി വച്ച് കറി ചൂടാക്കിയെടുക്കാനുള്ള പുറപ്പാടിലായിരുന്നു അവർ.....!

എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അവർ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയെങ്കിലും മുഖം കനപ്പിച്ച് തന്നെ നിന്നു....!

പാകമാകാതെ പഴുത്ത പഴം പോലെയായിരുന്നു ആ ഭാവം. ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ നല്ല അസ്സല് കള്ളത്തരം....!

ഞാൻ മെല്ലെ അല്പം അടുത്തേക്ക് നിന്നു....!

എന്തോ ചെയ്യാനാണെന്നു കരുതി അവർ പെട്ടെന്ന് രണ്ടു ചുവടു പിന്നോട്ട് മാറി....!

എനിക്കത് കണ്ടു ചിരി വന്നു. അവരിലും ചിരിയുടെ ഒരു നേർത്ത രാജി വന്നെങ്കിലും നന്നായി കണ്ട്രോൾ ചെയ്‌തു കളഞ്ഞു....!

ഈ കനപ്പിക്കൽ പൊട്ടിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തെ പറ്റൂ. മനസ്സിൽ നല്ലൊരു ആശയം തോന്നുകയും ചെയ്തു....!

"ഇവിടൊരാൾക്ക് എന്തോ അണ്ണാക്കിൽ കുടുങ്ങിയത്രേ...മിണ്ടുന്നില്ലാ പോലും..."!!

ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ ചീനചട്ടിയിലേക്ക് ഒന്നെത്തി നോക്കി.....!

അത് കേട്ടിട്ടും ആൾക്ക് ഒരു കുലുക്കവുമില്ല....!

"ചിലർക്ക് ഒരു വിചാരമുണ്ട്... ആരെയും എന്തും ചെയ്യാണ്...എന്നാലോ തിരച്ചു വല്ലോം ചെയ്താ പിളേരെപ്പോലാ... മൂക്കള ഒലിപ്പിക്കും..!"!!

ഇത്തവണ കള്ളദൃഷ്ടി കൊണ്ട് നോക്കുമ്പോൾ ആ മുഖത്തൊരു നേരിയ മാറ്റം പോലെ കാണാനുണ്ട്....!

"തൊഴുത്തിൽ നിന്നിരുന്നെങ്കിൽ