Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 8 [കർണ്ണൻ]

"ദാ...ഇവിടെ അടങ്ങി ഇരിയ്ക്ക്. ഒക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം.."."!!

ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ട് ഞാനവരെ അതിൽ ഇരുത്തി....!

എനിക്കാ പണികളൊക്കെ ചെയ്യാൻ നല്ല ഉത്സാഹമായിരുന്നു. മേമയെ സഹായിക്കാൻ കിട്ടുന്ന ഓരോ അവസരവും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്....!

അവരുടെ ക്ഷീണം പൂർണ്ണമായും വിട്ടു മാറിയിരുന്നില്ല. ചോറിൽ ഒന്ന് കൈ കുത്തിയതല്ലാതെ ഒന്നും കഴിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല....!

കഞ്ഞി വെക്കാമെന്നും ചായയിടാമെന്നുമൊക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും സമ്മതിച്ചില്ല.....!

ഒരാളിങ്ങനെ പട്ടിണി കിടക്കുമ്പോ മറ്റുള്ളവരെങ്ങനാ കഴിക്കുന്നെ..! പക്ഷെ ഭക്ഷണത്തിനു മുന്നിൽ സെന്റിമെന്റ്സ് ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ ഞാനും തൈകളും നല്ലോണം വെട്ടി വിഴുങ്ങി....!

കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് പാത്രങ്ങളെടുക്കാൻ നേരം അവർ തടഞ്ഞു....!

"അതവിടെ വച്ചേക്ക്.. ഞാൻ കഴുകിക്കോളാം..!"!!

"മേമ പോയി കിടന്നോ...ഇതൊക്കെ പുഷ്പം പോലെ ചെയ്യാവുന്നതേയുള്ളൂ.."!!

ഞാൻ ലാഘവത്തോടെ ചിരിച്ചു.....!

വെള്ളമൊക്കെ ഐസ് പരുവത്തിലായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പാത്രങ്ങൾ കഴുകുമ്പോൾ ടാപ്പിലൂടെ വരുന്നത് വെള്ളമാണോ സൂചികളാണോ എന്ന് വരെ സംശയിച്ചു പോകുന്നു....!

പണികളെല്ലാം തീർത്ത് വന്നപ്പോഴേക്കും മേ മുകളിലേക്ക് പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അമ്മച്ചനും അമ്മമ്മയും അവരവരുടെ മുറികളിൽ ചേക്കേറിക്കഴിഞ്ഞു....!

ഇത്ര പെട്ടെന്ന് പോയിക്കിടന്നാ എങ്ങനാ ഉറക്കം വരുന്നേ. അത് മാത്രവുമല്ല വൈഫെ ഓഫാക്കാൻ പിന്നേം വരണം. ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു.....!

ഇടയ്ക്ക് മിഥുവിൻ്റെ കോൾ വന്നു. സ്ഥിരമുള്ള പരാതികളും പരിഭവങ്ങളും തന്നെ. ഇവിടെ എത്തിയതിൽപ്പിന്നെ ഞാൻ മിസ്സ് ചെയ്യുന്ന ഏക കാര്യം അവളാണ്. കുറച്ചു അരം അവൾക്കൊപ്പമിരുന്ന് പരിഭവങ്ങളെല്ലാം മാറ്റിക്കൊടുത്ത ശേഷമാണ് കട്ട് ചെയ്ത‌ത്....!

ടീവിയിൽ പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നിട്ടും അലനേരം കൂടെ അവിടങ്ങനെ ഇരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അപ്പോഴാണ് ജഗദീഷിൻ്റെ പാട്ട് കേട്ടത്..ഒന്നും നോക്കിയില്ല...ടീവിയും വൈഫൈയും ക്ഷണനേരത്തിൽ ഓഫാക്കി.....!

വാതിലുകളെല്ലാം അടച്ചു മുകളിൽ എത്തിയപ്പോ മേമയുടെ