Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 8 [കർണ്ണൻ]

മായേച്ചിയുടെ ശബ്ദമായിരുന്നു.ഞാനൊരു ഞെട്ടലോടെ കൈവലിച്ചു. അതേ സമയം തന്നെ മേമയും കണ്ണുകൾ തുറന്നു. ആ മുഖത്തൊരു പരിഭ്രമം ദൃശ്യമായി.....!

'ആഹ് മായേച്ചി കേറിവാ..."!!!

ഞാൻ തെല്ലൊരു ശബ്ദ‌ത്തിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കിടക്കയിൽ നിന്നുമിറങ്ങി സ്റ്റൂളിലേക്ക് മാറിയിരുന്നു....!

മേമ മെല്ലെ കൈകുത്തി എഴുന്നേലക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും മായേച്ചി വാതിൽക്കലെത്തിയിരുന്നു.....!

“വേണ്ട..എണീക്കണ്ട...നീ കിടന്നോ..!"!!

അവർ മേമയെ തടഞ്ഞു....!

"കറിയും ഒരു ഉപ്പേരിയും വച്ചിട്ടുണ്ട് പിന്നെ പപ്പടോം...വേറെ വല്ലതും വേണോ..?"!!

കട്ടിളയിൽ കൈകളൂന്നി നിന്നു കൊണ്ട് അവർ ചോദിച്ചു....!

"ധാരാളം മതി...നീയിങ്ങ് വാ..ഇരിക്ക്..!"

മേമ കിടക്കയിൽ കൈ തട്ടി

"ഇല്ലടി . ഞാൻ പോട്ടെ. ചോറ് വച്ചുവച്ചിട്ട് പോന്നതാ... ചെന്നിട്ട് എന്തെങ്കിലും കറി വച്ചിട് വേണം അച്ഛനും കൊച്ചിനും കൊടുക്കാൻ..!"

"എന്നാ ഇവിടുന്നങ്ങെടുത്തോ...അവിടെപ്പോയിട്ടിനി എപ്പോഴാ..."!!!

വല്ലതും പറയണമല്ലോ എന്ന് കരുതി ഞാൻ ഒരു ഉപചാരവാക്ക് പറഞ്ഞു.....!

"ആഹ്..അതന്നെ..!"

മേമയും എന്നെ അനുകൂലിച്ചു....!

"അതൊന്നും വേണ്ട... ഒരു പത്തു മിനിറ്റ് പോരേ..! അല്ലേലും രണ്ടു മണിയാണ് അവരുടെ സമയം..അപ്പോഴേക്കും ആയാ മതി.!"!!

"എന്നാ കലത്തിൽ മോരിരിപ്പുണ്ട്. അതും കൂണും കൊണ്ടുപോ..."!!

"മോരൊക്കെ അവിടെണ്ട്....! പിന്നെ..സാധനങ്ങളൊക്കെ ടേബിളിൽ കൊണ്ട്വച്ചിട്ടുണ്ട്...കഴിച്ചിട്ട് ടാബ്ലെറ്റ് കഴിച്ച് റെസ്റ്റെടുക്ക്.. ഞാൻ വിളിക്കാം.."!!

മായേച്ചി അതും പറഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞു....!

'കണ്ണാ അവളെ ഒന്ന് ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യെടാ..."!!

മേമ എന്റെ നേര തിരിഞ്ഞു....!

"വേണ്ടെടി... ഞാൻ നടന്നോളാം."..!!!

കോണിപ്പടിയിൽ നിന്നും മായേച്ചി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു......!

" നീ ചെല്ല് ...!"

മേമ എന്നെ നോക്കി ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അപേക്ഷരൂപേണ പറഞ്ഞു.....!

മനസ്സിൽ നുരഞ്ഞുപൊങ്ങിയ സന്തോഷം പുറത്തു കാണിക്കാതെ ഞാൻ അനുസരിച്ചു....!

ഉമ്മറത്തെത്തിയപ്പോൾ മായേച്ചി എന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചന്നപോലെ