Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 9 [കർണ്ണൻ]

ഉള്ളതാണ്....!

നല്ലൊരു കുളിയങ്ങ് പാസാക്കിയാൽ എല്ലാ ക്ഷീണവും മാറും തണുപ്പ് വീണു തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളായിരുന്നതിനാൽ ഞാൻ കുളത്തിൽ ചെന്ന് നന്നായി നീന്തിക്കുളി തന്നെ നടത്തി....!

എന്നാൽ എല്ലാം വെറുതെയായി...!

കുളി കഴിഞ്ഞപ്പോ തോന്നിയ ഉന്മേഷം അമിതമായ ആത്മവിശ്വാസം നിറച്ചിരുന്നു. നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വയറിന് ഒരല്പം ആശ്വാസമായിക്കോട്ടേ എന്ന് കരുതി ഒന്ന് കിടന്നതാണ്. പിന്നെ ഒന്നും ഓർമ്മയില്ല....!

എപ്പോഴോ ഞെട്ടിയുണർന്നു നോക്കുമ്പോ മുറിയിൽ കട്ടപിടിച്ച ഇരുട്ട് മാത്രം...!

ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് മൊബൈൽ തപ്പിത്തിരഞ്ഞു കണ്ടുപിടിച്ചു.സമയം പന്ത്രണ്ട് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു....!

ഹൃദയം തകർന്നു പോയി..! എന്തൊക്കെ പ്രതീക്ഷകളായിരുന്നു..!!

കിടക്കാൻ തോന്നിയ ആ നിമിഷത്തെ ശപിച്ചുകൊണ്ട് കടുത്ത ഇച്ഛാഭംഗത്തോടെ ഞാൻ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു....!

ആഗ്രഹിച്ചത് പോലെ ഒന്നും നടന്നില്ലെങ്കിൽ പോലും ഈ സമയത്ത് ആ ചൂട് പറ്റി കിടക്കുന്നെങ്കിലുമുണ്ടായേനെ..! നശിച്ച ഉറക്കം കാരണം അതും പോയി....!

അരിശമടക്കാനാവാതെ ഞാൻ തലയിണയിൽ മുഷ്ട്‌ടി ചുരുട്ടിയിടിച്ചു. വേറൊന്നും ചെയ്യാനില്ലാതിരുന്നതിനാൽ ആ കലിപ്പ് അങ്ങനെ അടക്കി....!

ചത്ത മനസ്സോടെയാണ് പുലർച്ചെ എണീറ്റതും പണിയെല്ലാം തീർത്തതും. കറവ കഴിഞ്ഞു പാത്രങ്ങൾ വണ്ടിയ്ക്കരികിലേക്ക് കൊണ്ട് വെക്കാൻ നേരം അടുക്കളയിൽ നിന്നും മേമ എന്തോ ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടെങ്കിലും മറുപടി കൊടുക്കാൻ തോന്നിയില്ല....!

രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിക്കാനെങ്കിലും ഒന്ന് വിളിക്കാമായിരുന്നു അവർക്ക്.. അതും ചെയ്‌തില്ല....!

ആകെ കലുഷിതമായിരുന്ന മനസ്സ് ഒന്ന് ശാന്തമായത് മായേച്ചിയെ കണ്ടതോടെയാണ്. മെറൂൺ കളറിലുള്ള ചുരിദാറും ധരിച്ച് കയ്യിൽ പാൽ പാത്രവുമായി എന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചുള്ള ആ നിൽപ്പ് മനസ്സിൽ അടിഞ്ഞു കൂടിയ വിഷാദത്തേ ആകെയങ്ങു വടിച്ചെടുത്ത് കളയാൻ പോന്നതായിരുന്നു....!

ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾ കഴിഞ്ഞാ ആ പൊതിഞ്ഞു വച്ചിരിക്കുന്ന മാംസളത

പരിപൂർണ്ണ നഗ്നമായി എൻ്റെ