Chapter Title : ഹിമകണം 2 [Kannan]

അവളുടെ വെളുത്ത ബ്രേസിയർ തെളിഞ്ഞു കാണാം, ഒരു മേക്കപ്പ് പോലുമില്ലാതെ അവളെ കാണാൻ എന്ത് ഭംഗി… ഉമ്മറത്തു വച്ചിരുന്ന വിളക്കിന്റെ താഴ്ന്ന തിരി അവൾ അല്പം ഉയർത്തി, ആ വിളക്കിന്റെ വെട്ടത്തിൽ അവൾ കൂടുതൽ സുമന്ദരിയായിരുന്നു, ആ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ കാതിലെ ജിമിക്കിയിലെ ചുവന്ന കല്ലുകൾ തിളങ്ങി.
വിഷ്ണു അവളെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു,
വിഷ്ണുവിന്റെ നോട്ടംകണ്ട ദേവിക നാണിച്ചുനിന്നുകുണുങ്ങി,
“എന്താ… ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നേ…?”
ദേവിക നാണത്തോടെ ചോദിച്ചു
“ഒന്നുമില്ല നിന്നെക്കാണാൻ നല്ല ഭംഗി… ഇങ്ങനെ നോക്കിയിരിക്കാൻ തോന്നുന്നു.”
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു
“ഉണ്ണിയേട്ടാ ഞാൻ മറ്റന്നാൾ വൈകുന്നേരം പോകുമേ…?”
ദേവിക അവനെ ഓർമിപ്പിച്ചു
“ഇനിയെന്നാ തിരിച്ചു ഇങ്ങോട്ട്?”
വിഷ്ണു ചോദിച്ചു,
“ഇനി അടുത്ത മാസം…”
“അപ്പൊ… തരാനുള്ളത് ചൂടോടെ ഇങ്ങു തന്നേ…”
വിഷ്ണു പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു
“ദേ… ഉണ്ണിയേട്ടാ ഒന്നുപോയേ… ഇന്നലത്തെ കാര്യം ആലോചിക്കുമ്പോ ഇപ്പോഴും വിറയൽ മാറിയിട്ടില്ല…”
ദേവിക പറഞ്ഞു
“സത്യം… നല്ലരസമായിരുന്നല്ലേ… ഒന്നുകൂടി ആയാലോ…ഇന്ന്…?”
വിഷ്ണു കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു
“അയ്യടാ… ഞാനതല്ല പറഞ്ഞത് അച്ഛൻ അറിഞ്ഞ കാര്യമാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്…”
ദേവിക ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“എന്നാലും ഒരു ഉമ്മയാവാം”
വിഷ്ണു അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചുവടുവച്ചു.
“ദേ…ഉണ്ണിയേട്ടാ വേണ്ടാട്ടോ…ചേച്ചി ഇപ്പൊ വരും…”
വിഷ്ണു മുന്നോട്ട് വരുന്നതിനനുസരിച് അവൾ പിന്നിലേക്ക് മാറി അവസാനം ചുമരിൽ തട്ടി നിന്നു
“വേണ്ട ഉണ്ണിയേട്ടാ…”
ദേവിക ചിണുങ്ങികൊണ്ട് അവനെന്റെ നെഞ്ചിൽ അവളുടെ വെളുത്ത കൈകൊണ്ട് പതിയേ തടഞ്ഞു
വിഷ്ണു പതിയെ അവളുടെ മുഖം കൈകുമ്പിളിൽ എടുത്ത് ദേവികയുടെ കീഴ്ചുണ്ട് നുണഞ്ഞു അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും സന്തൂർ സോപ്പിന്റെ ഗന്ധം അവനറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു, മുടിയിൽ നിന്നും കാച്ചെണ്ണയുടെ ഗന്ധവും അവനെ മത്തുപിടിപ്പിച്ചു. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ നുകരുമ്പോൾ അവളുടെ ചൂട് നിശ്വാസവും അതിന്റെ ഗന്ധവും അവന്റെ പുരുഷത്വത്തിൽ ചലനം സൃഷ്ടിച്ചു, ദേവിക പതിയേ അവന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈചുറ്റി അവനിലേക്ക് ചേർന്നു, അവളുടെ നിറമാറുകൾ അവനിലേക്ക് അമർന്നപ്പോൾ അവളിൽ കോരിത്തരിപ്പുണ്ടായി, കുറച്ചുനേരം അവർ അതെ നില്പ് തുടർന്നു. ദീപയുടെ ശബ്ദം അടുത്തുവന്നപ്പോൾ ദേവിക അവനെ തള്ളിമാറ്റി. അപ്പോഴാണ് അവന് സ്ഥലകാല ബോധം ഉണ്ടായത്, ദീപ അവരുടെയടുത്തെത്തിയപ്പോ രണ്ടുപേരും കിതപ്പടക്കാൻ പാടുപെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു വിഷ്ണു