Chapter Title : ഹിമകണം 2 [Kannan]

ഇങ്ങെടുക്കും… അല്ലേ മോളെ?”
ശോഭന ദേവികയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
ദേവിക അതുകേട്ട് നാണിച്ചു നിന്നാടി
“എനിക്കൊന്നും വേണ്ട ഇവൾ നേഴ്സ് അല്ലേ… ഇവളെ കല്യാണം കഴിച്ചാൽ പിന്നെ എന്നും ഡെറ്റോൾ മണത്തു നടക്കേണ്ടി വരും…”
വിഷ്ണു അവളെ കളിയാക്കി
ദേവിക ദേഷ്യത്തോടെ അവനെ നോക്കി
അവനവളെ നോക്കി ചിരിച്ചിട്ട് റൂമിലേക്ക് പോയി.
“നീ വാ… ഒരുപാട് വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കാനുണ്ട്…”
കൃഷ്ണ അവളേം കൂട്ടി അകത്തേക്ക് പോയി
“നിങ്ങളെവിടെ പോയതാ…?”
ദേവിക കൃഷ്ണയോട് ചോദിച്ചു,
“ടൗൺ വരെ പോയതാ… എങ്ങനൊണ്ട്?”
കൃഷ്ണ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നിട്ട് സ്വർണ വള കാണിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു
“കൊള്ളാലോ… നല്ല ഫാഷൻ… ഉണ്ണിയേട്ടൻ വാങ്ങി തന്നതാണോ…?”
ദേവിക വള തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു
“മ്… കൊള്ളാമോ…”
“കൊള്ളാം സൂപ്പർ… നിന്റെയൊക്കെ ഭാഗ്യം ഇങ്ങനെ വാങ്ങിത്തരാൻ ഒരു ചേട്ടനുണ്ടല്ലോ”
ദേവിക ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“മോളെ… എന്നോട് നിന്റെ അഭിനയമൊന്നും വേണ്ട കേട്ടോ…”
കൃഷ്ണ അവളുടെ കവിളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“അഭിനയമോ… എന്തഭിനയം, നീ അതുമിതുമൊന്നും പറയല്ലേ”
ദേവിക നാണത്തോടെ ചോദിച്ചു
“പെണ്ണെ… കളിക്കല്ലേ… ഇക്കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പൊത്തന്നെ പെണ്ണിന്റെ മുഖം നാണംകൊണ്ട് ചുവന്നു തുടുത്തല്ലോ”
കൃഷ്ണ അവളുടെ കവിളിൽ നുള്ളിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“എനിക്കിഷ്ടാ നിന്നെ എന്റെ ഏട്ടത്തിയമ്മയ്ക്കാൻ”
കൃഷ്ണ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു
ദേവിക നാണംകൊണ്ട് നഖം കടിച്ചു

വിഷ്ണു റൂമിലെത്തി വേഷംമാറി മൊബൈൽ എടുത്ത് ദേവികക്ക് ഒരു മിസ്സ്ഡ് കാൾ കൊടുത്തു
കൃഷ്ണക്കരികിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന ദേവിക കാൾ കണ്ട് കൃഷ്ണയെ ഒന്ന് നോക്കി
“ഏട്ടനായിരിക്കും… വേഗം ചെല്ല് പ്രിയതമൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരിക്കും…”
കൃഷ്ണ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് ദേവികയോട് പറഞ്ഞു
“ഒന്ന് പോടീ…”
ദേവിക നാണിച്ചു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു
“പിന്നെ അവിടെച്ചെന്നു കുരുത്തക്കേടൊന്നും കാണിക്കരുത് ഇവിടെ ഞാനും അമ്മയുമൊക്കെയുണ്ടേ”
കൃഷ്ണ അവളെ കളിയാക്കി
ദേവിക നാണത്തോടെ അവളുടെ കയ്യിലൊന്നു നുള്ളി
ദേവിക വിഷ്ണുവിന്റെ അടുത്ത് ചെല്ലുമ്പോ അവൻ കട്ടിലിന്റെ ക്രോസ്സിൽ തലവച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു.
“എന്തിനാ വിളിച്ചത്…”
ദേവിക കേറുവോടെ ചോദിച്ചു
“എന്താ എന്റെ തമ്പുരാട്ടിക്ക് ഒരു ദേഷ്യം”
വിഷ്ണു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു
“എന്നോട് മിണ്ടണ്ട… എനിക്ക് ചിലപ്പോ ഡെറ്റോൾ മണക്കും”
ദേവിക