Chapter Title : ഹിറ്റ്‌ലർ അപ്പുക്കുട്ടൻ [അപ്പു]

അനുസരിച്ച് കാര്യങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ വ്യക്തത വന്നു. അവരുടെ ഭർത്താക്കൻമാർ ജോലിയുടെ ഇടയിൽ ഏതോ മെഷീനിന്റെ ഇടയിൽ പെട്ടു എന്നും അവരെ സഹായിക്കാനിറങ്ങിയ തൊഴിലാളിയും മരണപ്പെട്ടു എന്ന വാർത്ത അവരുടെ ചെവിയിൽ എത്തി. തകർന്നു പോയി അവർ മൂന്നു പേരും, ജീവിതം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ എല്ലാം നഷ്ട്ടപ്പെട്ട അവസ്‌ഥ. വൈകാതെ അവരുടെ ദുഖം വഹിച്ചുകൊണ്ടുള്ള മരണ വണ്ടികൾ എത്തി. സ്ത്രീകളുടെ ശക്തിയായ കരച്ചിൽ ക്വാർട്ടർസിൽ എല്ലാവടത്തും കേൾക്കത്തക്കതായിരുന്നു. ഓരോ ആംബുലൻസും ഓരോ വീടുകളിലേക്ക് കയറി. ആദ്യ മൂന്നും അനിത, രേവതി, രാധ എന്നിവരുടെ വീടുകളിലേക്ക് കയറി, അവസാനത്തേത് എന്റെ വീട്ടിലേക്കും. അതെ, അവരുടെ ഭർത്താക്കൻമാരെ സഹായിക്കാനിറങ്ങി മരിച്ചത് എന്റെ പിതാവായിരുന്നു. പിന്നീട് എല്ലാം ഒരു പുക മറ പോലെയായിരുന്നു. മരണാനന്തര ചടങ്ങുകൾ എല്ലാം എങ്ങനെയോ നടന്നു. അങ്ങനെ അച്ഛൻ മരിച്ച മൂന്നാം നാൾ അവസാന ബന്ധുവും എന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് ആക്കി പോയി. അമ്മയുടെ മരണ ശേഷം അച്ഛൻ ഒരു ഒറ്റയാനായിരുന്നു. അതു കൊണ്ട് തന്നെ അതികം അടുത്തവരായി ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. പിന്നെ ഞാൻ എന്ന ബാദ്യത തലയിൽ ആവും എന്നു വിചാരിച്ചാകണം, ബന്ധുക്കൾ ആരും തിരിന്നു നോക്കിയില്ല. അങ്ങനെ നാളുകൾ നീണ്ട വിഷാദത്തിന വിരാമമിട്ടുകൊണ്ട് ആ ചോദ്യങ്ങൾ വന്നു. ഇനിയെന്ത്, ഇനിയെങ്ങോട്ട്. അധികം നാൾ അവിടെ താമസിക്കാൻ പറ്റില്ല എന്ന്‌ എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. അതിനോടൊപ്പം ഒരു കോളേജ് വിദ്യാർഥിയായിരുന്ന ഞാൻ ഒരു ജീവിത മാർഗം കണ്ടുപിടിക്കേണ്ടിയിരുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യച്ചിന്നത്തിനു മുൻപിൽ പതറി നിൽക്കുന്ന സമയത്താണ് വാതിലിൽ ആരോ മുട്ടുന്ന ഒച്ച കേൾക്കുന്നത്. ഞാൻ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ വാതിൽ തുറന്നു. അത്