Comments

ഹലോ....

പഴയ ആളുകളെയാ എന്നും കൂടുതൽ ഇഷ്ടം... ഇവിടേം എല്ലാരും നമ്മളെക്കാളും പഴയതു തന്നെ...പേരിലും കൂടെ പഴമയുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ പറയേം വേണ്ട... കഥയിലും ജീവിതത്തിലും കൂട്ടും അധികവും അവരൊക്കെ തന്നെ... മനസ്സിത്തിരി പഴഞ്ചനാണേ... ഈ പേര് പോലെ...

ഇത്രേം നാൾ.......
കാത്തിരിക്കായിരുന്നു.. ഇങ്ങോട്ടു വരാൻ... നിങ്ങളെ എല്ലാം കാണാൻ.... ഇഷ്ടപ്പെടുത്താൻ... വെറുപ്പിക്കാൻ... സങ്കടപ്പെടുത്താൻ.... കാമിപ്പിക്കാൻ... സ്നേഹിപ്പിക്കാൻ....അങ്ങനെ അങ്ങനെ എല്ലാ വികാരങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു.... എന്താ പറയാ..... ഒരുമ്പെട്ടോള് ആവാൻ..... ബിനിത ബേട്ടിയെ പോലെ.... (അയ്യോ... ആദ്യത്തെ മൂന്നാലു പേജ് വരെ ട്ടാ... )

കഥകളിൽ കൂടെ ഒക്കെ പോണുണ്ട് മിക്കവാറും എല്ലാരുടെയും.. പക്ഷെ കമന്റ് ഇട്ട് ഇട്ട് എനിക്കിപ്പോ മൊത്തത്തിൽ ചീത്തപ്പേരായിണ്ടേ... എനിക്കാണേൽ രണ്ടു വരി മൂന്നുവരി കമന്റ് എഴുതി ഇട്ടാൽ ഒരു സമാധാനോം കിട്ടില്ല... അപ്പൊ പിന്നെ മിണ്ടാണ്ടിരിക്കല്ലേ നല്ലതെന്ന് കരുതും..

ഇപ്പൊ തന്നെ കണ്ടില്ലേ... ഒരു "നന്ദി ട്ടോ... സന്തോഷം വായിച്ചതിൽ" എന്ന് പറഞ്ഞാ പോരെ ഈ കൊച്ചിന് ന്ന് തോന്നീലെ... അതെന്നെ... അതാ പ്രശ്‍നം... അങ്ങനെ എഴുതി നിർത്താൻ പറ്റില്ല... വർത്താനം പറയുമ്പോ ഇത്രയ്ക്കില്ല ട്ടാ... കുറെ ഒക്കെ കൺട്രോൾ ഇണ്ടേ...  എഴുതാൻ തുടങ്ങിയാൽ ഒരു ലക്കും ലഗാനും ഉണ്ടാവില്ല... ചിലപ്പോ നേരോം കാലോം ഒന്നും ഓർമ്മ ഉണ്ടാവില്ല... പിന്നെ എഴുതി തീരണം..

അതിങ്ങനെ എല്ലാരും കളിയാക്കണ, ട്രെയിൻ പോലെ, ബസ് പോലെ ഒക്കെ അങ്ങനെ ആവും....

ഇതും കുറെ ആയി... മതി....

ഒരുപാട് സന്തോഷം ട്ടാ.... എല്ലാരും പറഞ്ഞു കേട്ട അറിവാ ഈ പേരിനെ പറ്റി... പിന്നെ പേരിന്റെ ഒരു വെറൈറ്റീo ... പാർവതി കാമം ഞാൻ ഇവിടെ വന്ന സമയത്ത് തന്നെ വായിച്ചിട്ടുള്ള കഥയാ.. പക്ഷെ അന്നൊന്നും കമന്റ് ഇടൽ തീരെ ഇല്ല... നല്ല കൺട്രോൾ ഉണ്ടായിരുന്നെ... എഴുതി എഴുതി എല്ലാരേം പരിചയം ആയപ്പോഴാ കമന്റിങ് കൂടീത്..

കണ്ട... ഞാൻ നിർത്താനുള്ള പരിപാടി ഇല്ല... ശരി എന്നാ... ഇനിം എഴുതി ബോറാക്കുന്നില്ല...

സ്നേഹപൂർവ്വം
സിമോണ.

ലിസകുട്ടീ....

ആ പേര് കേൾക്കുമ്പോ "വീണ്ടും ലിസ" സിൽമയാ ഓർമ്മ വരണേ (ഹോ... ) ഇപ്പഴും കണ്ടാൽ പേടിയാണ്... ഒടുക്കത്തെ മ്യുസിക്കും.... (കണ്ടിട്ടുണ്ടോ ആ മൂവി.? യു ട്യൂബിൽ കിടപ്പുണ്ട്... പേടിച്ച് പനി വരൂലേൽ കണ്ടോ)

ഇപ്പൊ കുറെ കഥകൾ പെന്റിങ് കിടക്കാണല്ലോ... രണ്ടു മൂന്നു റിക്വസ്റ്റ് ആയേ... ഇനി അതൊക്കെ തീർക്കാതെ വേറെ ഒരെണ്ണം തുടങ്ങിയാൽ ഒരു അന്തോം കുന്തോം ഇല്ലാണ്ടാവും...

ഇത്തിരി സാവകാശം തരുമെങ്കിൽ നമുക്ക് നോക്കാം ട്ടോ...

ഒരുപാട് സന്തോഷം
കഥ വായിച്ചതിലും ഇഷ്ടപ്പെട്ടതിലും... അതിനേക്കാൾ ഉപരി മനസ്സിലുള്ള കഥയെ പറയണം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചതിലും

സസ്നേഹം
സിമോണ.

പ്രിയ സുഹൃത്തെ...

ദീപാവലി ആശംസ ഇന്നാണല്ലോ കണ്ടേ...(ആറിയ കഞ്ഞി പഴങ്കഞ്ഞി ന്നാണ്... സാരല്ല... ഞാൻ അത്യാവശ്യം അത് കുടിച്ച് പരിചയം ഉള്ള ആളുതന്നെ) 

ദീപം എന്ന് കത്തിക്കുന്നോ അന്നാണ് നമ്മക്ക് ദീപാവലി... വേറെ ആരടെന്നും കിട്ടീല. താങ്കളുടെന്ന് മാത്രാ ആകെ കിട്ടിയുള്ളൂ.. (ഈ സൈറ്റിലെ കാര്യല്ല.. ഇൻ ടോട്ടൽ) ..
സൊ... ഞാൻ ഇന്ന് എനിക്ക് ദീപാവലിയായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു....

ഒരുപാട് നന്ദി ട്ടോ... കഥ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു ന്നു പറഞ്ഞതിനും.... ഈ ആശംസ മറക്കാതെ തന്നതിനും...

സ്നേഹപൂർവ്വം
സിമോണ.

എന്റെ ബാബ്വേട്ടാ.....

ശരിക്കും സന്തോഷം ട്ടോ.... ഇപ്പൊ... ഇങ്ങനെ രണ്ടാമതും മറുപടി തരാൻ വന്നില്ലേ.. ആ മനസ്സിന്... ശരിക്കും സന്തോഷം തോന്നുന്നു...

ചിലപ്പോഴൊക്കെ കമന്റുകൾക്ക് മറുപടി എഴുതുമ്പോ ഇവരൊക്കെ ഇനി ഇത് വായിക്കോ ന്ന് സംശയിക്കും... കുറെ നേരം ഒക്കെ ഇരുന്ന് എഴുതുമ്പോഴേ.... പിന്നെ അത് നമ്മക്കൊരു ശീലം ആണല്ലോ... അതുകൊണ്ട് എന്നാലും ഇരുന്നെഴുതും... വായിച്ചില്ലേലും ഉണ്ടെങ്കിലും എഴുത്താണല്ലോ നമ്മടെ മെയിൻ ഹോബി...

അപ്പൊ വായിച്ച് വീണ്ടും ഇങ്ങനൊരു കമന്റ് തരുകാന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതൊരു നല്ല സന്തോഷം തന്നെയാണ് ട്ടോ.

സ്നേഹപൂർവ്വം
സിമോണ.

ഹോ... ഈ ചെക്കൻ ആള് പുലിയാണല്ലോ.... (കർത്താവെ.. ഇവൻ ആ പെങ്കൊച്ചിനെ കൊല്ലുവോ ഈ നിലക്ക്.. അവൾക്കെന്തെലും സംഭവിച്ചാ അത് മൊത്തം ഈ വിപിന്റെ തലക്ക് വെച്ചേക്കണേ... )

കേട്ടല്ലോ... ഇനി വേണേൽ നോക്കാം ട്ടാ.....

സ്നേഹത്തോടെ
സിമോണ.

റഷീദ് ഭയ്യാ...

റാണിയമ്മേടെ വീട്ടിൽ ഒരു കറവക്കാരനെ എടുക്കണേൽ രാഘവേട്ടനെ വല്ല പനിയോ ജലദോഷോ ഒക്കെ പിടിപ്പിക്കണം. ആ ഗഡീടെ ഒരു ആരോഗ്യ സ്ഥിതി വെച്ച് അതൊന്നും അങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് ഏൽക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ അല്ല..... പിന്നെ കറുമ്പി പയ്യ് ജേഴ്‌സി അല്ല...

പക്ഷെ നമ്മടെ ഹിതേടെ വീട്ടിൽ ഉള്ള ഒരെണ്ണം (അലക്സിന്റെ അപ്പനും അമ്മേം കൊണ്ട് വന്നത്) ജേഴ്‌സി ആണ്... ഒരു കൈ നോക്കിക്കളയാം.... (സമയം പോലെ ട്ടാ... തിരക്കില്ലല്ലോ ല്ലേ). അല്ലെങ്കിലും തമിഴന്മാരെ ഒന്നും ഇപ്പൊ കിട്ടാനില്ല... എല്ലാരും നല്ല നെലേലൊക്കെ ആയി. കറക്കാനൊന്നും വരണില്ല.

സസ്നേഹം
സിമോണ.

പ്രിയ വിത്തെ....

അഭിപ്രായം പറയാതെ പറഞ്ഞ ഈ അഭിപ്രായത്തിന് പകരം തരാതെ തരാവുന്ന സ്നേഹം മാത്രേ ഉള്ളു ട്ടോ.... (പോക്കറ്റ് വെർനിയർ കാലിപ്പേഴ്‌സ് ആണ്) ... അത് മതീലോ ല്ലേ...

രണ്ടൂസായിട്ട്  ഇത്തിരി ബിസി ആയി... ഇപ്പോ വിത്തിനു രണ്ടു കമന്റിടാനായി.. ഇവിടേം നുണക്കഥയിലും.... ബാക്കി അവിടെ ഇടാം ട്ടാ

സസ്നേഹം
സിമോണ.

പ്രിയ ശംഭു അണ്ണാ....

ഒരു വിരോധവും ഇല്ലാട്ടോ... സ്നേഹം ഉള്ളിടത്ത് വിരോധത്തിന് എങ്ങനെ  സ്ഥാനം ഉണ്ടാവാൻ?? ഒരിക്കലും ഉണ്ടാവില്ല.. എന്ന് മാത്രല്ല.. എന്നും ഈ സ്നേഹം വേണം എന്ന് ആഗ്രഹിക്കേം ചെയ്യും...

കമന്റ് കണ്ടപ്പോൾ.... ഈ പേരിന്റെ പ്രത്യേകത കണ്ടപ്പോൾ....

ഒരുപാട് ഇഷ്ടം മാത്രം....

സ്നേഹപൂർവ്വം
സിമോണ

അനൂ....

ചില സമയത്ത് സ്‌മിതാമ്മയെ പോലെ തന്നെ ആവും അനുവിന് മറുപടി തരാനും... ഒരു ക്ലച്ച് പിടിക്കായ്ക... എന്തെഴുതണം എന്ന ഒരു.... ഒരു... കൺഫ്യുഷൻ.

ഒരല്പം പിന്നോട്ട് നിന്ന് ഇവിടം  വരെ ഒറ്റക്കണ്ണടച്ച് ഒന്നളവ് നോക്കുമ്പോ... കഷ്ടപ്പെട്ട് ഇരുന്നെഴുതിയിരുന്ന കഥകൾ പലതും ഫ്ലോപ്പ് ആയിരുന്നു (ഇവിടത്തെ കാര്യം മാത്രല്ലാട്ടോ).

എന്നാൽ ഒട്ടും ചിന്തിക്കാതെ, എഫർട്ട് ഒന്നുമെടുക്കാതെ മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നതിനെ രണ്ടാമത് കറക്റ്റ് ചെയ്യാതെ പകർത്തിയ പലതും ഒരുപാട് പേർക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടതും.. ഈ കഥയും അത്തരം ഒന്നായിരുന്നു... താഴെ ജോയ്ക്ക് എഴുതിയ പോലെ, ആദ്യത്തെ അല്പഭാഗം ആദ്യം എഴുതി വെച്ചു.

പിന്നെ മനസ്സ് മറുകണ്ടം ചാടി, എഴുതിയതിന് അപ്പനും അമ്മയ്ക്കും മത്സരിച്ചു വിളിച്ചപ്പോ ...
ഇനി ഒരു തേങ്യും എഴുതില്ല.. എന്ന് കട്ടായം പറഞ്ഞു...
പക്ഷെ... എന്റെ നല്ലൊരു സുഹൃത്ത് മിനിയാന്ന് പിടിച്ചിരുത്തി എഴുതിച്ചു... നട്ട പാതിരാ വരെ... ഉറങ്ങാൻ സമ്മതിക്കാതെ...

എഴുതുമ്പോഴും ചില കഥകൾ നമ്മുടെ ഇഷ്ടത്തിനാണ്... ചിലത് മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക്... ഇനി ഒരു കൂട്ടം ഉണ്ട്... അതിൽ പെടുന്നതാണ് മേലത്തെ കഥ.. അത്... അതെങ്ങനെയോ വരുന്നു.. എഴുതി കഴിഞ്ഞ് വായിക്കുമ്പോ ഇത് ഞാൻ തന്നാണോ എഴുതിയെ ന്നു തോന്നും...

ചിലപ്പോ ഡ്രൈവ് ഒക്കെ ചെയ്യുമ്പോ (അനു  ഡ്രൈവ് ചെയ്യാറുണ്ടല്ലോ ല്ലേ) നമ്മൾ സ്ഥിരം പോകുന്ന വഴി ആണെങ്കിൽ ചില സമയത്ത് നാം വേറെ എന്തേലും കാര്യം മനസ്സിലിട്ട് കൂട്ടി കിഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും... നാം പോലും അറിയാതെ ലക്‌ഷ്യം കാണുകേം ചെയ്യും... അപ്പൊ തോന്നില്ലേ....
ഹേയ്... ഞാനിപ്പോ എങ്ങനാ  ഇത്ര വേഗം  ഇവിടെ എത്യേ ന്ന്... അതുപോലുള്ള കഥകൾ....

ഇതൊക്കെ എന്തിനാ ഇപ്പൊ ഇവിടെ എഴുതിയെ എന്നല്ലേ... .എനിക്കും ഒരു പിടിയില്ല... പക്ഷെ അനുനോട് ഒന്നും എഴുതാൻ വരുന്നില്ല... എന്താന്ന് ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല. ഈ എഴുതിതൊക്കെ വായിത്തോന്നി ആണ്.

എന്തായാലും.... ഞാൻ ആ കഥ കാത്തിരിക്കയാണ്.... സാവകാശം പോലെ വായിച്ച് (അതൊരു മുൻകൂട്ടി എറിയലാ ട്ടോ... ;) കമന്റിടാനുള്ള സമയം അനുവദിച്ച് തരാൻ.. എഴുതുന്നെ കമന്റ് ആവുമ്പൊ കഥ പോലല്ല... ചിലപ്പോ കുറെ നേരം തന്നെ വേണ്ടി വരും... പ്രത്യേകിച്ച് ചതുരൻ കണ്ണട മൂക്കിലമർത്തി വെച്ച് മേലേക്കൂടെ കണ്ണ് തുറിപ്പിച്ച് നോക്കി വിമർശക റോൾ എടുക്കുമ്പോ.....

ശ്യോ... ഞാൻ ആരാ പുള്ളി...

ചിരിയോടെ
ഇഷ്ടത്തോടെ
സിമോണ.

കടമെടുക്കേ???  ചേട്ടായിടെ ഒരു കഥയിൽ എന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു അന്തക്കേഡിലെ ഒരു വാക്കെങ്കിലും തിരിച്ചറിയാവുന്ന പോലെ വന്നാൽ...

പിന്നെ എന്നെ ഇവിടുള്ളോര് ശരിക്കും കർത്താവെന്ന് വിളിക്കും...
ഞാൻ വെള്ളത്തിന്റെ മേലെ കൂടെ നടക്കും.. ഭൂമി തൊടാതെ ഒരടി മേലെ നിക്കും.... കാറ്റിനെ വല വീശി പിടിക്കും.. വേണ്ടി വന്നാൽ കാല ചക്രം പിന്നിലേക്ക് തിരിച്ച് അഭയ  സിസ്റ്ററെ കിണറ്റിന്റെ മേലേക്കെത്തിച്ച് പകരം സെഫീനെ തള്ളി താഴെയിടും.

എന്നിട്ട് അഭയ സിസ്റ്ററുടെ കയ്യിൽ ഒരു അരിവാളെടുത്തു കൊടുക്കും... ബാക്കി അവര് നോക്കിക്കോളും.. (നല്ല സ്വപ്നം)

എന്നാലും എനിക്ക് ഈ കഥേൽ ഏറ്റവും ഇഷ്ടായി എഴുതിയത് ബീരാനിക്കേടെ ആദ്യ ആത്മഗതം ആണ്...

"വെട്ടിയാൽ തോലും വേസ്റ്റും കളഞ്ഞാലും ഒരു നൂറു റാത്തൽ ഇളം മാംസം കിട്ടും.... "

ചേട്ടായി... ഈ വാചകം... അത് മനസ്സിൽ തൊട്ട് എഴുതിയതാ..

എത്ര ഭംഗി പറഞ്ഞാലും എത്ര ഒരുങ്ങി നടന്നാലും വെട്ടിയാൽ കിട്ടുന്നത് അത്ര മാത്രേ ഉള്ളു.. (ഇത്തിരി ഫിലോസഫിടെ അസുഖം ഉണ്ടേ... ക്ഷമിക്ക് ട്ടോ)

സ്നേഹത്തോടെ
എന്നും ബഹുമാനത്തോടെ
സിമോണ.

യെന്താണ് ബാബ്വേട്ടാ ങ്ങള് ങ്ങനെ...

നന്ദി ട്ടോ.... ഇടക്ക് ഒന്ന് രണ്ടു കഥകളുടെ കമന്റിൽ നമ്മൾ തമ്മിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട്... സന്തോഷാണ്... എല്ലാ കഥകളും വായിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിയുമ്പോൾ...

സ്നേഹത്തോടെ
സിമോണ

ഫഹദു....

രാജകുമാരൻ... രാജാവിന്റെ മകൻ.... (ഏഹ്.. അതിപ്പോ ആരാ?? )

ഞാൻ ഒരു കുറിപ്പെഴുതി നിന്റെ വാലിൽ ... (ശ്ശേ.. വാളിൽ) തൂക്കി ഇട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.. കണ്ടാർന്നോ ജ്ജ്??

ഈ "ജ്ജ്" നിന്റേന്ന് കോപ്പി അടിച്ചതാ.. കഥയിലും ഇവിടെയും... അതെനിക്ക് നല്ല ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.. പ്രത്യേകിച്ച് നീ പറഞ്ഞു കേൾക്കുമ്പോ.

ചുമ്മാ നേരം കിട്ടുമ്പോ അങ്ങോട്ടൊന്ന് എത്തി നോക്കിക്കോ ട്ടാ...  (മുട്ടായി ഇല്ലാർന്നു.. തേങ്ങുന്നു..)

ഇഷ്ടത്തോടെ
സിമോണ.

പ്രിയ ഒലിവർ....

അങ്ങനൊന്നും ഇല്ലെന്നേ... സ്വാഭാവികമായ എന്റെ സംസാര ഭാഷയും ജീവിത ശൈലിയും ഞാൻ കഥയിൽ  ആഡ് ചെയുന്നു.. സത്യത്തിൽ അത് എഴുത്തിന്റെ ഈസിനെസ്സിനു വേണ്ടി ചെയ്യുന്നതാണ്...

അല്ലാതെ കഥ എഴുതുമ്പോൾ കുറച്ച് എഫേർട്ട് എടുക്കണം.. ഇത് താരതമ്യേന എളുപ്പം ആണ്..

ജീവിതത്തിലും നാവിൽ നിന്ന് കന്നംതിരിവ്‌ ഒഴിഞ്ഞു നേരമില്ലാത്തതിനാൽ ഇത്തരം എഴുത്തിൽ ആലോചിക്കാനുള്ള സമയം പരമാവധി കുറക്കാം.. പിന്നെ സിറ്റുവേഷൻസ് മാത്രം ഏതാണ്ടൊന്ന് ക്രിയേറ്റ് ചെയ്തെടുത്തൽ മതിയാവും.

ഭാഷക്ക് ഭംഗി വരുത്തുമ്പോഴാണ് (നല്ല കഥകൾ അങ്ങനെയല്ലെ എഴുതാൻ പറ്റു. അവക്ക് നിയതമായ ചട്ടക്കൂടുകളും അലങ്കാരങ്ങളും ഒക്കെ വേണ്ടേ) എഫർട്ട് കൂടുതൽ എടുക്കേണ്ടി വരുന്നത്. അത് മടിയായതിനാൽ മെല്ലെ അങ്ങ് ഒഴിവാക്കും..

അപ്പൊ സർഫ് എക്സലിന്റെ പരസ്യം പോലെ,,, ചില നേരത്ത് മടി നല്ലതാണല്ലേ...

സ്നേഹപൂർവ്വം
സിമോണ.

അല്ലയോ രാവണപ്രഭു....

സത്യത്തിൽ ഞാനും അതോർത്ത് ചിരിച്ചു.. എനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടായതും തുണിക്കടയിൽ വെച്ച് അലക്സിന്റെ അപ്പച്ചന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോ ആണ്.. പാവം...
പക്ഷെ അതിനേക്കാൾ രസമായിരുന്നു ആ സെയിൽസ്മാന്റെ ഫേസ്...  ഒടുക്കത്തെ ഇമാജിനേഷൻ ആയി പോയി അവന്റെ.... 

വളരെ സന്തോഷം ട്ടോ...
ഇങ്ങനെ വരികളെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന് കാണുമ്പോ അതൊരു വല്ലാത്ത സുഖം ആണ്..

സസ്നേഹം
സിമോണ.

വന്നല്ലോ നമ്മുടെ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ....

ഇന്നെന്തേ... ഗുലുമാൽ ഡയലോഗ്സ് ഒന്നും കാണാതെ... ഇതാണ് പ്രശ്‍നം... രണ്ടു പ്രാവശ്യം ആലോചിച്ച് ചിരിച്ച കാരണം ഈ പേര് കാണുമ്പോ പ്രതീക്ഷ വന്നു പോവും.
സാരല്ല.. ഇടക്ക് ഇടക്ക് മതി...

വല്യമ്മച്ചി പറഞ്ഞ് കേട്ട്ണ്ട്..
വല്ലപ്പോഴും ഉണ്ടെങ്കിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും ഉണ്ടാവും.. വല്ലാണ്ടായ ഇല്ലാണ്ടാവും ന്ന്...

വല്ലപ്പോഴും മതി... അത് തന്നെയാ രസം.

സ്നേഹത്തോടെ
സിമോണ.

Dear Ajay,

Thanks a lot for that in depth review.
Those are what I have in my mind to express. Everything else, was just an envelope. Your comment was so compact similar to those innuendos, yet it was packed with your higher level of understanding.Thanks a lot for that.
Loving
Simona.

ജോ. (ജയദേവൻ ഓമയ്ക്കൽ അല്ലെ..)

സത്യത്തിൽ മൂന്നു നാല് ദിവസം മുൻപ് പാതിയിൽ നിന്നുപോയ കഥയാണിത്.. ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചത്. (എന്റെ അത്തരം തീരുമാനങ്ങൾ ജോയ്ക്ക് പുതുമയല്ലല്ലോ. എന്തോ... ഞാൻ ചില നേരത്ത്  അങ്ങനെ ആണ്. അല്പം സെൻസിറ്റീവ്. എന്നാൽ വളരെ വേഗം എന്തിൽ നിന്നും റിക്കവർ ആവാനും സാധിക്കാറുണ്ട്.)

പിന്നെ.... പിന്നെ എഴുതേണ്ടി വന്നു... എഴുതില്ല എന്ന് തീരുമാനിച്ച എന്നെ ഒരാൾ പിടിച്ച പിടിയാലേ ഇരുത്തി എഴുതിച്ച് മുഴുമിപ്പിച്ചു. ഒരു വളരെ അടുത്ത ഫ്രണ്ട്. ഞാൻ ഇവിടെ എഴുതുന്നുണ്ടെന്ന് അറിയാവുന്ന ഒരേ ഒരു സുഹൃത്ത്.

എല്ലാര്ക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് കാണുമ്പോ... തോന്നുന്നു.. അത് നന്നായെന്ന്..
ചില സമയങ്ങളിൽ നമ്മുടെ തീരുമാനങ്ങളെക്കാൾ വില കൊടുക്കേണ്ടത് മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക് തന്നെ ആണെന്ന്...

സ്നേഹത്തോടെ
സിമോണ.

പ്രിയ സുനിൽ... പ്രിയ കൂട്ടുകാരാ....

ആദ്യമായി നന്ദി.. മനസ്സിൽ കയറി കൂടിയ ഭാരിച്ച ഒരു ഐസ് കട്ട തല്ലി തകർത്തതിന്..

ആദ്യമായി ഈ പേരെന്നോട്‌ പറഞ്ഞത് മാസ്റ്റർ ആണ്. മുൻപൊരു കഥയുടെ കമന്റിൽ... ഞാൻ അത് ശ്രദ്ധിക്കാൻ കാരണം മറ്റാരെ കുറിച്ചും മാസ്റ്റർ പറഞ്ഞില്ല എന്നതുകൊണ്ട് തന്നെയായിരുന്നു. തികഞ്ഞ വ്യത്യസ്തത എഴുത്തിൽ പുലർത്തുന്ന എഴുത്തുകാരൻ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇത്തിരി സംശയദൃഷ്ടിയോടെ തന്നെയാണ് താങ്കളുടെ ആദ്യം കണ്ണിൽ തടഞ്ഞ "ഇവിടെ എല്ലാവര്ക്കും സുഖം തന്നെ" എന്ന കഥ വായിച്ചത് (അത് മാത്രേ വായിച്ചിട്ടുള്ളു സമയത്തിന്റെ പ്രശനം കാരണം)...  വരി കൃത്യമായി ഓർമ്മ വരാഞ്ഞ കാരണം ഇപ്പോഴും നോക്കി. പി ഡി എഫ് ആയതിനാൽ എന്റെ ഗൂഗിൾ ഡ്രൈവിൽ സേവ് ആയിട്ടുണ്ടെ.

"മിനിയാന്ന് ഞാൻ കൊടുത്ത നാഴിയരി തീർന്നതാണ് അത് ചക്ക പറിച്ചോണ്ട് പോകുന്നെ... എന്റെ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്നാണ് ഞാനിടയ്ക്കിടെ ഉരിയരി കൊടുക്കണേ"

നോക്കു... ഞാൻ എനിക്കെന്തു തോന്നി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് വിശ്വസനീയമാണോ എന്നൊന്നും എനിക്കറിയില്ല.. പക്ഷെ... നിങ്ങളോടു കമന്റ് ഇടാനല്ല മറിച്ച് നേരിട്ട് സംസാരിക്കാനാണ് ആ സമയത്ത് തോന്നിയത്. വായിക്കുന്നവരുടെ മനസിലേക്ക് നിങ്ങൾ അസാമാന്യ വേഗതയോടെയാണ് വേദന കുത്തിയിറക്കുന്നത്. ചില വരികൾ അമ്പുകളെക്കാൾ മൂർച്ചയുള്ളത്.

പിന്നെയും പിന്നയും മനസ്സിൽ തിക്കി മുട്ടിയപ്പോൾ അവിടെ കമന്റ് എന്തെങ്കിലും എഴുതണം എന്ന് കരുതി. പക്ഷെ നോക്കിയപ്പോൾ താങ്കൾ ഒരുപാട് മാസങ്ങളോളമായി ആക്റ്റീവ് അല്ലെന്നു കണ്ടു. സൊ... അത് ഉപേക്ഷിച്ചു.

അഭിപ്രായങ്ങൾ പേജിൽ ഞാൻ അധികം നോക്കാറില്ല. ഉള്ള സമയത്ത് കഥകളുടെ കമന്റുകൾക്ക് റിപ്ലൈ എഴുതാൻ ശ്രമിക്കലെ  ഉള്ളു. അന്നൊരു ദിവസം എന്തിനാണെന്നറിയില്ല നിങ്ങളുടെ കമന്റ് അഭിപ്രായത്തിൽ ഉണ്ടെന്നു കണ്ടപ്പോൾ എന്താവും എന്നറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷയോടെ തന്നെ അത് തുറന്നു നോക്കി... താങ്കൾ തിരിച്ചു വരുന്നു എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ഇനിയും അതുപോലുള്ള കഥകൾ ഉണ്ടാവും എന്ന സന്തോഷം വളരെ അധികം തോന്നുകയും ചെയ്തു.  താഴെയുണ്ടായിരുന്ന മറ്റു കമന്റുകൾ അപ്പോൾ നോക്കിയുമില്ല...

പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ വെറുതെ പിന്നേം താങ്കളുടെ കമന്റ് ഒന്നുകൂടെ നോക്കാൻ ചെന്നപ്പോഴാണ് ബാക്കി എല്ലാം കണ്ടത്...

മറ്റൊരാളായിരുന്നു എങ്കിൽ ചിലപ്പോ അത്രക്ക് വിഷമം തോന്നില്ലായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ നമ്മൾ പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കിയ ഒരാളുടെ തിരിച്ചുവരവ്.. അത് നമുക്ക് തന്നെ ഇങ്ങനെ ആയി തീർന്നല്ലോ എന്നാലോചിച്ചപ്പോ... സത്യത്തിൽ ഇവിടത്തെ ഒരിക്കലും എഴുതരുതായിരുന്നു എന്ന് മനസ്സ് ശപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അതും ഞാൻ മനസാ പോലും അറിയാത്ത ഒരു കാര്യത്തിൽ.

മാസ്റ്ററിനോട് ഞാൻ ഒരിക്കൽ കമന്റിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ അതിനെ പറ്റി അവിടെ അല്പമൊന്ന് ചർച്ച ചെയ്തിട്ടും ഉണ്ട്.
കഥകളിൽ പീസിനെക്കാൾ ഞാൻ വായിക്കാറുള്ളത് അതിലെ റിഫ്ളക്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്ന കഥാകൃത്തിന്റെ പ്രിൻസിപ്പിൾസിനെ തന്നെയാണ്. എല്ലാര്ക്കും അവരവരുടേതായ പ്രിന്സിപ്പിൾസ് ഉണ്ടാവും....
കഥയിൽ പീസ് ആർക്കും എഴുതാം. അവ വെറും ഭാവന മാത്രമാണ്... ഞാൻ മേലെ എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്നത് വെറും പീസ് തന്നെ..  (അല്പം സമൂഹത്തിന്റെ പൊങ്ങച്ചങ്ങളോടുള്ള, ഫ്രാങ്കോയോടും സെഫിയോടും അതിലുപരി ഒന്നുമാലോചിക്കാതെ അവരുടെ പിന്നാലെ (അവരങ്ങനെ ആണെന്നറിയും മുൻപ്) പുരോഹിതരെന്നു അന്ധമായി വിശ്വസിച്ച് ആജ്ഞാനുവർത്തികളായി, അടിമകളായി നടന്നവരെ കുറിച്ച് ആക്ഷേപം കലർത്തി തന്നെ. എന്നും അത്തരക്കാരോട് അടങ്ങാത്ത കലിപ്പും പ്രതിഷേധവും മനസ്സിൽ കെടാതെ സൂക്ഷിക്കുന്നുമുണ്ട്)

എന്നാൽ മൂല്യവർത്തികളായ കഥകൾ അങ്ങനെ എല്ലാരിൽ നിന്നും കിട്ടില്ല. അത് പലപ്പോഴും ജീവിതാനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് കടന്നു വരുന്നവയാണ്. നമ്മുടെ അല്ലെങ്കിൽ നാമറിയുന്നു മറ്റുള്ളവരുടെ... അങ്ങനെ അല്ലാതെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളെ ഹൃദയസ്പർശിയായി ആർക്കും എഴുതാൻ സാധിക്കില്ല എന്ന് തന്നെ ആണ് എന്റെ വിശ്വാസം...
താങ്കളുടെ ആ കഥ പോലെ മനസ്സ് നോവിക്കുന്ന... ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന... വേറൊരു കഥ ഞാൻ വേറെ ഇവിടെ വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് ശ്രീ മന്ദൻ രാജയുടെ (രാജ സാഹിബ് എന്ന് വിളിക്കാറുണ്ട്) "മനുഷ്യപറ്റില്ലാത്തവർ" എന്ന കഥയാണ്.

അതുപോലുള്ള മറ്റു കഥകൾ ഒരു പക്ഷെ ഉണ്ടായേക്കാം .. ഞാൻ വായിച്ചിട്ടെല്ലന്ന് മാത്രം... ഈയിടെ മാത്രമാണ് ഇവിടെ എഴുത്തിനേക്കാൾ വായനയിലേക്ക് മെല്ലെ ചുവടു മാറ്റാൻ തീരുമാനിച്ചത്.. അതിനു താങ്കൾ ഒരു നല്ല കാരണമായി മാറി എന്നതാണ് സത്യം.. ചില സമയങ്ങളിൽ അങ്ങനെ നല്ല തീരുമാനങ്ങൾ എടുപ്പിക്കാൻ മേലെ നിന്നൊരു "കൊട്ട്" ആവശ്യമാണ്.. താങ്കൾ അങ്ങനെ ഒരു നിമിത്തമായി...

അതും നല്ലതിന്...
തികഞ്ഞ സന്തോഷം തന്നെ...
ഇനിയും എന്നോട് ദ്വേഷമോ വിഷമമോ ഉള്ളിൽ സൂക്ഷിക്കില്ലെന്ന് കരുതുന്നു.
സസ്നേഹം
പ്രിയസുഹൃത്ത്
സിമോണ.

സ്മിതാമ്മേ...

ഇവിടെ വരുമ്പോ വാക്ക് നിക്കും... മിണ്ടാണ്ട്  നിക്കും.. നീ എഴുതുന്നത് ഇനിക്കൊന്ന് കാണണം ന്ന് പറയും.
അക്ഷരങ്ങൾ മുഖം വീർപ്പിച്ച് കണ്ണ് തുറിപ്പിച്ചു നോക്കും.

അപ്പൊ ഞാൻ കംപ്യുട്ടറിന്റെ എസ്കേപ്പ് കീയോട് എന്റെ ദേഷ്യം തുറന്നു പറയും...
പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് അതിപ്പോ ഏതാണ്ട് ഇളകി പോവാനായിണ്ട്.

കഥ എഴുതിയാലും കമന്റെഴുതിയാലും അക്ഷരം കിട്ടാത്തതിന് ഈ പണ്ടാരക്കെട്ട് എന്റെ മെക്കിട്ടിക്കാണല്ലോ കേറാൻ വരണത് എന്ന് അവൾ  തൊട്ടടുത്തിരിക്കുന്ന "എഫ് വണ്ണിനോട്" ഒന്ന് രണ്ടു പ്രാവശ്യം പരാതിപ്പെട്ടെന്ന്, - പറഞ്ഞത് കാത്തു കൂർപ്പിച്ച് കേട്ട,താഴെ ഇരുന്ന് ഒറ്റക്കണ്ണുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കുന്ന "രണ്ട്" മിനിയാന്നും സ്വകാര്യമായി പറഞ്ഞിരുന്നു.

“എസ്കേപ്പുമോൾ” പരാതി പറഞ്ഞത് "എഫ് വൺ" ഇതുവരെ എന്നോട് മിണ്ടീട്ടില്ല.. അവനുള്ളത്‌ ഞാൻ വെച്ചിണ്ട്.. ഒരു രഹസ്യക്കാരൻ...

രണ്ടിന്റേം എടേൽ സെന്റിമീറ്ററിന്റെ ഗ്യാപ്പ് ഇട്ടതു നന്നായി.. ഇല്ലെങ്കിൽ ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ നോക്കുമ്പോ താഴെ ഒരു കുഞ്ഞി കീ കൂടെ എനിക്ക് കിട്ടിയേനെ....

സ്നേഹം അങ്ങനെയാണ്... അത് ഇടയിലുള്ള ഒരു സെന്റിമീറ്ററിന്റെ ഗ്യാപ്പ് ചിലപ്പോ കണക്കാക്കില്ല... പറയാനുള്ള പരാതികളും സങ്കടങ്ങളും ആ ഗ്യാപ്പിനെ കണക്കാക്കാതെ പറയും... താഴെയുള്ള "രണ്ട്" ആരുമറിയാതെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെന്നു പോലും ചിലപ്പോ നോക്കാൻ മറന്നുപോകും....

ചിലപ്പോ അതാവും എനിക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടാത്തത്.

സ്നേഹം മാത്രം
സിമോണ.

പ്രിയ ജോൺസി...

സ്ഥിരം കാണുമ്പോ പുഞ്ചിരിക്കണമെന്ന് മനസ്സ് നിർബന്ധം പിടിക്കുന്ന മറ്റൊരു മുഖം.. ജോൺസിയുടെ മുഖം.
ഷേർളിയാന്റിയുടെ കട്ട ഫാൻ... ഷേർളി ആന്റിയെ കൊണ്ടുവരാം.. ഏതാണ്ടൊക്കെ ഇങ്ങനെ മതിയാവുമല്ലോ ല്ലേ... അതിൽ കൂടുതൽ വൈൽഡ് ആക്കാൻ അറിയില്ല... എങ്കിലും ശ്രമിക്കാം.. പരമാവധി...

പാളിയാൽ തല്ലരുത്... (കൂപ്പുകൈ)

സസ്നേഹം
സിമോണ.

പൊന്നൂസേ...

വന്നല്ലോ സ്മൈലി കുട്ടൻ.. ഇപ്രാവശ്യോം  ഇഷ്ടവും ഉമ്മയും കമന്റും ഉണ്ട്...   അപ്പൊ പൊന്നൂസിന് നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടുന്നാ  അർഥം.

ഹിതപ്പെണ്ണ് ഇങ്ങനെ പോയാ സീരിയൽ പ്രസവം നടത്തേണ്ടി വരുവോ??? നടത്തട്ടെ ല്ലേ... എന്റെ വല്യമ്മച്ചി പതിനൊന്ന് പെറ്റതാ... ഒരെണ്ണം ഒന്നാം വയസ്സിൽ മയ്യത്താവേം ചെയ്തുന്നു കേട്ട്ണ്ട്..

പിന്നെന്താ ഹിതക്ക് പെറ്റാൽ???... ഇവളെ ഞാനിന്ന്.... ആ!!.....

ഇഷ്ടത്തോടെ
സന്തോഷത്തോടെ
സ്വന്തം
സിമോണ.

മാഡ് മാഡി.... (ലാലേട്ടാ....)

തറവാടിത്തം വിട്ടൊരു കളിയില്ല നമ്മക്ക്... തറവാടും കുറുമാടും (കോരന്റെ മാടം) മനസ്സുകൊണ്ട് ഒന്നാവുന്ന ഒരു ദിവസമാണ് സ്വപ്നം (സ്വപ്നം കാണലെ ഉണ്ടാവു.. മതീലോ)

രാഘവേട്ടനെ ഒന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ കൂടെ ആയിരുന്നു ലക്‌ഷ്യം... കുറെ നാളായി രാഘവേട്ടനും കറുമ്പിയും കാളക്കുട്ടനും ഒക്കെ ലീവെടുത്ത് പണിയെടുക്കാതെ തിന്നു തടിക്കുന്നു... അവരെ ഒന്ന് എത്തി നോക്കിക്കണം. കൂടെ റാണിയമ്മയെയും...... അടുത്ത ഒന്നോ  രണ്ടോ കഥക്കുള്ളിൽ.. അതിനു വേണ്ടിയാ ചില സിറ്റുവേഷൻസ് ആ ഛായയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നേ... കൃത്യമായി പിടിച്ചെടുത്തല്ലോ അത്...

സിമോണക്ക് ഇനി കളത്തിലിറങ്ങാൻ വയ്യല്ലോ (അശോകന് ക്ഷീണമാ...)

പിന്നെ.. ജോലിയൊക്കെ എങ്ങനെ പോണു... കുഞ്ഞി ചിന്തകളിൽ ഒരെണ്ണം എഴുതിയിരുന്നു... മാഡ് മാഡി പ്രവാസിയാണെന്ന് ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞപ്പോ... പിന്നെ ഇനി അതിവിടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി നിർത്തി.. 

ഇങ്ങനെ ഒരു പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിൽ നേരിട്ട് കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നതിനേക്കാൾ കഥയിൽ ഇത്തിരി ഇത്തിരി യായി പ്രതിഷേധിക്കുന്നത് നല്ലതെന്നു തോന്നുന്നു... ധൈര്യമായി ഫ്രാങ്കോയുടെയോ സെഫിയുടെയോ ഒക്കെ അപ്പന് നിസ്സാരമായി വിളിക്കാലോ... ഒരു സുഖം.. ഒരു മനസ്സുഖം.. അത്രേ ഉദ്ദേശമുള്ളു.
അല്ലാണ്ട് അവരുണ്ടോ നേരെ ആവാൻ പോണു?? ;)

സസ്നേഹം
സിമോണ.

റോബിൻ...

മുൻപൊരിക്കൽ ഞാൻ നമ്മൾ സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു... താങ്കളെ പോലുള്ളവരിൽ നിന്ന് സമൂഹത്തിനു പ്രതീക്ഷക്കു വകയുണ്ടെന്നു കരുതുന്നു എന്ന്... അന്ന് താങ്കളുടെ കമന്റിലെ വിശാലതയും സ്ട്രെങ്ത്തും കണ്ടതുകൊണ്ട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞു...

എന്നാൽ രണ്ടു ദിവസം മുൻപ് "വിശുദ്ധർ പറയാതിരുന്നത്" എന്ന കഥ ഞാൻ വായിച്ചു. ഒന്നാം ഭാഗം.. രണ്ടോ മൂന്നോ തവണ വായിച്ചു... അഭിപ്രായം രണ്ടും വായിച്ചതിനു ശേഷം പറയാം എന്നും കരുതി. (ഇഷ്ടപ്പെട്ട വാചകം... യുറോപിയൻ ക്ളോസറ്റിൽ ഇരുന്ന് കുരിശു വരച്ചു.... കംപ്ലീറ്റ്‌ലി ഡികൺസ്ട്രക്റ്റീവ്.. ലവ്‌ഡ്‌ യു... എന്ന് പറയണം.. അത്രക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു)... പേരിനെ അന്വർത്ഥമാക്കുന്ന കഥ. (ബാക്കി അവിടെ എഴുതി വെക്കാം..  ആ വാളിൽ)

താങ്കൾക്ക് പറയാൻ ഒരുപാടുണ്ട്... ഒരുപാട് ഒരുപാട്....
ഒരുപക്ഷെ മറ്റൊരിടത്ത് താങ്കൾ അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.. കാരണം താങ്കളുടെ എഴുത്തിൽ "മുൻപേ ഗമിച്ചവരെ ഒന്നുമോർക്കാതെ പിന്തുടരുന്നവരോടുള്ള" പ്രതിഷേധം കാണുന്നു.. യുക്തിഹീനമായ ചില ആവർത്തനങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നവന്റെ ഭാഷ....
അത്തരം പ്രതിഷേധങ്ങൾ സാഹചര്യങ്ങളുടെ ചൂടിൽ ആളിക്കത്തുന്നവയാണെന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം.

ദയവായി ഇനിയും എഴുതുക. താങ്കളുടെ സാഹചര്യം എനിക്കറിയില്ല. എങ്കിലും....
സാധിക്കുമെങ്കിൽ ഇനിയും എഴുതുക... തികഞ്ഞ തീക്ഷ്ണതയോടെ തന്നെ... ഒരുപക്ഷെ ഇവിടെ അല്ലെങ്കിൽ പോലും.. ആ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ഭാഷ, അത് ആയിരത്തിൽ ഒരാൾക്കുള്ളതാണ്.  സാധിക്കുമെങ്കിൽ അതിനെ കൈ വിടരുത്...

സസ്നേഹം
സിമോണ.

വിനീതകുട്ടീ,,,,

ശ്യോ... ആ കമന്റിൽ തന്നെ കാണാം ഒരായിരം പൂത്തിരി വെളിച്ചം... അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടായി കമന്റ്.. സന്തോഷം ട്ടോ. കഥയെ പറ്റി എഴുതുന്നതിനേക്കാൾ ഇങ്ങനെ സ്വന്തം സന്തോഷത്തെ പറ്റി എഴുതുമ്പോ, അതും ഇത്രക്ക് ക്യൂട് ആയി എഴുതുമ്പോ ആണ് ഇനിം എഴുതിയേക്കാം ന്ന് ശരിക്കും തോന്നാ..

സസ്നേഹം
സിമോണ

പ്രിയ ദേവാസുരാ....

അതേയ്.... ഞാൻ കഥ നാല് പേജോളം മുൻപ് വായിച്ചു.. പിന്നെ നേരം കിട്ടാഞ്ഞ കാരണം ഫുൾ ആയി ഇന്നലെ വായിച്ചൊള്ളോ... കഥയെ പറ്റി ഇത്തിരി കൂടി പറയാൻ ഇണ്ട്.. ഇന്നലെ ഉറക്കം വന്ന് രണ്ടു കണ്ണിന്റേം മേൽപീലിയിൽ ഒന്നര കിലോന്റെ കട്ടി കെട്ടിത്തൂക്കിയ പോലായപ്പോ കമന്റ് കുഞ്ഞിതാക്കിയതാ...
ബാക്കി അടുത്തതും കൂടെ തീർത്തിട്ട് എഴുതാ ട്ടാ..

ഇനി സംശയങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരം
സംശയം നമ്പർ ഒന്ന്...
(ശ്ശ്ശ്ശ്ശ്ശ്ശ് മിണ്ടല്ലേ മിണ്ടല്ലേ.. ഞാനും അതിപ്പൊഴാ ഓർത്തെ...  ഇനി ഇപ്പൊ... പറയാനാണേൽ... പുള്ളി അമ്മാവന്റെ മോൾ ഉക്രേടെ കല്യാണത്തിന് പോക്രയ്ക്ക് പോയിരിക്കണെന്ന് പറയാം. അതെ രക്ഷയൊള്ളോ)

സംശയം നമ്പർ രണ്ട്‌...
ആത്മഗതങ്ങൾ (ബ്രാക്കറ്റിലുള്ളത്) ഹിതേടെ അല്ല.. അത് കർത്താവിന്റെ അശരീരികളാ.. (കഥെടെ കർത്താവിന്റെ ട്ടാ.. സിമോണകർത്താവിന്റെ)

അതിപ്പോ... സൂക്ഷ്‌മം പറഞ്ഞാൽ.. നമ്മളൊരു സിറ്റുവേഷനിൽ നിക്കുമ്പോ നീരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ഓരോരുത്തരുടെയും ആംഗ്യങ്ങൾക്ക് അപ്പപ്പോൾ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ നെഗറ്റീവോ പോസിറ്റീവോ ആയി ഒരു പ്രതിധ്വനി ഉണ്ടാവുന്നുണ്ട്.. ഇല്ലേ... മനസ്സാക്ഷി എന്നൊക്കെ വേണെങ്കി പേരിട്ടു വിളിക്കാം (യഥാർത്ഥത്തിൽ നമ്മുടെ "സെൽഫ് ക്രിയേറ്റഡ്‌ പ്ലെയിൻ ഓഫ് നോർമാലിറ്റി" യുടെ പ്രവർത്തനം മൂലം ഉണ്ടാവുന്ന ഒരു... ഒരു പ്രതിഷേധമാണ് അത്)..
അതിനൊരു അല്പം നർമ്മം കൊടുത്ത് അവതരിപ്പിക്കുന്നു ന്നെ ഉള്ളു. ചുമ്മാ... ഒരു രസം.. പുറമെ കാണുന്നതിനേക്കാൾ അകമേ നടക്കുന്നതാണല്ലോ ജീവിതം... സൊ.... ഇത്തിരി (ഒരിത്തിരി മാത്രം) സർറിയലിസം ഇടയിൽ കയറ്റുന്നു.
വെറുതെ... പീസിനിടയിലും ഓരോ എക്സ്പെരിമെന്റസ്.

പിന്നെ അവിടെ ചാരക്കണ്ണു വെച്ചിട്ടുണ്ടോന്ന്...
എന്താ സംശയം... പിന്നില്ലാണ്ടെ??? ചാരക്കണ്ണുമായി എപ്പളും പിന്നിൽ നിൽക്കുവല്ലേ.... ഒരു വേൾഡ് വൈഡ് ഐ..
"പ്രജ്ഞാ നേത്രം ജഗത്" (പ്രജ്ഞയാകുന്ന - ബോധമാകുന്ന - കണ്ണോടു കൂടിയതാണ് ഈ ലോകം.. എല്ലാം കാണുന്ന കണ്ണ്)

സ്നേഹത്തോടെ
സിമോണ.

ഇതിനെയാണ് ചതി എന്ന് പറയുന്നത്. ഇത്രയും ദിവസം ഞാൻ കണ്ണിൽ എണ്ണയൊഴിച്ചു കാത്തിരുന്നപ്പോൾ കമ്മൻറ് വന്നില്ല പക്ഷേ എണ്ണ തീർന്നത് കൊണ്ട് പരാതി പറയുമ്പോഴേക്കും പോയി കമ്മൻറ് ഇട്ടു. എന്റെ മേലെ വല്ല ചാരകണ്ണു വെച്ചിട്ടുണ്ടോ.

Sorry..
"അണ്ണൻ "എന്ന് വായിക്കാൻ അപേക്ഷ...

ഉറങ്ങട്ടെ ട്ടാ.. നാളെ കാണാവേ

ഋഷിവര്യാ...

സംഗതി ഹിതമാരോട് ഇത്തിരി കെറുവാണേലും ഒരു ഗർബു ആണെന്ന പരിഗണന ഇപ്രാവശ്യം കൊടുത്തതാ.. ഇല്ലെങ്കെ ഓക്കടെ പരിപ്പെടുക്കാണ്ടെ ഞമ്മള് ഓളെ ബിടുവാ???

തുടർച്ച... എഴുതണം ന്നു വിചാരിക്കണു... ഒരു ഷേർളി ആന്റി കുറെ നാളായി ഹിതേടെ ചുറ്റിലും വട്ടം കറങ്ങി നടക്കുന്നു.. പുള്ളിയെ ഒന്ന് വെളിച്ചത്തു കൊണ്ട് വരണം... ആളിത്തിരി മുറ്റാ... മെരുക്കണേൽ കൂട്ടിനു കൊമ്പനെയോ രാഘവേട്ടനെയോ വിളിക്കേണ്ടി വരും...

അതിപ്പോ ആരെ വേണം ന്നാണ് .... സന്തോഷം ട്ടോ... ആദ്യ അഭിപ്രായങ്ങൾ നമ്മടെ മനസ്സിലെ ലിസ്റ്റിൽ ഉള്ളവരുടെ കയ്യിന്ന് കിട്ടുമ്പോ അതൊരു പ്രത്യേക സന്തോഷാ....

ഇനി കെടന്നൊറങ്ങട്ടെ....

അപ്പോ നാളെ കാണാട്ടാ

(സുന്ദരി പോയീന്നും പറഞ്ഞ് ഓവറാക്കണ്ട ട്ടാ..... ഇഞ്ചുറിയസ് ടു ഹെൽത്ത്..
ആ ലിവർ സുന്ദരിക്ക് കൂടി അവകാശപെട്ടതാ.. അത് മറക്കണ്ട..)

സ്നേഹത്തോടെ
സിമോണ.

ആഹാ.. ഇത് വന്നോ... (ഇത്ര പെട്ടെന്നോ??? )

എന്റെ സ്മിതാമ്മേ

ചുമ്മാ ഇരിക്കട്ടെ ന്നു വെച്ച് എഴുതിയതാണെന്നേ... ഇല്ലെങ്കെ എന്നെ മറന്നു പോയാലോ????

വായിച്ചിട്ട് പിന്നെ പറഞ്ഞാ മതി ട്ടാ.... ഞാൻ ഉണ്ടക്കണ്ണും തുറിപ്പിച്ച് നോക്കി ഇരിക്കുവേ...

സ്നേഹത്തോടെ
സിമോണ.