Chapter Title : ഹോളിയിൽ ചാലിച്ച നിറക്കൂട്ടുകൾ 2 [പവിത്രൻ]

മുന്നിൽ അവനില്ലായിരുന്നു. പല പടികളിലും കാൽ വയ്ക്കാതെ ഞാൻ മുകളിലേക്കോടി. വാതിൽ വലിച്ചടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു. എത്ര ഗ്ലാസ് വെള്ളം കുടിച്ചിട്ടും ദാഹം തീരുന്നില്ല. വെപ്രാളത്തിൽ ഗ്ലാസിലെ വെള്ളം ബനിയനിലേക്കൊഴുകി അതും നനച്ചു.

"ദീദി വാതില് തുറക്ക്.. "

കുറെ  നേരമായി ശ്രേയ വാതിലിൽ മുട്ടുന്നു. തലയിണയിൽ തല ചേർത്ത് വച്ചു കിടന്ന എനിക്ക് അത് ഹൃദയമിടിപ്പ് പോലെയാണ് തോന്നിയത്. രാവിലെ നടന്നതിന്റെ വെപ്രാളം ഇതുവരെ മാറിയിട്ടില്ല.

"ദീദി.."

"വരുന്നു പെണ്ണേ.. ഇങ്ങനെ കിടന്നു കൂവാതെ.. "

ബെഡിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റു അഴിഞ്ഞു കിടന്ന മുടികൾ വാരി കെട്ടി. നെഞ്ചിലെ നനവൊക്കെ ഉണങ്ങയിട്ടുണ്ട്. കക്ഷത്തിൽ മാത്രമാണ് ചെറിയ നനവുള്ളത്. അതിവിടുത്തെ ചൂടിന്റെയാണ്. നാട്ടിലും ചൂട് കൂടിയെന്ന്  അമ്മ വിളിച്ചപ്പോൾ പരാതി പറഞ്ഞു.

"ദീദി എവിടാരുന്നു.. ഉറങ്ങുവായിരുന്നോ.. "

വാതിൽ തുറന്ന എന്റെ നിർജീവമായ കണ്ണുകളിലേക്ക് അവൾ നോക്കി. കെട്ടി വച്ചിട്ടും നെറ്റിയിലേക്ക് അഴിഞ്ഞു വീണ ചില മുടി നാരിഴകൾ കാറ്റത്തു പാറി നടന്നത് എന്നെ അലോസരപ്പെടുത്തി.

"ചുമ്മാ ഇരുന്നു ബോറടിച്ചത് കൊണ്ട് ഒന്ന് കിടന്നതാ.. ഉറങ്ങിപോയത് അറിഞ്ഞില്ലാ. "

"ചേച്ചിയുടെ കണ്ണ് കണ്ടപ്പോളെ എനിക്ക് തോന്നി.. ചുമ്മാതല്ല ആള്ക്കാര് വന്നു പോയത് പോലും അറിയാഞ്ഞത്.. "

"നീ നേരത്തെ വന്നിരുന്നോ? "

"ഞാനല്ല വന്നത്.. ഇങ്ങു പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നേ. എന്നിട്ടു നോക്കിക്കേ ഏതോ ഒരു നാറി ചെയ്തിട്ട് പോയതെന്താന്നു.. "

പുറത്തേയ്ക്കു തുറന്നിട്ട വാതിൽ ചൂണ്ടി കാട്ടി അവൾ പറഞ്ഞു. ഇളം മഞ്ഞ നിറത്തിൽ പെയിന്റ് അടിച്ചു നിർത്തിയ ആ വാതിലിനു മുകളിൽ ഹിന്ദി അക്ഷരങ്ങൾ ചോക്ക് കൊണ്ട് കോറിയിട്ടിരുന്നു. ആ വെളുത്ത അക്ഷരങ്ങളെ എനിക്ക് കേൾക്കാൻ പാകത്തിന് ശ്രേയാ വായിച്ചു.

"രണ്ഡി... !"

എന്റെ കാതുകളിലിൽ അത് കേട്ടപ്പോൾ പുഴു അരിച്ചു കയറുന്ന പോലെ. വേഗം കൈകൾ കൊണ്ട് ഞാനതു മായിച്ചു കളഞ്ഞു..