Chapter Title : ഹോളിയിൽ ചാലിച്ച നിറക്കൂട്ടുകൾ 2 [പവിത്രൻ]

നോക്കിയ ചിരി  എനിക്കിപ്പോളും മറക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഇത്ര മനോഹരമായി ചിരിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണിനേയും ഞാനവൾക് ശേഷം കണ്ടിട്ടില്ല.

"ശർമ്മാജി വളരെ ശാന്തനായിരുന്നു. എന്റെ മുതുകിൽ ചേർത്തു വച്ചിരുന്ന  നെഞ്ചിൽ നിന്നു  ഒരു ഹൃദയമിടിപ്പ് പോലും താളം തെറ്റി മിടിച്ചിട്ടില്ല. ചുറ്റും ഉള്ള ആളുകളെ പുള്ളി ശെരിക്കും മൈൻഡ് പോലും ചെയ്തിട്ടില്ല. അങ്ങേരു എന്റെ ചന്തിയുടെ മാംസളതയിൽ മാത്രമേ ശ്രെധിച്ചുള്ളു. രണ്ടു കൈകളും കൊണ്ട് പാന്റിന്റെ ഇലാസ്റ്റിക്കിൽ അയാൾ പിടിച്ചു. പുറകിൽ നിന്നു പാന്റ് താഴോട്ടു വലിച്ചിറക്കുന്നതിനു മുൻപായി എന്നോട് അനുവാദം ചോദിക്കുമായിരിക്കും എന്ന് ഞാൻ കരുതി.പക്ഷെ അത്  ഉണ്ടായില്ല. ദീദി എനിക്കുറപ്പുണ്ട് അയാൾക് ഏതു പെണ്ണിന്റെ മടികുത്തിലേക്കും കൈ എത്തിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ട്. അത്ര എക്സ്പീരിയൻസ്ഡ്  ആണ് അങ്ങേരുടെ കൈകൾ.  പാന്റിൽ പിടിച്ചതും വലിച്ചു താഴ്ത്തിയതും എല്ലാം ചെയ്യാൻ കൂടി പോയാൽ അഞ്ച് സെക്കന്റ്‌ എടുത്തിട്ടുണ്ടാവും. ദേ ഞാനിങ്ങനെ ചേച്ചിയുടെ കൈ പിടിച്ചു ഇപ്പോൾ ഇരിക്കുന്ന ഇത്രേം സമയം. ഇത്രയും സമയം കൊണ്ട് ശർമ്മാജി എന്റെ പാന്റ് ചന്തിയ്ക്ക് താഴേക്ക് വലിച്ചു താഴ്ത്തി.. പുറകിൽ നിന്നു നോക്കിയാലും മുന്നിൽ നിന്നു നോക്കിയാലും ആ നില്പിൽ ആരും കുറ്റം പറയില്ല. ഇടത്ത് നിന്നോ വലത്ത് നിന്നോ ആരുടെയെങ്കിലും കണ്ണ് അങ്ങോട്ട്  എത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവരെല്ലാം എന്റെ ചന്തി കണ്ടിട്ടുണ്ടാവും.അങ്ങനെ ആരും കണ്ടിട്ടുണ്ടാവില്ലല്ലേ ദീദി..  "

"ഏയ്യ്..  നീ പാന്റി ഇട്ടിരുന്നില്ലേ ? "

"മ്മ്.. ഉണ്ടായിരുന്നു.. ഇന്നലെ വിശാലിന് മുൻപിൽ തുണി ഉരിയുമ്പോൾ കാണാൻ കുറച്ചു ഭംഗി ഇരുന്നോട്ടെന്ന്‌ കരുതി ഒരു കറുത്ത പാന്റിയ ഇട്ടത്. അധികം ഫാഷനബിൾ ഒന്നുമല്ലേലും കോട്ടൺ പാന്റി പോലെ മുഴുവൻ ചന്തിയെം അത് മറക്കില്ല. അല്ലേലും ഒരാണിന്റെ മുന്നിൽ സാധാ കോട്ടൺ പാന്റിയൊക്കെ ഇട്ടു നില്കുന്നത് ഇത്ര ചീപ്പ്‌ ലുക്ക് ആണ്.. ഇതാവുമ്പോ തുണി ഉരിഞ്ഞു നിൽക്കാൻ തന്നെ ഒരു കോൺഫിഡൻസ് ആണ്. എന്തായാലും ശർമ്മാജിയ്ക് അത് ഗുണം ചെയ്തു .. കുറച്ചെങ്കിലും മാംസം മറച്ചു വച്ചിരുന്ന പാന്റി വലിച്ചു ചന്തിയ്ക്കിടയിൽ തിരുകി വയ്ക്കാൻ പെട്ടെന്ന് പറ്റി.. ചന്തിയ്ക് നടുവിലൂടെ ഒരു നൂല് പോലെ ആയിരുന്നു പാന്റ്