Chapter Title : ഹോളിയിൽ ചാലിച്ച നിറക്കൂട്ടുകൾ [പവിത്രൻ]

"എല്ലാ സുഖങ്ങളും അറിയണ്ടേ ലൈഫിൽ. ദീദിയും അറിഞ്ഞതല്ലേ ആദ്യരാത്രിൽ ആ സുഖം. "

അത്രയും പറഞ്ഞു എന്റെ തുടയിടുക്കുകളിൽ അവളുടെ കൈ അമർന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഞെട്ടി.അവളുടെ  കൈവെള്ളയിലേക്ക് ശക്തിയെല്ലാം ഒലിച്ചിറങ്ങിയപ്പോൾ അതിനു കീഴെ എന്റെ പൂറ് ഒലിയ്ക്കാൻ തയ്യാറെടുത്തു.

"ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാലോ? "

അവളുടെ മുൻപിൽ എന്റെ കീഴടക്കാം ആ വാക്കുകളിലൂടെ അറിഞ്ഞതോടെ തുടയിടുക്കിൽ അനുഭവപ്പെട്ട സമ്മർദ്ദം കുറഞ്ഞു ഇല്ലാതായി.

"അതിനല്ലേ എനിക്കെന്റെ ദീദി ഉള്ളത്. "

എന്റെ നെറ്റിയിൽ വീണു കിടന്ന മുടികളെ മാടിയൊതുക്കി കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.

"നാളെ ഹോളി ആണ്. എല്ലാവരും അതിന്റെ ആഘോഷത്തിലായിരിക്കും.. അതിനിടയ്ക്കുള്ള ഒരു മണിക്കൂർ.. അത്രേ ഉള്ളു. ഇനി എങ്ങാനും ആരെങ്കിലും തിരക്കിയാൽ ദീദി കാൾ ചെയ്താൽ ഞാനിങ്ങു എത്തിക്കോളാം.. എന്താ അത് പോരെ? "

"മ്മ്.. "

എത്ര പെട്ടെന്നാണ് അവളുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്കു എന്നെ കൊണ്ട് സമ്മതം മൂളിച്ചതു. അവളുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു.

"പിന്നെ നാളെ ഹോളിയാണ്. ഒരുപാട് ആണുങ്ങൾക്ക് നോട്ടമുള്ളതാണ് ഈ സുന്ദരി കൊച്ചിനെ. അവരുടെ കൈ അകലത്തിൽ ഒന്നും ചെന്നു നിന്ന് കൊടുക്കരുത്.. "

കുനിഞ്ഞു എന്റെ ചെവിയിൽ രഹസ്യം പോലെ അവൾ പറഞ്ഞു. അർത്ഥമറിയാതെ നിന്ന എന്നെ നോക്കി ഒരു കള്ള ചിരിയും ചിരിച്ചു അവൾ ഇറങ്ങി പോയി.

രാവിലെ തന്നെ താഴെ ഹിന്ദി പാട്ടുകൾ ഉച്ചത്തിൽ കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ശബ്ദം കേട്ടിട്ടാവാം വിശ്വേട്ടനും താഴേയ്ക്ക് എത്തി നോക്കി.

"ഇവർക്കൊന്നും ഒരു പണിയുമില്ലേ.. ചുമ്മാ ഓരോ വേഷം കെട്ടൽ. "

താഴെ പാട്ടിനു ഒപ്പം നൃത്തം വയ്ക്കാൻ പാട് പെടുന്ന ആൾക്കൂട്ടത്തെ നോക്കി വിശ്വേട്ടൻ പിറുപിറുത്തു.

"ദീദി വരുന്നില്ലേ..? "

ആ കോലാഹലങ്ങൾക്കിടയിലും ശ്രേയയുടെ ശബ്ദം മുഴച്ചു നിന്നു.

"പൊയ്ക്കോട്ടേ? "

സമ്മതത്തിനായി ഞാൻ കാത്ത് നിന്നു.

"ഇതൊന്നും ഇട്ടു പോവണ്ട.. കളറാവും. അകത്തു വല്ല പഴയതും കാണും. "

അത് കേൾക്കേണ്ട താമസം കട്ടിലിനടിയിൽ വച്ചിരുന്ന പെട്ടി ഞാൻ വലിച്ചു പുറത്തിട്ടു. ഉപയോഗിക്കാത്ത തുണികൾ ഓരോന്നായി പുറത്തേക്ക് വലിച്ചെടുക്കുന്നതിനിടയിൽ വാതിലടയുന്ന ശബ്ദം കെട്ടു. വിശ്വേട്ടൻ പോയിരിക്കുന്നു. വലിച്ചിട്ട തുണികൾക്കിടയിലൂടെ പരതി ഒരു നീല