ഹോം ട്യൂഷൻ 3

Home Tuition Part 3 | Author : Shilpa Teacher

[ Previous Part ] [ www.kkstories.com ]

പ്രിയപ്പെട്ട വായനക്കാരെ, ബിനീഷേട്ടനോട് പറയാതെ മറച്ചു വെച്ച ഒരു കാര്യമാണ് ഇപ്പോ ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്നത്. അത് എന്താണെന്നും എന്തിനു മറച്ചു വെച്ചു എന്നും മെല്ലെ നിങ്ങൾക്ക് മനസിലാകും. ഓരോ വരിയും വിടാതെ വായിക്കണേ.. അഭിപ്രായം അറിയിക്കണേ...

രണ്ട് വർഷം മുന്നേ ആണ് ബിനീഷേട്ടൻ കാനഡക്ക് പോകുന്നത്. ഞാനന്ന് ബി. എഡ് പഠിക്കുവാണ്. എനിക്കൊട്ടും താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു ബിനീഷേട്ടൻ പോകുന്നത്. തരം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ മൈസൂരിലെ അപ്പാർട്മെന്റിൽ പോയി കളിച്ചിരുന്ന കളികൾ ഇനി ഓൺലൈൻ ആകാൻ പോകുവാണെന്നത് എനിക്കൊട്ടും സഹിക്കാൻ പറ്റുമായിരുന്നില്ല. ഒരു മാസത്തോളം ഞാൻ കഠിനമായ ദുഖത്തിലായിരുന്നു.

സത്യത്തിൽ ബിനീഷേട്ടൻ പോയത് മാത്രമല്ല. എനിക്കിനി കളിക്കാൻ ആരുമില്ല. പിറകെ മണപ്പിച്ചു നടക്കുന്നവർ ഒരുപാടുണ്ട്. അതല്ലല്ലോ. വിശ്വാസം വേണല്ലോ.. ഇതെല്ലാം ആലോചിച്ചു ഞാൻ ക്ലാസ്സിലും റൂമിലും ഒക്കെ മൂഡോഫ് ആയിരുന്നു. അത്തരത്തിൽ ഒരു ദിവസം ഞാൻ ക്ലാസ്സെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് മെല്ലെ റൂമിലേക്ക് പോകുകയായിരുന്നു.

പെട്ടന്നാണ് വിനോദ് സർ എന്റെ മുന്നിൽ പെട്ടത്. ഗുഡ് ഈവെനിംഗ് പറഞ്ഞു ഒഴിവാക്കി രക്ഷപ്പെടാം എന്നാണോർത്തത്. മൂപ്പരെന്നെ തടഞ്ഞു നിർത്തി.

സർ : നിനക്കെന്താ പ്രശ്നം? ഒരു മാസം ആയിട്ട് മൂഡ്‌ ഓഫ്‌ ആണല്ലോ. ക്ലാസ്സിലും ഒരു ശ്രദ്ധയില്ല. ഒന്നും സമയത്തിന് സബ്‌മിറ്റ് ചെയ്യുന്നില്ല..

ഞാൻ : ഒന്നുല്ല സാറെ. ഞാൻ എല്ലാം മൻഡേയ് വെക്കാം.

സർ : അത് പോട്ടെ... താൻ എന്താ പ്രശ്നം എന്ന് പറയൂ. നമുക്ക് പരിഹരിക്കാം.

ഞാൻ : ഏയ്. കൊഴപ്പല്ല സർ. പ്രശ്നം ഒന്നുല്ല. ഞാൻ ഓക്കെ ആകും.

സർ : എന്താ ബ്രേക്കപ്പ് ആണോ?

കളിക്കാരൻ ഇട്ടിട്ടു പോയി എന്നൊള്ളത് ഒരു മെനയില്ലാത്ത വർത്താനം ആയതു കൊണ്ട് ഞാൻ ബ്രേക്പ്പിന് തലയാട്ടി.

സർ : ഹഹ,, അത്രേയുള്ളൂ..
അതിനാണോ ശില്പ ഇങ്ങനെ തല കുനിച്ചു നടന്നിരുന്നത്. അവനോട് പോകാൻ പറ. അതിലും നല്ലത് വേറെ വരും.

ഞാൻ : അതെ.

സർ : അവൻ തന്നെ ഉപയോഗിച്ചൊന്നുമില്ലല്ലോ? പൈസ? മറ്റെന്തെങ്കിലും?

ഞാൻ : ഏയ് പൈസ ഒന്നും പോയില്ല.

സർ: ഭാഗ്യം. അപ്പോ പിന്നെന്താണ് മറക്കാൻ പാട്? വീട്ടുകാർക്ക് അറിയാമായിരുന്നോ?

ഞാൻ : ഇല്ല.

സർ : പിന്നെ? അവൻ നിന്നെ പ്ലക്കി വിട്ടോ?

ഞാൻ ഞെട്ടി സാറിനെ നോക്കി. ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട അധ്യാപകനാണ് വിനോദ് സർ. ഏത് പ്രശ്നം വന്നാലും കൂടെ നിൽക്കുന്ന സർ. ആ ആളാണ് ഇപ്പോ എന്റെ മുന്നിൽ കയ്യും കെട്ടി നിന്നു കുസൃതി ചിരിയോടെ ഈ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നത്. അൻപത് വയസിനും മേലെയുണ്ട് സാറിന്.

സർ: ശരി തമാശ വിട്..
എന്താ നിന്റെ വിഷമം പറ...
നമുക്ക് സ്റ്റാഫ്‌ റൂമിൽ ഇരുന്നു സംസാരിക്കണോ?

ഞാൻ : ഒന്നുമില്ല സർ. ഒരു മിസ്സിംഗ്‌. അത്രേയുള്ളൂ. അത് മാറിക്കോളും.

സർ : എന്താ ശരിക്കും