Chapter Title : ഹോസ്പിറ്റൽ ഒരു സ്വർഗ്ഗമോ നരകമോ ?

തരിച്ചു പോയി കാണും എന്ന് മനസ്സിലായി. അതുകൊണ്ടാവണം ഇഞ്ചക്ഷന്റെ കാഠിന്യം കൂടിപോയത്..!! കുത്തിയതും ശ്ശ് എന്ന് ഒച്ചയുണ്ടാക്കി.

"ആ കഴിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു" എന്ന മറുപടി ഉടനെ വന്നു.

പഞ്ഞിയിൽ മരുന്ന് പുരട്ടി തടവി തന്നു. പെട്ടന്ന്  നിർത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു

"കുറച്ചും കൂടി ആകാമായിരുന്നു ഒരു മാനുഷിക പരിഗണന വെച്ച് നേരത്തെ കാളും വേദന ഉണ്ടായിരുന്നു" "ഉവ്വാ" എന്നും ചിരിച്ചു കൊണ്ട് വീണ്ടും തടവി തന്നു.

ആ നറു പുഞ്ചിരി എന്നേ വല്ലാതെ അലട്ടി. പതിയെ എന്‍റെ ഷെഡിടെ മുൻവശവും താഴ്ത്തി മണിക്കുട്ടി പത്തി വിരിച്ചു തല ഉയർത്തി പുറത്തു ചാടി നിന്നു. എന്‍റെ കൈകൊണ്ട്  മറച്ചു പിടിച്ചു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തടവൽ നിർത്തി. ഞാൻ ഷഡിയും പാന്റും കയറ്റുക എന്ന വ്യാജേന മലർന്നു കിടന്നു. എന്‍റെ മണിക്കുട്ടി 90 ഡിഗ്രിയിൽ ധന്യയുടെ കണ്മുന്നിൽ കുലച്ചു നിന്നു. 'പകച്ചുപോയി നിന്നു' എന്ന് കേട്ടിട്ടേ ഉള്ളൂ അന്ന് ശരിക്കും ഞാൻ കണ്ടു. പരിസരം മറന്നു മണികുട്ടിയിലേക്ക് തന്നെ അമ്പരന്ന്  നോക്കി നിക്കുന്നു..!! കുറച്ചു ദൈർഗ്യത്തിന് ശേഷം ഷഡിയും പാന്റും പകുതി വലിച്ചു കയറ്റി. ഇത് കണ്ട ധന്യ അവിടെന് വേഗം കണ്ണുകൾ മാറ്റി പുറകോട്ടു  തല തിരിച്ചു. ഞാൻ സ്വരം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു

"ഇവിടെയും കൂടി ഒരു മാനുഷിക പരിഗണന കാണിച്ചൂടേ?" ഉടൻ തന്നെ എന്നെ നോക്കി മറുപടി വന്നു. "എന്താ?" ഞാൻ എന്‍റെ മണികുട്ടിയിൽ നോക്കി വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു "ഇവിടെയും ഒരു മാനുഷിക പരിഗണന തന്നൂടെ?!!"

ധന്യ മണികുട്ടിയിലേക്ക് നോക്കിയിട്ടു പറഞ്ഞു "ഉവ്വാ എന്നിട്ട് വേണം ആൾക്കാരുടെ കയ്യിൽനിന്നും കിട്ടാൻ അവിടെ ഒരു മാനുഷിക പരിഗണനയും കാണില്ല. വേഗം ഇട്ടിട്ടു ചെല്ലാൻ നോക്ക്."

ഇതും പറഞ്ഞിട്ട് ധന്യ മടങ്ങി. ചീറ്റിപോയതിന്റെ ചമ്മലോടെ പാന്റും ഇട്ടു പുറത്തേക്കു ചെന്നു. ധന്യ റിസപ്ഷനിൽ ഒറ്റക് നിക്കുന്നു. അവിടെ ചെന്നിട്ട് ഒന്നും കൂടി ഇട്ടു നോക്കി.

"ഇവിടെ വെച്ചിട്ട് വേണ്ട വേറെ എവിടേലും വെച്ചിട്ടു പ്ളീസ് " "താൻ ആളുകൊള്ളാലൊ സമയം മെനക്കെടുത്താതെ പോയെ" "എങ്കിൽ ഞാൻ പിന്നെ വന്നു ചോദിക്കാം എപ്പൊ