Chapter Title : ഹോട്ടൽ ഡിസൈർ [ശംഭു]

ഉള്ള ആകാംഷ എന്നെ വീണ്ടും അമ്മയുടെ വാട്സ്ആപ്പ് തുറക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഞാൻ അതിന്റെ മറുപടി ആയിട്ടു

'എന്താണ് സാർ എനിക്ക് മനസിലായില്ല. '

എന്ന് അയച്ചു. അയാളുടെ സൈഡിൽ നിന്നും മെസേജ് കണ്ടു അതിന്റെ റിപ്ലൈ ടൈപ്പിംഗ്‌ കാണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു എന്റെ മനസ്സിൽ പല ചിന്തകൾ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി. അയാളുടെ മെസ്സേജ് വന്നു.

'ഷേർലിക്കു അറിയാം എന്ന് എനിക്കറിയാം അറിയാത്തത് പോലെ ഭാവിക്കുക അല്ലേ. ഷേർലിക് എതിർപ് ഉണ്ടാർന്നേൽ അപ്പോൾ അവിടെ നിന്നു മാറി നില്കാൻ ഉള്ള സ്ഥലം ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ.'

വീണ്ടും സസ്പെൻസ് ഇട്ടു മെസ്സജ് നിന്നു. ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. എന്ത് ചോദിക്കും എന്ന് തലപ്പുകഞ്ഞു. അടുത്ത മെസ്സേജ് അയാളുടെ തൊട്ടു പിറകെ വന്നു.

'ഷേർലിക്ക് സമ്മതമാണേൽ ആരും അറിയാത്ത രീതിയിൽ നമുക്ക്..'

അത്രേം പറഞ്ഞു മെസ്സേജ് നിന്നു. അമ്മ എങ്ങാനും വന്നു ഞാൻ ഈ ഫോൺ എടുത്തു എന്ന് അറിഞ്ഞാൽ എന്നെ കൊല്ലും. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അയാൾക്ക്‌ റിപ്ലൈ ഇട്ടു. 'ഫോണിൽ മെസ്സേജ് അയക്കരുത് മകൻ എന്റ ഫോൺ നോക്കാറുണ്ട് ഇനി അയക്കല്ലേ' എന്ന് പറഞ്ഞു.

അയാളുടെ റിപ്ലൈ വന്നു ഉടനെ.

'ഇല്ല ഇനി അയക്കില്ല. ഇതുപോലുള്ള സഹകരണം ഇനിയും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു ഓഫീസിൽ ആരും അറിയാതെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം'

ആ സസ്പെൻസ് എന്താന്ന് അറിയാൻ ഉള്ള ആകാംഷ ഞാൻ നേരിട്ടു ചോദിച്ചു. ഏതു സഹകരണം ആണ് സർ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്ന്.

അയാളുടെ റിപ്ലൈ വന്നു ഉടനെ.

ഇന്നലെ സെലിബ്രേഷൻ നടന്നതിന്റെ ഇടയിൽ ഞാൻ ഷേർളിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നപ്പോൾ എന്റ കൈമുട്ടു ഷേർളിയുടെ മാറിൽ അമർന്നില്ലേ അതു തന്നെ. നല്ല രീതിയിൽ ഞാൻ കൈമുട്ടു കൊണ്ട് അമർത്തിയിട്ടും ഷേർലി മാറിയില്ല. പിന്നിലേക്ക് മാറാൻ സ്ഥലം ഉണ്ടായിട്ടും മാറാത്തത് ഞാൻ ശ്രേദ്ധിച്ചു. അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് ധൈര്യം കിട്ടിയത്. അതുകൊണ്ട് ആണ് ഞാൻ ഷേർലിയെ തന്നെ ചുറ്റിപറ്റി നിന്നത്. ഞാൻ പല രീതിയിലും ഷേർലിയെ ടച്ച്‌ ചയ്‍തത് ഷേർളിക് മനസിലായി എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. സാരമില്ല ആരും അറിയാതെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം. മകൻ കാണുമെങ്കിൽ ഇതിൽ ഞാൻ മെസേജ് അയക്കില്ല ഇനി