Chapter Title : ഹൃദയം [M.D.V]

“ഉം…” ഏട്ടൻ അപ്പോഴും സങ്കടപ്പെട്ടു.

“അവളിപ്പോ നാട്ടിലില്ല, വിവാഹം കഴിഞ്ഞു….”

“ഉം.”

എല്ലാമീയമ്മ കാരണമാണ്, ഇല്ലെങ്കിൽ ഏട്ടനെ എനിക്ക് തന്നെ കിട്ടേണ്ടതായിരുന്നു, ഇരുവരും നിഷ്കളങ്കമായി ചെയ്യുന്നതിന്റെ സുഖമൊന്നു വേറെയാണ്. അതും ഏട്ടൻ തന്നെയാകുമ്പൊ, ആ കെയറിങ് അത്രയ്ക്കും അനുഭവിക്കാൻ ആ മോമെന്റിൽ കഴിയും. ഇപ്പൊ ആ പാവത്തിനെ ഏറെ നാൾ വിങ്ങുന്ന നെഞ്ചുമായി തനിച്ചാക്കി. എനിക്കതിനു പകരമായി എന്നെ തന്നെ നൽകണം.

പുതപ്പു വലിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുവരും ദേഹം മൂടികൊണ്ട് കിടന്നു. ഏട്ടന്റെ ചുണ്ടു എന്റെ കഴുത്തിൽ അമർന്നുകൊണ്ട് ഉരയുമ്പോ എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ വല്ലാതെ കഴച്ചു പൊട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ഇച്ചിരി കൂടെ തണുപ്പിക്കട്ടെ….”

“ഉം…”

“പ്രാർത്ഥന…നീയെന്തിനാ ഇത്രയും കാലമെന്നോട് പറയാഞ്ഞേ…”

“എനിക്കറിയാം ഏട്ടനെന്നെ ജീവനാന്നൊക്കെ… എന്നാലും ഇന്നിപ്പോ ഇങ്ങനൊക്കെ ആയതുകൊണ്ട് എനിക്കെന്തോ ഒരു ധൈര്യം കിട്ടിയപോലെ….”

“നിഖിലിന്റെ കേസാണോ…?!”

“അതുമുണ്ട്, പിന്നെ, ഏട്ടനത് കണ്ടു സഹിക്കാഞ്ഞത് എന്നോടുള്ള മോഹം കൊണ്ടല്ലേ…”

“മോഹം! എത്ര നാൾ കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, നിന്നെയൊന്നു കാണാൻ തോന്നുമ്പോ…..വരണമെന്നുണ്ടാകും, പക്ഷെ! അമ്മ. അന്നത്രയമാലോചിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിയുണ്ടായിരുന്നില്ല, പക്ഷെ ഉള്ളിൽ നീ മാത്രമായിരുന്നു, പ്രാർത്ഥനാ……
നെഞ്ചിന്റെയുള്ളിൽ കുറുകുന്ന പ്രാവിനെ പോലെ നിന്റെ മർമ്മരം, അതാണീ ഹൃദയത്തിൽ…...
നിന്നോടിത് പറയാൻ കഴിയാതെ……
ഓരോ നാളും…..എനിക്കറിയില്ല…….
കണ്ണടച്ച് പിടിക്കുമ്പോ നിന്റെ കുഞ്ഞിപാവാടയും ഇട്ടുകൊണ്ട് എന്റെയൊപ്പം നടന്നു നമ്മൾ പോകുന്ന സ്ക്കൂളിലേക്ക് പോയതെല്ലാം….
നിന്നെ മടിയിലിരുത്തി ഞാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നതും എല്ലാം ഓർക്കുമ്പോൾ ഒരയറിയാം ജൻമം എനിക്ക് സന്തോഷിക്കാൻ ഉള്ളതെല്ലാം നീ തന്നിരുന്നു എന്റെ പ്രാർത്ഥനാ …..”

ഏട്ടന്റെ കണ്ണിലൂടെ വേദനയായി ഒഴുകുന്ന പ്രേമത്തിന്റെ കണികകൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കുളിർമ്മയായി ഒഴുകികൊണ്ടിരുന്നു. വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ എന്റെയെട്ടൻ വിങ്ങുമ്പോ