Chapter Title : ഹൃദയം തിരഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങൾ 5 [സ്പൾബർ]

എങ്ങിനെയാവും പ്രതികരിക്കുക എന്ന് ശരിക്കറിയാവുന്ന അവന് പേടിയും തോന്നി..

“”ഊക്കുമെടീ പൂറീ… ഇവിടെയിട്ട് നിന്നെ ഞാനൂക്കും… ഈ ചീങ്കണ്ണിയോട് ചോദിക്കാൻ ഒരു പട്ടിയും വരില്ല…””..

ചീങ്കണ്ണിക്ക് നല്ല ദേഷ്യം വന്നിരുന്നു…

“” നീ ഒലത്തും… ധൈര്യമുണ്ടേൽ നീയെന്നെയൊന്ന് തൊട്ട് നോക്ക്… “..

ശോഭ അവളിരുന്ന കസേരയെടുത്ത് കയ്യിൽ പിടിച്ചു..

“”സുരേട്ടാ വേണ്ട… അവളെ വിട്ടേക്ക്…””..

സുര അൽഭുതത്തോടെ സേതുവിനെ നോക്കി.. കാരണം ബഹുമാനമല്ല, ഒരു താക്കീതിന്റെ സ്വരമാണ് സേതുവിൽ നിന്ന് കേട്ടത്..

“” നിനക്കെന്താടാ ഒരു മനം മാറ്റം… ?.

നിന്റെ സുരേട്ടൻ ഏത് പെണ്ണിനെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചാലും മറുത്തൊന്നും പറയാതെ അവളെ പൊക്കിയെടുത്ത് കൊണ്ടുവനല്ലേ സേതൂ… നീ.. ?..

ഇവൾക്ക് മാത്രമെന്താ ഇത്ര പ്രത്യേകത… ?..””..

ചീങ്കണ്ണി മുരണ്ടു…

“” ഓ… ഇവള് നിനക്ക് ഷെഢിയൂരിത്തന്ന് നിന്നെ മയക്കി… അല്ലേടാ കുണ്ണേ… ?..

എന്തായാലും ഈ കാലും വെച്ച് നീയിവളെ ഊക്കിയിട്ടില്ല എന്ന് മനസിലായി.. ഞാനാഗ്രഹിച്ചവളെ എനിക്ക് മുമ്പേ നീ ഊക്കിയാ മൈരേ.. നിന്റെ കുണ്ണ ഞാനുടക്കും… നിനക്കറിയാലോ എന്നെ…?””..

ചീങ്കണ്ണി വലിയ ശബ്ദത്തിൽ അലറി..

“” അവന്റെയല്ല,എന്നെ ഊക്കണേൽ എന്റെ സമ്മതം വേണം… എനിക്കതിന് സമ്മതമല്ല… ആർക്ക് ഊക്കാൻ കൊടുക്കണമെന്ന് ഞാനാ തീരുമാനിക്കുക…””..

സേതു എന്തോ പറയാനൊരുങ്ങിയതാണ്.. അതിന് മുമ്പേ ശോഭ പറഞ്ഞു.. സേതു, ചീങ്കണ്ണിയെ എതിർത്ത് സംസാരിച്ചത് അവൾക്ക് നല്ല ധൈര്യം നൽകിയിരുന്നു..

“”സമ്മതം ചോദിച്ച് ഊക്കിയ ചരിത്രം ചീങ്കണ്ണിക്കില്ലാന്ന് ഈ പൂറിയോട് പറഞ്ഞ് കൊടുക്കെടാ കുണ്ണേ… “..

ശോഭയുടെ വർത്താനം ചീങ്കണ്ണിക്ക് തീരെ പിടിച്ചില്ല..

“”സുരേട്ടൻ ചെല്ല്… നമുക്ക് പിന്നെ സംസാരിക്കാം… “..

താൽപര്യമില്ലാത്ത മട്ടിൽ സേതു പറഞ്ഞത് ചീങ്കണ്ണിക്ക് സഹിക്കാനായില്ല.. അവൻ ബെഡിനടുത്തേക്ക് ചീറി വന്നതും ശോഭ രണ്ട് കയ്യും വിരിച്ച് കട്ടിലിന് വിലങ്ങനെ നിന്നു..

“” എന്ത് സംസാരിക്കാൻ… ?..

ഇവനോടിനി ഒന്നും സംസാരിക്കാനില്ല..

ഒരു കാര്യം നിന്നോട് പറഞ്ഞേക്കാം… സേതു ഇനി നിന്റെ ഗ്യാങ്ങിലില്ല… നിനക്ക് അടിമ വേല ചെയ്യുന്നത് അവൻ നിർത്തി… അവനിനി പണിയെടുത്ത് ജീവിക്കും…”..

സേതുവിന് സംരക്ഷണമൊരുക്കാനെന്ന പോലെ ബെഡിന് ചാരി കൈകൾ വിടർത്തിപ്പിടിച്ചാണ് ശോഭ നിൽക്കുന്നത്..

“” നീയും കൂടി അറിഞ്ഞോണ്ടാണോടാ മൈരേ ഇവളീ കുരക്കുന്നത്..?.

നിനക്ക് ശരിക്കറിയാലോ ഈ ചീങ്കണ്ണിയെ… ?.

പൂളിക്കളയും പന്നീ…””..

“” വയ്യ സുരേട്ടാ… ഇനി ഒന്നിനും വയ്യ… ഞാനൊക്കെ നിർത്തി… എന്നെ വിട്ടേക്ക്…”..

സേതു അപേക്ഷ പോലെ പറഞ്ഞു..

“”അതെങ്ങിനെ ശരിയാകും