Chapter Title : ഇച്ചേയി [Woodpecker]

ഭാര്യയുണ്ട്…. വിവാഹം ചെയ്തിട്ടില്ല പക്ഷെ അവർ ഒന്നിച്ചാ താമസം… അവിടത്തെ അമ്മാവന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ ഭാര്യയായിരുന്നു… അയാൾ മരിച്ചപ്പോ അന്ന് അയാളുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന അമ്മാവൻ അവരെയും കുട്ടികളെയും ഏറ്റെടുത്തു… പിന്നെ അവർ ഭാര്യയെപോലെയായി…!!”

“നീ എന്തൊക്കെയാടാ പറയണേ…??” സരസ്വതി വിശ്വാസം വരാതെ അവനെ നോക്കി…

“സത്യം… ഒരിക്കെ അമ്മാവന്റെ വായിൽ നിന്ന് തന്നെ വീണതാ… സ്വന്തം അല്ലെങ്കിലും മക്കളെന്ന് പറയാൻ അവർ ഉള്ളതാണ് അമ്മാവന് സന്തോഷം… ഇച്ചേയിയെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ഇവിടെ എല്ലാം എല്ലാവരും അറിഞ്ഞ് ഉണ്ടാവുന്ന മാനക്കേട് കാരണം ഇടക്ക് ഇവിടെ വന്ന് പോവുന്നുവെന്നേയുള്ളൂ…!!”

“ഈശ്വരാ….!!”

സരസ്വതി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ വീണു…

“ഇച്ചേയി…..!!”

സരസ്വതി അത് കേട്ടതുപോലുമില്ല…

“ഇച്ചേയി എണീറ്റെ… ഡ്രസ്സ്‌ മാറ് നമുക്ക് വീട്ടിൽ പോവാം.. അച്ഛൻ ഇച്ചേയിനെ കൊണ്ടുവരാൻ അയച്ചതാ എന്നെ…!!”

അവൾ എഴുന്നേറ്റില്ല… ദീപു സരസ്വതിയുടെ തോളിൽ പിടിച്ച് പൊക്കി…. കരഞ്ഞ് വീർത്ത മുഖവുമായി സരസ്വതി അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു…

“എന്നാലും… അങ്ങേര് എന്നോടിത്…!!”

അത് കേട്ടപ്പോ ദീപുവിന് ഓർമ്മവന്നത് ഇന്നലെ തന്റെ മുന്നിൽ കുനിഞ്ഞു നിന്ന് എന്നെ ഇച്ചേയിന്ന് വിളിക്കല്ലേടാ പൂറീന്ന് വിളിക്ക് എന്ന് പറഞ്ഞ സരസ്വതിയെയാണ്…

അവന് ചിരിവന്നു…. സരസ്വതി അത്ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കി…. അവളുടെ നോട്ടം കണ്ട് അവൻ ചിരിയടക്കി

“കളിയാക്കിയതല്ല…. ഇന്നലെ ഒരു പെണ്ണെന്നോട് പറയുവാ എന്നെ ഇച്ചേയിന്ന് വിളിക്കണ്ടാന്ന്… അതിപ്പോ ഈ ബന്ധം പറയുന്ന ആളാണോന്ന് ഓർത്തതാ…!!”

സരസ്വതിയുടെ കരച്ചിൽ പെട്ടന്ന് നിന്നുപോയി… ഒരു നിമിഷം അവൾ ഇന്നലത്തെ രാത്രിയിലേക്ക് പോയി…

“പോടാ…!!” അവൾ അവനെ തള്ളി…

അന്നേരം ദീപു പെട്ടന്നുണ്ടായ തോന്നലിൽ സരസ്വതിയെ